2010

Gelukkig Nieuwjaar

Bonne Année

Happy New Year

Glückliches Neues Jahr


**************************************************



1519 Een nieuw jaar, afwachten hoe de wind gaat waaien

1520 We krijgen steeds meer buren

1521 De zon breekt door

1522 Verstagingen biotex-wit

1523 Zelf liggen we vast in het ijs

1524 Het Dokkumerdiep ligt nog helemaal open

1525 Hoeveel kleuren wit zijn er

1526 Verzamelen in de avond

1527 Aalscholvers houden uitkijk

1528 Een Roerdomp vindt dat we te dichtbij komen

1529 De Grote Zilverreiger zoekt ook nog een plaatsje

1530 Guur weer, even uitrusten

1531 Dooi, boot weer ijsvrij en aan lij heel veel visite

1532 Sneeuwjachten

1533 De vliegvelden zijn weer open

1534 Een Buizerd overziet het jachtveld


1535 En deze grijpt mis


1536 Een Fuut bekijkt zichzelf in de spiegel


1537 De Blauwe Reiger vindt het wel prima zo


1538 De dooi zet door


1539 Lentekriebels bij de Grote Zaagbekken


1540 De vrouwelijke helft van het Nonnetje is nog alleen


**************************************************


Dokkumer Nije Silen, 15-1-2010



Het nieuwe jaar is al weer twee weken onderweg en we hebben nog niet de gelegenheid gehad om iedereen te bedanken voor de kaarten en alle goede wensen voor 2010. Onze beide computers waren, en zijn nog steeds, kapot.

Mijn laptop heeft moeilijkheden met het toetsenbord, die van Cees heeft een kapot scherm. Wat denk je dan, van die twee maken we één. Nee, dat is te kort door de bocht, bij computers kan veel, maar twee samenvoegen is te simpel gedacht. Het hoeft ook niet, we hebben op beide nog garantie! Maar, je had het zelf kunnen bedenken, bij de ene valt het kapotte scherm niet onder de garantie en bij de andere weigerende toetsen niet.

Zelf versturen we al een paar jaar geen kerst-nieuwjaarskaarten meer, maar zetten we onze wensen op de website. Dit jaar leende het weer zich bijzonder om foto’s in wintersfeer te maken voor een kaartje. Sneeuw, bijna meer dan je lief was, en ijs. Eén van onze goede voornemens dit jaar is om de schaatsen pas onder te binden als het ijs om onze boot ook schaatsijs is. Gelukkig hebben de weergoden besloten dat het zover niet kon komen en dus zijn we helemaal gips en spierpijn vrij.

Ondertussen zijn we weer volop bezig met de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen. De teakhouten vloer in de boot wordt helemaal geschuurd en opnieuw gelakt, we hadden de bovenlaag al aardig versleten. Voortaan de voeten beter optillen! IJs en weder dienende wordt de bestemming deze zomer oost over.

De laatste spulletjes komen in de auto en caravan. Zodra de temperaturen weer royaal boven nul komen, kunnen we dat kamperen gaan uitproberen. De website wordt een beetje caravan-vriendelijk gemaakt. We hopen dat jullie onze site ook nog willen volgen als we in het voor- en najaar op het droge blijven.


**************************************************



1541 De vorst is terug gekomen


1542 Deze Aalscholver draagt al een hoofddoekje


1543 Voor de eerste keer dit jaar is de hele haven dichtgevroren


1544 Dus voeren we de vogeltjes


1545 Een dag later ligt het Dokkumerdiep ook even dicht


**************************************************


Dokkumer Nije Silen, 31-1-2010



Even een update schrijven. Wat hebben we de afgelopen vier weken gedaan? Nou ja, euh… eigenlijk niet zo veel. Toch zijn we, volgens ons, altijd wel bezig geweest en hebben ons nooit verveeld. De vloer is zelfs nog niet eens helemaal af, maar het tafeltje in de kuip is wel weer tiptop gelakt.

Eén ding hebben we in ieder geval wel gedaan. Alle foto’s van de afgelopen twee jaar hebben we uitgezocht en op een rijtje gezet. Het bleek dat er aardig wat kiekjes van vogels bij waren. Toen ook nog deze maand, naast onze boot, een wak open bleef waar veel verschillende soorten in kwamen rondzwemmen, was het idee van een apart vogelalbum gauw geboren.

Dat het nog best moeilijk is om elke vogel aan de goeie naam te koppelen, bleek uit de foto van twee eenden. Ze waren erg op zichzelf en zodra ze beweging op onze boot merkten, vlogen ze op; het leek wel of ze zo dichtbij geen mensen gewend waren. Met in het achterhoofd de gedachte aan de ontdekking van een zeldzaam exemplaar, heb ik de foto naar de vogeldeskundige van de Lauwersmeersite gemaild.

