Dokkumer Nije Silen, 13-10-2017

Ljouwert

Er moeten boodschappen gehaald worden. In Lelystad gaan we vanuit de Houtribhaven op de fiets naar de supermarkt. Ergens in woonerf De Jol moet de Jumbo zijn. De zon komt mooi door en met een westenwindje in de rug fietsen we gezellig naast elkaar langs de Bataviawerf. “O kijk daar een informatiecentrum over De Markerwadden en heb je gezien dat de hele Bataviahaven vol ligt met een club van single-hand-zeilers. Waar was die winkel ook al weer?” Cees slaat rechtsaf en ik rij rechtdoor. Dat kan, maar als de rechtdoorfietser aan de binnenkant rijdt: 'it kin net!'

Cees houdt het met wat apensprongen op de been, maar ik kan bevestigen dat het asfalt in Lelystad van degelijke harde kwaliteit is. Toeschietende hulp helpt me overeind en wil me naar de dokterspost brengen. Dat zijn we bij ons thuis in Fryslân niet gewend. 'Earst mar in pear dagen oansjen, de dokter kin altyd noch wol' De supermarkt is vlakbij en terwijl Cees de boodschappen verzameld, dank ik de architect voor de op zithoogte gemaakte muurtjes in het winkelcentrum. De rugzakken worden verdeeld, Cees het zware spul en ik het pakje thee, de filterzakjes en 't zakje soepgroente. Op de terugweg is het fietstempo er een beetje uit, we worden ingehaald door voetgangers. Bij de boot aangekomen kan de schade worden bekeken. Het goede nieuws is dat het bloeden van de schaafwonden al is gestopt, dat spieren minder zeer doen als je ze niet gebruikt en dat de opkomende blauwe plekken nu nog niet heel erg pijnlijk zijn. Het slechte nieuws betreft mijn fototoestel. 'K had het voor de zekerheid meegenomen omdat je nooit weet wat je onderweg tegenkomt. De hele lens is er afgebroken. Die kan de prullenbak in.

Omdat ik nu niet zo'n handige matroos ben, blijven we in de Houtribhaven liggen. Op zatermorgen worden we vroeg gewekt door een helikopter. Als die even later weer over ons heen komt wordt het tijd om te gaan kijken wat er gaande is. Het is een heli met reclame van de Plus supermarkt er op. Hij landt steeds achter het clubgebouw. Nu had de havenmeester ons wel verteld dat we misschien vandaag wat lawaaioverlast zouden ondervinden vanwege de feestelijke afsluiting van het seizoen, maar dat het hier zo'n rijke club zou zijn dat ze een helikopter hebben gehuurd om vandaag de boodschappen te doen, hadden we niet verwacht. Later blijkt dat het een verkoopactie van De Plus was, waarbij gespaard kon worden voor een rondvlucht. Een kleine 50 keer brult de wentelwiek over onze boot. Ter compensatie brengt de winkelmanager 4 grote koeken voor bij de koffie. Te laat. Cees had al een kledder nat pak gehaald toen ie net daarvoor alleen naar de winkel was gefietst.

Na een week trekken we verder en pas in Ljouwert is er weer behoefte aan een supermarkt. Mooi meren we af aan de speciale winkelsteiger. Echter nadat de brugwachter van de Hermesbrug ons lang moest laten wachten op een brugopening, omdat een fietser heel rustig voor de dichte bomen stond te wachten, maar wel aan de verkeerde kant. Om het brugdeel zo vlak achter de fietser zijn achterwiel omhoog te draaien was de brugbeheerder te gortig, maar hij deed het toch omdat de fietser het vertikte te vertrekken. Door de Dokkumer Ie gaat het in twee rukjes terug naar onze jachthaven. Kunnen we weer met de auto gaan winkelen. Elk een andere kant opsturen kan dan niet meer gebeuren.