Antwoord: soepeenden. Nou dat gaat mij nu te gortig, het was zo’n charmant stel. Dus wil ik hier toch wat extra aandacht vragen voor de ondergewaardeerde dorpseend. Het is zeker een soort die Darwin op zijn reizen niet heeft gezien, en waar zouden wij oma’s zijn zonder het eendjes voeren? In ieder geval aten we vaker oud brood. De dorpseend is zeker één van de meest bekende vogels, het enige waar het hun aan ontbreekt is een Latijnse naam.

Omdat het dus niet meevalt elke vogel goed te benoemen, kan er in het vogelalbum wel eens een foutje sluipen. Meld dat alstublieft, dan wordt het direct verbeterd. Dat kan via een reactie onder deze stukjes of mail naar ab.antjec@gmail.com, maar dat adres staat ook wel onder onze eigenaarsvlag, linksboven op deze site.


**************************************************



1546 Kruiend ijs op het IJsselmeer


1547 We zijn er echt helemaal naar toe gelopen


1548 En weer drie kilometer terug naar Gaast, bij Hylpen

1549 Zonnige rust, na regen- en sneeuwbuien

1550 Vogelkijkhut?


1551 Slibberige ijsschotsen op het wad


1552 Vorstschade bij Lauwersoog in 't haventje Lauwersgat


1553 Tussen Lauwersoog en Schiermonnikoog lichte ijsgang


1554 Op het Dokkumerdiep een dunne ijsvloer


1555 Lentegevoel in de visserijhaven van Lauwersoog


1556 En een gewone zeehond met een ijsklontje


1557 De vloer is opnieuw gelakt


**************************************************


Dokkumer Nije Silen, 28-2-2010



Het waait hard in de jachthaven, maar het is gelukkig niet zo’n storm geworden als aan de Franse kust. Bij ons komt de wind uit het noordwesten en daardoor liggen we een beetje veel scheef, tegen de steiger gedrukt. Ook kan het water door de haveningang wat deining opbouwen; het zal een klotserig nachtje worden.

De caravan is voor de zekerheid in de luwte gebracht. We hadden hem alvast wat dichter bij de boot geparkeerd, hoeven we met het inpakken niet zo ver te lopen. Op een paar kleinigheden na, zijn we klaar voor vertrek. Nu moet het weer nog meewerken. Met deze wind ga je niet zeilen, maar ook niet rijden met een caravan.

Eerst gaan we nog gebruik maken van ons stemrecht. Wij vallen onder de gemeente Kollumerland met vijf partijen op de kieslijst; te veel keuze maakt het alleen maar moeilijker. Ook vinden we het volgen van de uitslagen op televisie altijd spannend. Welk dorp maakt als eerste de uitslag bekend en heeft Maurice de Hond gewonnen met de goede voorspelling?

Op onze Antje C is de vloer helemaal gelakt en kan nu uitharden, onze Flipper is volgeladen. Volgende week giet it oan! De eerste paar campings zijn uitgezocht, ze moeten wel al in maart open zijn. Omdat we nog nooit in Groningen, trouwens ook nergens anders, hebben gekampeerd, beginnen we daar. Dus binnenkort reisnieuws, we hebben er zin in!


**************************************************



1558 Vissers ontwaken uit hun winterslaap, 8 mrt




1559 Wij stellen ons in op andere hobby's


1560 Over de kustroute een caravan-testdag


1561 Warme chocolademelk maken


1562 Vogels kijken op Noordpolderzijl


1563 Via de Eemshaven

1564 Verder langs de kust blijft de Eemscentrale in zicht

1565 Wandeling op het strandje van Termunterzijl


1566 Zodra de nachten boven 0 komen, gaan we afrijden


1567 Caravan aanhaken en gaan, 11 mrt


1567a Oostwaarts langs de kust, Dokkumer Nije Silen - Kinxbüll (Duits-Deense grens)


1568 De Duitse kant van de Dollart


1569 Bezienswaardigheden van Ditzum: de houtwerf Bültjer


1570 En het sperrwerk in de Eems

1571 Daar moet deze 800 miljoen van de Meijer-werf doorheen


1572 Dat wordt nachtwerk


**************************************************


Ditzum, Duitsland, 11-3-2010



We zijn onderweg! Afgelopen zondag hebben we een dag proefgereden, het zal wel lukken met dat kamperen. Het is de bedoeling dat we de kust volgen, een soort van eb en vloed route. Dat betekent ook dat rivieroevers landinwaarts gevolgd worden, tot het eerste kunstwerk. Dat kan een dam, sluis, stormvloedkering of iets dergelijks zijn. Zodra men het getij kan sturen, houdt voor ons de natuurlijke eb en vloed op. We zullen wel zien hoe ver we komen.