Koersbericht

02 okt - Lelystad
           4 mijl - anker
03 okt - Lelystad
           3 mijl - Houtribhaven
08 okt - Trintelhaven
           7 mijl - werkhavenkade
09 okt - Harns
           38 mijl - Jachthaven Noorderhaven
10 okt - Ljouwert
           15 mijl - stadshaven Prinsentuin
11 okt - Jelsum
           3 mijl - Marrekrite steiger
12 okt - Janum
           7 mijl - Marrekrite steiger
13 okt - Dokkumer Nije Silen
           10 mijl - Jachthaven Lunegat

Oostvaardersdijk, 1-10-2017

Blocq van Kuffeler

Na een week Diken met verhuisdozen inpakken en sjouwen in Lúnbert, zoeken we de rust van het IJsselmeer op. Via Starum en een schommelende nacht in Enkhuizen, de zuidoostenwind loopt tegen de kade van de jachthaven en rolt dan terug naar onze ankerplek in de Compagniehaven, steken we over naar de Blocq van Kuffeler. Aan de vrije passantensteiger ligt het met de heersende zuidelijke winden heerlijk. De volgende dag komen er twee ribs aanvaren en meren kalmpjes voor ons af. Dan komen er twee sloepen uit Almere bij. Hele grote sloepen met elk wel 30 gasten aan boord. Die moeten allemaal een tochtje maken met de veel kleinere ribs. Om zolang mogelijk van het snelle tochtje te genieten gaat direct het gas helemaal open en pas weer dicht bij terugkeer vlak naast ons. De wachtenden komen de tijd door met de meegebrachte alcoholische versnaperingen, wat de decibels op de steiger aardig doen toenemen. Dit gaat lang duren. Als iedereen weer vertrokken is, barst er een heftige onweer los. Het is al pikkedonker als de rust weerkeert.

De volgende dag hebben we de steiger weer helemaal voor onszelf tot er een geladen zandschip aankomt. Alle andere plaatsen zijn bezet en ze willen morgen, zondag, ook nog blijven liggen. Ze gooien een anker uit en manoeuvreren hun kont naast ons aan de andere kant van de steiger. Cees pakt hun touwen aan. Op mijn vraag of we hier blij mee zijn, zegt Cees dat het aggregaat voorin het schip staat en door hun manier van afmeren heel wat meters bij ons vandaan is. De schipper is een vriendelijke man en als hij hoort dat we hier al twee nachten liggen, vraagt ie of we bij hem een stekker willen inpluggen. Dat is nog eens een aardig aanbod waar we graag gebruik van maken.

De mannen maken schoon schip, slepen nieuwe boodschappen aan boord en zijn druk bezig in het open ruim om water van het zand naar de zijkanten toe te vegen. Pas als de hoofdmotor uit gaat en de bemanning naar moeder de vrouw is vertrokken, komt het kabaal van een waterpomp bij ons binnen. Het ding gooit meer en hinderlijkere decibels de wereld in dan onze drinkebroers van gisteren en dat op zo'n 4 meter afstand van onze slaapkamer. We geven onszelf één uur om alle apparatuur op te laden: 3 fototoestelbatterijen, 2 telefoons, 1 tablet en 6 accu's. Dan is het touwen los en even verderop aan de westkant van de jachthaven gaat het anker te water. Het is er oorverdovend stil.

Koersbericht

25 sept - Fluezen, Nije Krûzpôlle
            8 mijl - Marrekrite steiger
26 sept - Starum
            7 mijl - Gemeente steiger
27 sept - Enkhuizen
            11 mijl - anker Compagniehaven
28 sept - Blocq van Kuffeler
            24 mijl - passantensteiger
30 sept - Blocq van Kuffeler
             1 mijl - anker
01 okt  - Oostvaardersdijk
             5 mijl - gastensteiger

Diken, 17-9-2017

Birdaard

Tussen Dokkum en Ljouwert zoeken we een plaatsje aan een Marrekrite steiger om te overnachten. Het is erg druk, maar bij de laatste steiger net voor de stad hebben we geluk, er ligt maar één motorboot. Wel ligt ie precies in het midden. We varen op hem af, de eigenaar loopt door zijn gangboord en doet of hij ons niet ziet. Dat lijkt niet veelbelovend. Op mijn vraag om op te schuiven, kijkt ie of ik een onbekende taal spreek. Zijn Nederlandse vlag doet mij de vraag opnieuw stellen in mijn beste ABN en goed articulerend. Hij schudt zijn hoofd met een krachtig “Nee”. Omdat ons motto altijd is geweest: Als de buren ons niet aanstaan, varen we gewoon weg, draaien we weer af. Zijn vrouw komt uit de kuip en er volgt onderling overleg. Iets over normen en waarden of vaaretiquette? Dan staat ie naar ons te wenken en roept wat. Wij zijn al zoveel verder gevaren dat we hem niet meer verstaan.

Tot de Ee-brug en daar is het om 16.15 uur stop, de brug heeft zijn zondagse spitsuur. Achter ons meert een Engelse motorboot aan. De eigenaar, een solovaarder met hond, komt vragen wanneer Ljouwert weer open gaat en of we door de hele stad heen gaan. Hij denkt dat als we met zijn beiden zijn, de bruggen sneller draaien en hij wil Grou nog halen. We hebben een prettig gesprek, zeggen hem toe dat we wel mee gaan, behandelen zijn vakantiereis naar Berlijn en de onze naar de Poolse Oder. Bespreken de prijzen van voedsel en de havengelden in Nederland en Engeland en debatteren over de Brexit en Schotland en Ierland. Het licht gaat op groen voor we het door hebben. De stad gaat vlot en we nemen hartelijk afscheid van 'man met hond' in het Van Harinxmakanaal, waar hij wel onder de bruggen door kan en wij op een opening moeten wachten.

Een paar dagen later, zeilend op de grote fok, in het Prinses Margrietkanaal bij Grou, wil een motorboot ons inhalen. Wij varen netjes aan stuurboord, maar hij vaart zo dicht mogelijk tegen de linker wal. Pas naast ons herkennen we de nee-zeggende motorbootvaarder van de Dokkumer Ee. Hij krijgt een stijve nek van het recht voor zich uitkijken. We kunnen niet eens vriendelijk naar hem wuiven. Maar het kan ook zijn dat ie kramp in zijn nek krijgt van het lachen. Hij zit lekker warm en droog achter het raam, wij staan buiten in winterkleren met regenpak, terwijl het water uit ons haar drupt door een overtrekkende plensregen.

Door naar Snits. Helemaal alleen aan een mooie Marrekrite steiger net voor de stad. De volgende morgen komt er een mailtje binnen van de 'buren' aan de overkant van het water: Vripack Yachting, een ontwerpbureau van jachten. Ze hebben ons zien liggen, waren nieuwsgierig naar het ontwerp, keken op Marinetraffic of we AIS hadden, onze naam opgezocht op internet en zo op onze site gekomen. Er gaan wat mailtjes heen en weer. Ik heb jaren terug als secretaresse bij Jachtwerf Akerboom in Burgum gewerkt en wij bouwden toen de Doggersbank, een ontwep van Vripack. Als we terug komen uit de stad Snits is 'onze' steiger bezet, we moeten een ander plekje zoeken. Wij krijgen een prettig mailtje dat als we even doorgeven dat we in de buurt zijn, zij de motorboten voortaan zullen wegjagen. Uitslag van de Vriendelijk Mensen tegen de Onvriendelijke Mensen: de Vriendelijke Mensen hebben met 2 tegen 1 gewonnen!