Op onze testdag zijn we in Lauwersoog begonnen en via de Kustweg van Defensie, die alleen in het weekend open is, volgden we de Groningse kust met zijn Noordpolderzijl, Delfzijl en Termunterzijl tot aan Bad Nieuweschans. Daar is onze reis vandaag weer begonnen. Via de Duitse kant van de Dollard zijn we nu in Ditzum.

Rond en uur of één vonden we dat het tijd werd voor de welbekende Duitse harde broodjes. Dus gestopt bij de Ditzumer supermarkt met daarin de warme bakker. Het viel ons direct op dat de acht motorhome plekken in het dorp al vol waren. Als we door rijden, is het grotere trekkersparkeerterrein ook al aardig vol. Er moet meer te beleven zijn in Ditzum dan lekkere broodjes.

Dus wij er tussen geparkeerd, fietsen losgemaakt en op de pedalen de dijk terug naar het dorpje. Onderweg loopt een hermelijn in koninginnejaskleuren met ons mee. Ditzum kan voor mij al niet meer stuk. De Bültjer werf is leuk om te zien en alle vier de kroegen en eetgelegenheden zijn open en gezellig bezet, maar daar houdt het mee op.

Dan fietsen we terug naar het Eems-sperrwerk en kletsen wat met een andere fietser. Plotseling zegt de man: “Da kommt er”. Wie, wat komt er, we begrijpen het niet. Hij wijst ons in de verte een kolos van een Cruiseschip. Ze hebben op het sperrwerk deze dag het hoogwater vast gehouden en nu kan het schip achterwaarts met een slakkengangetje door de ondiepe Eems. Om 21.00 uur is het buiten ook weer hoogwater.

Wat een toeval dat we net hier stopten. Dit moeten we van dichtbij zien. Maar eerst terug naar Flipper, het is om het vriespunt, het regent natte sneeuw en we zijn steenkoud. De gaskachel komt aan en we doen al die dingen die caravanbezitters moeten doen om hun huisje op wielen voor de nacht klaar te maken. Een warm bakje koffie brengt ons weer op temperatuur.

Op dit moment horen we buiten drie lange stoten op de hoorn. De Celebrity Eclipse, een onmanoeuvreerbaar schip, vaart de Eems uit.


**************************************************



1573 Noord-Duitsland is een groen gebied


1574 Volop rust in Greetsiel


1575 Het wad bij "ping ping Norddeich-radio"


1576 In het laagseizoen worden caravans gedoogd voor 9,50 Euro


1577 Regen bij Nessmersiel, veerdiensthaven naar Baltrum


1578 Caroline met "Cliner wind" van het 275 jaar oude Carolinensiel

1579 Wilhelmshaven

1580 Sneeuw, regen en wind


1581 De Jadebusen


1582 Fedderwardersiel, zuid van de Weser-monding


1583 Druk op het knopje van de "Vertelstoel", je krijgt alles te horen over de platvis-visvangst


1584 De stad Brake


1585 Aan de Weser


1586 Bremen


1587 Rondje door de stad


1588 Op de kade bij Schulschiff Deutsland in Vegesack


1589 Onderweg veel visvijvers, deze alleen toegankelijk voor leden wsv Hagen


1590 Bremerhaven, alleen de haven van Hamburg is nog groter


1591 De overslaghaven voor auto's


1592 In goede tijden, zo'n 2 miljoen per jaar


1593 Hoogwater in Dorumer Neufeld


1594 Voor het thuisfront, de beloofde foto

1595 In het bos van Sahlenburg boskaboutertelefoon?

1596 Die Kugelbake van Cuxhaven, 29 mtr. hoog


1597 Vissersboten varen af en aan


1598 De jachthaven is nog in winterslaap


1599 Maar het Elbestrand wordt al in gereedheid gebracht


1600 Via de uitgestrekte polders, tegenover Brunsbüttel, 18 mrt


**************************************************


Wingst, Duitsland, 18-3-2010



Zo langzamerhand haalden we al die dorpjes en haventjes die eindigen op het woordje siel helemaal door elkaar. Het werd tijd voor wat anders. Dat was op onze route Wihelmshaven, alleen jammer dat het die dag winderig regende en sneeuwde. Met zicht op de Jadeboesem, kwamen we toch weer in een …siel, en wel Fedderwardersiel.

Na een nachtje zwart kamperen, volgden we de Weser tot aan de sluizen even zuid van Bremen. We hebben ze wel uit de verte gezien, maar konden er niet dichterbij komen. De hele stad stond vol met file en onze TomTom had andere ideeën over éénrichtingswegen en snelheden dan het stadsbestuur van Bremen. Zij hebben dat dan ook beloont door met flitslicht een foto van ons te nemen.

Bremerhaven was een oude bekende en daarom zijn we snel door gegaan omhoog, richting Cuxhaven. Onderweg nog een stuk gefietst door het bos bij Sahlenburg en daar de foto van ’t jaar gemist. Cees, die voorop ging met de rugzak met camera, reed bijna een hert aan of was het andersom, een ree liep op een haartje na een fietser om. Voortaan komt het fototoestel in een tas bij mij aan het stuur.

Tijdens het zoeken naar een weg zo dicht mogelijk bij de Elbe, kwamen we voor zo’n poortje, geen doorgang indien hoger dan 2,20 meter. Ja, wij zijn dertig centimeter hoger, maar dat wisten we wel, dus keren. Waarom maken ze deze obstakels speciaal op plekken waar draaien moeilijk is: smalle weg, hoge stoepranden en veel verkeer? In zijn achteruit, de caravan helemaal in de berm wegzakkend en de auto dwars midden op de weg, gaan we terug. Onze Flipper springt als een echte dolfijn over de stoeprand.

Op het boodschappenlijstje schrijven we bij: drinkglazen, maar niet weer van glas. Hier op de Knaus-camping op de Silberberg zal dat niet lukken, maar de komende dagen gaan we door in de richting van Hamburg en daar is alles te koop.


**************************************************



1601 De turf-industrie bij Wischhafen


1602 Door het tuindersgebied "Elbe-Obst"


1603 Met hun karakteristeke boerderijen, heel veel in en rond Jork


1604 Ook hier protesten tegen uitbaggeren


1605 Zo nu en dan een binnenvaartschip


1606 Maar vooral stilte


1607 Drage, op deze camping mag veel


1608 Vermoedelijk goed viswater aan de andere kant


1609 Geesthacht, de stuw in de Elbe


1610 Met de dubbele sluizen er naast

1611 Terug langs de noordoever naar Hamburg

1612 Otto van Bismarck houdt toezicht


1613 Over de havens


1614 In de museumhaven Cap San Diego


1615 De "Mare Frisium" uit Franeker komt binnenvaren


1616 Weer stroomafwaarts, een meeligger bij Blankenese


1617 Begeleid door vuurtorens door Glückstadt


1618 Een 42 mtr hoge brug


1619 Over het kanaal


1620 Kijkje over de reling


1621 Gevalletje ijsschade


1622 Brunsbüttel


1623 Pieterburen heet hier Friedrichskoog


1624 Geen stormbal maar vuurbal


1625 Natuurgebied Meldorfer Hafen


1626 Het wad voor Büsum

1627 Badgasten komen langzaam uit de winterkleren, 23 mrt

1628 Eidersperrwerk


1629 Voor auto's is er een tunneltje


1630 Camping Sass in St. Peter-Ording


1631 Strandpaviljoen op palen


1632 Daar kom je zo


1633 Langs havengeul Husum naar schiereiland Nordstrand


1634 Uitzicht op de Halligen


1635 De witte boerderijen met groene daken van Ockholm


1636 De trein naar het eiland Sylt


**************************************************


Niebüll, Duitsland, 25-3-2010



We staan midden in de stad op een camperparkeerplaats. Die was heel gemakkelijk te vinden, bordjes volgen. Als ze ons niet wegsturen, wordt dit een goedkoop plekje, het is hier voor mobilhomes helemaal gratis. Nou deze caravan is even tijdelijk ons huis en we kunnen rijden naar waar we maar willen. Dus voldoen we aan alle eisen en regels. Alleen lijkt onze reiscombinatie niet op het logoplaatje van het bord.

Ook hier tussen de huizen kunnen we geen internetverbinding oppikken. Trouwens het hele internetgebeuren valt ons in Duitsland tegen, ook de McDonald’s heeft ons teleurgesteld. Ze bieden wel een verbinding aan, maar dat is via T-Mobile en kost acht euro per uur. Voor Nederlandse begrippen is dat erg duur. We hebben nog maar één camping gehad die internet aanbood van Lan1 en die vraagt maar drie euro per uur en slechts zeven euro’s voor een hele dag. In dit land is dus nog werk te doen voor Mevr. Smit-Kroes.

Toch is men in Noord Duitsland in ander dingen weer veel verder dan Nederland. We hebben ontzettend veel boerderijen gezien, waarvan de daken, zowel woonhuis als alle stallen, helemaal met zonnepanelen bedekt liggen. Men bouwt werktuigbergingen met daken in de optimale hoek en legt ze ook helemaal vol. Zelfs op de betrekkelijk kleine daken van woonhuizen maakt men er gebruik van. Er zijn verscheidene biogasinstallaties en de windmolenparken zijn niet meer te tellen.

Toch is er soms iets precies hetzelfde als bij ons. Hier wil men ook niet dat een rivier nog meer uitgebaggerd wordt voor de steeds groter wordende vrachtschepen. Langs de Elbe zagen we grote protestborden. Ze zijn niet van plan ter compensatie een polder te ontruimen en te laten vollopen. Ze begrijpen niet hoe je diep in de vaargeul levende natuur een alternatief biedt op een hoger stuk ondergelopen land. Nu laat men via schuiven het getij, gecontroleerd, ook al ver naar het binnenland doorlopen. Misschien is de nu in aanbouw zijnde nieuwe containerhaven bij Hooksiel de oplossing.