Koersbericht

03 sept - Goutum
           25 mijl - Marrekrite steiger
04 sept - Rengerspôlle
           7 mijl - Marrekrite steiger
05 sept - Earnewâld
           3 mijl - Marrekrite steiger
06 sept - Snits
           12 mijl - Marrekrite steiger
07 sept - Snits
           3 mijl - Marrekrite steiger
08 sept - Hearresyl
           3 mijl - groen walletje bij de brug
10 sept - Jeltesleat
           7 mijl - Marrekrite steiger
11 sept - Rengerspôlle
           15 mijl - Marrekrite steiger
14 sept - Ljouwert
            10 mijl - jachthaven
15 sept - Warten
             3 mijl - Marrekrite steiger
16 sept - Aldegea (Sm)
             8 mijl - Marrekrite steiger
17 sept - Diken
             18 mijl - Marrekrite steiger

Goutum, 3-9-2017

Dokkumer Nije Silen

Na een weekje 'Lunegat' met familiebezoekjes, overuren voor de wasmachine, één nachtje twee útfanhûzers en gezellig bijpraten in de jachthaven, zijn we al weer met onze 'Antje C' onderweg. We gaan een plekje in Fryslân zoeken, niet zo ver van Lúnbert, om in de weekenden de familie Boonstra-Dijkstra te helpen bij hun verhuizing.

Onze caravan 'Flipper' blijft deze herfst op zijn parkeerterrein. Na de hulpverlening in Lúnbert staat er in de agenda nog toegezegde verbouwingshulp op De Pomp en vermoedelijk wordt er ook in Amsterdam verhuisd. Deze aankomende maanden dus genoeg familiedagen en daar gaan we steeds met de boot naar toe varen.

Dokkumer Nije Silen, 25-8-2017

Dokkumer Nije Silen

We zijn terug op het honk. De laatste week hebben we het vakantiegevoel zo lang mogelijk gerekt met rondhangen op ús Lauwersmar.

De weervoorspellingen van afgelopen weekend kwamen helaas uit. De mannen zijn hoog aan de wind met regenbuien via Wangerooge naar Norderney gezeild. Ze lieten het plan om op zaterdagmorgen om half zeven over het wad verder te varen voor wat het was, als ze wakker worden met harde wind en plensregen. Om acht uur krijg ik op mijn logeerbed een telefoontje dat varen dit weekend niets meer wordt en dat de bemanningswissel via de veerboot van Norderney gaat gebeuren. Met z'n beiden zeilen we 's maandags naar Delfzijl.

De hernieuwde kennismaking met Rügen is ons prima bevallen. We hadden van Polen nog wel iets meer willen zien, maar vonden het weer te wisselvallig. Voor de westenwind uit langs de kust oostwaarts gaat natuurlijk wel, maar je zult op een gegeven moment toch terug moeten. De weerstations hadden het dit jaar moeilijk met het maken van de juiste windverwachtingen. Volgende keer beter.

Het log noteert over 78 dagen een afgelegde afstand van 1.118 zeemijlen. Het display van de motor geeft 113 motoruren aan. Als je voor wegvaren en aankomen een half uur per vaartraject rekent, wordt de rekensom: 113-(59x0,5)= 83,5 motorvaaruren. Vaarsnelheid op de motor ca 6 zeemijl, geeft 501 mijlen op de motor afgelegd en ongeveer 617 gezeilde. Dat is meer dan 55 % gebruikmaking van geluidloze groene energie.

Koersbericht

21 aug - Delfzijl
            34 mijl - jachthaven
22 aug - Garnwerd
            24 mijl - palen
23 aug - Lauwersmeer
            15 mijl - anker
24 aug - Senneroog
            4 mijl - Marrekrite steiger
25 aug - Dokkumer Nije Silen
            2 mijl - jachthaven Lunegat

Norderney, Duitsland en De Pomp, 18-8-2017

Cuxhaven, Duitsland

Gescheiden van tafel en bed. Gelukkig maar voor een paar dagen. Cees is onderweg met Luitzen en Popke van Duitsland naar Nederland. Zelf ben ik met Jitske en Gerke, onze vaargasten op het Kieler Kanaal, in de Kia alvast teruggereden.

Omdat de weervoorspellingen voor het weekend steeds slechter werden, zijn de mannen al op donderdagmorgen met onze auto naar Cuxhaven gekomen. Ze hadden het zo uitgekiend dat ze er precies met het hoogwater van 9.30 uur waren. Snel hun tassen uit de auto, aan boord en de Elbe op. Onze tassen er weer in en de autobahn op.