**************************************************



1637 Met hoofdstad Westerland


1638 Het kan hier hard waaien


1639 Dus dikke muren in de kerk


1640 De eilandwoning met Friesische voordeur


1641 Voor de Pasen verlaten we Duitsland, 27 mrt


1641a Rond Denemarken

1642 De dam naar het Deense eiland Romo

1643 Havneby, de garnalen-haven


1644 Houten schepen zie je er niet meer


1645 Het grote strand van Havsand


1646 Wegwezen, als de zeemist plotseling komt opzetten


1647 Terug op het vasteland


1648 "De mens ontmoet de zee", beelden bij het havenmuseum van 100-jarig Esbjerg


1649 Natuurgebied Skallingen


1650 Het meest westelijke puntje van Denemarken, Blavands Huk


1651 Het grootste windmolenpark in zee Horns Rev zit in de mist, daarom de kabel die de stroom aan land brengt


1652 Op de Kallesmaerskse Heide is niet alles pais en vree


1653 In het Deense vogelreseraat Tipperne geen vogel gezien, alleen maar vreemde nestkastjes


1654 Zo kan het ook


1655 Hvide Sande bij de sluis van het Ringkobing Fjord


1656 Met heel veel op haring vissende Duitsers


1657 Bij Norre Lynvig's vuurtoren een kijkje over de duinen

1658 Rust op de Nissum Fjord aan de landzijde van Thorsminde

1659 Dat is aan de zeezijde wel eens anders, deze schipbreuk was in 1811


1660 Bij Bovbjerg ligt nog steeds sneeuw


1661 Op de landtong van Thyboron verdwijnen de bunkers langzaam in zee


1662 Vis daar draait het hier om en ruikt het op dit balkon naar


1663 Deze vissersboot kreeg een andere functie


1664 En dit is het huis van een visser in ruste


1665 Hij wist geen raad, of juist wel, met zijn vrije tijd


1666 Via de "eilanden" Thyholm en Jeginde met een omweg


1667 Het Nordvestjysk Folkecenter for Vedvarende Energi


1668 Over de Vilsund naar Mors


1669 Het hoogste punt, 68 mtr boven de zeespiegel


1670 Haven van de eiland-hoofdstad


1671 Wij volgen vaak de bordjes met de Margriet, vergelijkbaar met onze ANWB-routes


**************************************************


Toftum, Denemarken, 1-4-2010



Intussen zijn we in Denemarken aangekomen en zitten we ook al aan de Limfjorden. Het weer is winderig en het regent veel, gelukkig valt het meeste in de nacht. We kunnen dus nu met zekerheid melden dat onze Flipper waterdicht is. Ook is het nog koud, er liggen op veel plaatsen nog sneeuwresten. We weten nu ook dat de kachel de gasfles leeg vreet, elektrisch verwarmen is een stuk makkelijker.

Wat valt ons op in Denemarken? De ruimte en de rust, geen politie, de autolichten moeten altijd aan en er wordt helemaal niet hard gereden. De Denen gaan zelf ook met een caravan op pad, dat in tegenstelling tot de Duitsers die veel meer een camper hebben. Vogels, en dat is een tegenvaller, zijn er niet veel. Zwarte Kraaien zie je bijna niet, maar de Bonte Kraai, in het Lauwersmeer valt die onder bijzondere waarnemingen, zie je elke dag.

Zo waren we maandag gestopt aan de zuidzijde van de Ringkobing Fjord. In die fjord loopt geen eb en vloed, dus het lag niet op onze route. Maar als in alle boekjes dit gebied, Tipperne genaamd, omschreven wordt als vermoedelijk het belangrijkste watervogelgebied van Denemarken, dan zou je toch gek zijn om voorbij te rijden. Dus speciaal een parkeerterrein gezocht om de caravan los te koppelen en achter te laten.

Met alleen de auto kun je dan verscheidene kilometers door het gebied rijden. Een ander stuk is verboden en voor het bewaren van de rust, alleen enkele uren per week toegankelijk. Nou het landschap is mooi, waterpoelen genoeg, maar geen vogel gezien. Nee, dat is geen overdrijven, 20 ganzen, 4 graspiepers en 6 kieviten, daar zou je tureluurs van worden. Of wij waren er in het verkeerde seizoen of de vogels waren het zat om maar één keer in de week, alleen op zondagmorgen bezoek te krijgen en zijn verhuisd. Hopelijk naar de Limfjorden; nou dan komen we ze nog wel tegen.

O ja, de spelling van alle Deense woorden is niet correct, ik weet niet waar op het toetsenbord van onze computer dat streepje door de o zit. En al helemaal niet waar de combinatie van toetsen is om dat kleine rondje boven de a te krijgen. Tips zijn welkom.


**************************************************



1672 Struer is de geboorteplaats van Bang en Olufsen


1673 Het slot Spottrup op Salling uit 1762

1674 De haven van Glyngore met zicht op de brug naar Nykobing

1675 En een vogel-voedersteiger


1676 Aan de overkant het eilandje Fur met een Nederlandse kustvaarder voor de kade


1677 Regen in veerhaven Sundsore


1678 Kasteelboerderij Staarup Hovedgaard


1679 Bij Logstor over de brug voor een rondje over het noordelijkste deel van Jutland


1680 Restanten van de vikingburcht Aggersborg, gebouwd door koning Harald Blauwtand in 980


1681 Vogelkijkhut aan de afgedamde fjord Bygholm Vejle


1682 Met verrekijkers en ze liggen er ook nog na twee jaar


1683 Vikingbegraafplaats bij Tommerby Fjord, uit de jaren 800-1050


1684 Niet alle wegen zijn van asfalt


1685 Thisted, stad van bierbrouwerijen


1686 Bij de dam naar de veerboot, met Thyboron aan de overkant, alleen maar Sé-kobben


1687 Vissershuis in Agger


1688 Het strand van Norre Vorupor


1689 Het instrumentenpaneel van een klein vissersbootje

1690 En dit was de vangst

1691 De visserijhaven van Hanstholm


1692 Domino-day op de wal


1693 Maar ook schone stroom, proefopstelling golfenergie


1694 Nederlandse graanmolen uit 1886 bij Gronnestrand


1695 Saltum Strand, volgens onze kaart is hier een weg met mooi uitzicht


1696 Er zijn zelfs verkeersborden


1697 En geen file


1698 Lokken, visserijhaven op het strand


1699 Het kost een beetje moeite


1700 En het duurt even


1701 Maar dan zit je ook hoog en droog


1702 Vuurtoren van Rubjerg Knude, 90 mtr hoog, met een hoop zand


1703 Hirtshals, visserij-, vracht- en veerboothaven


1704 En kleine bootjes-haven


1705 Grenen, het noordelijkste puntje van Denemarken

1706 Hier ontmoet de Noordzee de Oostzee

1707 En wij waren er


1708 Skagen, in de mist


1709 Het waait hier zeker veel; vastgemetselde dakpannen op de Svenska Sjömans Kyrke


1710 En Den Tilsandede Kirke verdween gedeeltelijk onder het zand


1711 De oude munitietoren van Frederikshavn


1712 Vakwerkhuizen in Saeby


1713 De volgende haven is Asaa


1714 Waar afscheid nemen moeilijk is


1715 Heel moeilijk


1716 In Hals bewaakt men de oostelijke ingang van de Limfjorden


1717 Met leugenbank of toch een vogelkijkhut


1718 Scheepvaartverkeer in het Langerak


1719 Norresundby, begraafplaats van de Vikingen


1720 Weer over de brug bij Logstor, met zijn kalkindustrie


1721 Oostwaarts, de fjord ligt er rustig bij

1722 In het haventje van Stavn worden de steigerpalen weer geplaatst

1723 In Nibe is alleen wat reparatiewerk nodig


1724 Aalborg akvavit


1725 Het restaurant komt uit Amsterdam


1726 Winterberging op rolletjes


1727 Scheepvaart- en marinemuseum


1728 Ingang Limfjorden, maar nu vanaf de zuidzijde


1729 In Egense staat alles nog op de wal


1730 We lopen warm


1731 Camping zoals het hoort met uitzicht op zee; Kattegat Strand Camping in Øster Horup


**************************************************


Øster Hurup, Denemarken, 8-4-2010



Nu staan we op een camping zoals we ze altijd vanaf het water hier hebben gezien. Eerst een flink stuk strand, dan een rijtje lage duinen en dan een veld helemaal vol met caravans. Het enige verschil met dat beeld en nu is dat de camping lang niet vol is. Vanaf onze staanplaats, op de vierde rij, hebben we gewoon vrij zicht op zee, de andere gasten komen pas over een paar maanden.

Vandaag kwamen we, na één hele week op dezelfde plek te hebben gestaan, via Aalborg aan op de oostkust. Zo’n beetje ter hoogte van het oog, als je tenminste Denemarken als een gezicht bekijkt. Het was maar een tochtje van 95 km en we konden daarom onderweg vaak stoppen en langer op een plek blijven hangen.

In de haven van Egense viel het op dat het linker wiel van Flipper wel erg warm werd. Maar even laten afkoelen. Intussen helpt Cees een zeiler met het demonteren van zijn klapschroef. Na een uurtje gaan we verder, maar tien kilometer later is’t al weer mis. We slepen Flipper nog zo’n zelfde stukje door en pakken een camping. Werk aan de winkel, de krik komt erbij en ergens van onder de bagage wordt een tasje met gereedschap opgediept.

Conclusie: De hele dag is de handrem van de caravan erop blijven zitten, ondanks dat we de rem er wel hadden afgehaald, de hendel staat ook in z'n vrij. Iets met een stelschroef of zo op het wiel, in een uurtje was het weer klaar. Prettige bijkomstigheid: de koffer van de auto is eens schoongemaakt en weer op orde gebracht. De Kattegat Strand Camping is ook een verrassing: internet in de caravan en een luxe toiletgebouw, en ook nog helemaal gratis. Tijd dus om de mail bij te werken en de was te doen. Die vijf sterren zijn terecht, we blijven hier lekker een paar dagen.


**************************************************



1732 Ingang van Mariager Fjord


1733 Hadsund


1734 Stinesminde, een haventje van niks


1735 Hobro, oude pakhuizen zijn scheepsmuseum


1736 De oevers zijn redelijk stijl, zonder wegen


1737 Of ze lopen dood; eventjes in de achteruit

1738 Na Mariager het haventje van Assens

1739 De kabelveer over de Randers Fjord bij Udbyhøj Vasehuse


1740 Alleen hout op de kade in Randers


1741 Na Langå wordt de fjord het riviertje Gudenå


1742 Een stille zijtak, de Grund Fjord


1743 Een wel heel laag heuveltje met zes huizen en een varkenshok


1744 Een Zweed verlaat het Randers Fjord


1745 Een akvavit drinkende strepenzetter bij kasteelboerderij Mejlgård


1746 Gjerrild Strand vuurtoren


1747 Voorraadopslag bij de scheepssloperij in Grenaa


1748 Toeristische route, maar niet voor Flipper


1749 Ons uitzicht op de camping van Rugård


1750 Aan de kade van Ebeltoft


1751 Het Fregatten Jylland staat in de steigers


1752 Op het uiterste puntje van Hegenæs de vuurtoren Sletterhage


1753 Even P-en in het bos

1754 De ruïne van slot Kalø uit 1313/1343

1755 Nee, dat is een te groot en te zwaar souvenir


1756 En weer twee kilometer terug lopen


1757 Koffietijd op Følle Strand


1758 Århus, de Maersk-terminal


1759 Het produkt van Denemarken


1760 Tafeltje en stoeltjes aan lij


**************************************************


Ajstrup Strand, Denemarken, 15-4-2010



Århus, Ebeltoft, Grenaa, Randers, we zijn er al eens eerder geweest. Meestal met onze eigen boot, maar naar Randers was met de bus voor een studiereis van Cees zijn werk. We bezochten er een fabriek die combines maakt. Ze waren bruinrood van het merk Dronningborg en dat is ook alles wat ik er me nog van herinner.

Met de boot waren we meerdere keren in deze hoek. Aan Århus hebben we de minst prettige herinneringen. Op een nacht kwam het water zo hoog, dat was nog met de Friendship en het woei heel hard, dat de kade en steigers onder liepen. Wij bleven in onze box in de jachthaven mooi tussen de palen liggen en het was toch donker, dus van de boot afgaan wilden we toch al niet. De volgende morgen was het water al weer gezakt, er lag veel rommel op de kade en de karren die normaal gebruikt worden voor het aan boord brengen van je spullen moesten uit het water gevist worden.

Op een andere keer kwamen we met de Breehorn terug van Noorwegen. De bedoeling was om langs de westkust van Denemarken op huis aan te gaan, maar in het Skagerrak ging het mis. De Noorse kant gaf een windvoorspelling van 3 en de Deense kant hield het op een kleine, misschien dikke 6. Zo’n wind en dan ook nog ruim van achteren, dan moet je oversteken. Halverwege trok de wind steeds meer aan en werd er voor de tweede keer gereefd.

Vissersschepen haalden hun netten in en stoomden op naar de wal. Dat is nooit een goed teken als het nog maar net na koffietijd is. Toen Cees bezig was met de derde keer reven, de voorpunt was evenveel onder water dan er boven, gleed hij uit. Hij had zich goed vastgehaakt aan de looplijn over dek, maar hij viel zo akelig op z’n enkel, dat hij de dag verder kruipend tot een einde heeft gebracht. Thyborøn binnenlopen was gelukkig wel mogelijk met die rotwind.

Na wat rust, hebben we de rollen omgedraaid. De kapitein aan het roer met één voet op een kussen, aanwijzingen en bestellingen gevend. Omdat het op de andere kant van Denemarken wat rustiger zeilwater is, zijn we door de Limfjorden, langs de oostkust en door het Kieler Kanaal weer terug gevaren. Onderweg zijn we niet veel de wal op geweest en hebben van de meeste havens alleen maar de købmand gezien. Dat hebben we nu met de auto ruimschoots ingehaald.


**************************************************



1761 Op 't hoekje, veerboothaven Hov


1762 Op Alrø is de oude veerbootdam voor de nieuwe fietspont


1763 De Horsens Fjord meer naar binnen


1764 Bering, die van de Beringstraat is in 1681 geboren in Horsens


1765 Een Deense zeiler voor Juelsminde


1766 Ingang Vejle Fjord


1767 Golfwoningen in Vejle


1768 Zondagsdrukte op en in het water


1769 Maar onze buurman op de camping in Mørkholt Strand heeft een vrije dag

1770 Een bezienswaardigheid van Fredericia, het stadhuis

1771 We voegen in op de snelweg naar Fyn


1772 Lillebælt, nu eens over één van die twee bruggen


1773 Strib, deze vuurtoren is op 't water makkelijker te vinden dan over de weg


1774 Bogense


1775 De boeren zijn druk bezig


1776 Sneeuwbui bij Flyvesandet


1777 Het strand bij Hasmark


1778 We zoeken voor de nacht het binnenwater op


1779 Kanaal naar Odense


1780 Het logo van deze energie-Zweed lijkt groener dan dat van Nuon


1781 Op de scheepswerf Lindø heeft de grootste kraan vandaag vrij


1782 De smalle ingang van de Odense Fjord


1783 Fyns Hoved, misschien wel het mooiste plekje van Denemarken


1784 De ankerplek is links, tussen die twee hoge duinen door


1785 Het kerkje in Vilby is net even (gotisch)anders

1786 Jammer, die vaste brug in Kerteminde

1787 De fjord loopt door tot slot Kølstrup


1788 Weer eens een andere industrie


1789 Bijna geen wind


1790 Auto's met caravan kunnen


1791 Gluren over de Storebælt


1792 En aan 't einde, op Seeland, betalen


1793 Schiereilandje Reersø


**************************************************


Holbæk, Denemarken, 22-4-2010



Holbæk ligt mooi centraal in de bovenste helft van Seeland en geeft dus alle mogelijkheid om met alleen de auto de kust te verkennen. Eigenlijk voldoet ons dat het beste, de caravan ergens op een camping achterlaten en dan met de auto dagtochten maken. Op die kleine weggetjes langs de zee kunnen we dan wat makkelijker uit de voeten. Als we eens een keer verkeerd rijden, natuurlijk de schuld van de kaartlezeres, is het met aanhang moeilijk keren.

Bij aankomst op de camping zetten we Flipper met de auto zo goed mogelijk op z’n plekje. Dan een beetje recht duwen en de poten uitdraaien. Intussen leg ik de derde landvast, de stroomkabel, uit en zet de opvangbak onder de wasbakafvoer. We zijn nu me onze derde opvanger bezig.

De eerste was een wasteiltje. Op de camping in Toftum stond alles op z’n plek, maar de grond was zo drassig dat we met geen mogelijkheid de caravan een beetje waterpas konden krijgen. Dan toch maar verzetten naar een hoger stukje, poten indraaien, weer achter de auto koppelen en rijden maar. Toen er een knal klonk en mij de stukken plastic om de oren vlogen, waren we een afwasteiltje armer.

De tweede was een emmer. Die voldeed prima, was ook makkelijker bij het legen. Altijd als we wegrijden, kijk ik nog even op ons plekje of we niks hebben vergeten. Vanmorgen in Blommenslyst heb ik ook wel rondgekeken, maar dat was naar een Roodhalsfuut in het meertje van die camping. Nu we hier weer uitpakken is de emmer weg. Als we hem ook kapot hebben gereden, dan excuses aan mevrouw Angelika voor de achtergelaten rommel. Is hij nog heel, nou we halen hem niet weer op, veel plezier er mee.

Onderweg is de maggi omgevallen. Normaal als je het flesje gebruikt komen er maar een paar druppeltjes uit, maar leg het op zijn zij, dan loopt ie helemaal leeg. Als dan in het bovenkastje alle kartonnen doosjes zijn vol getrokken en alles kleeft, drupt het naar beneden, precies in het gasstel. Daar zit een afdekplaatje op en dus loopt een gedeelte van het aanrechtje op de vloer. Onbegrijpelijk dat er zoveel plakkerig spul in zo’n klein flesje kan. Maar verder gaat het goed met ons.


**************************************************



1794 Vanaf landtong Asnæs, de fjord van


1795 Kalundborg, met 12de-eeuwse Vor Freu Kirke


1796 Grote platte steen op pilaren, een grafkamer


1797 Broodje eten op 't uiterste puntje van Røsnæs


1798 De baai van Trundholm


1799 En nu ter plaatse


1800 Het laatste stukje van Sjællands Odde is door de week voor het leger


1801 De marine ligt vlakbij in Havnebyen

1802 De fruitboeren van Klint

1803 Op het strand van Korshage zijn de stenen net iets groter


1804 Holbæk, uitzicht vanuit de slaapkamer


1805 De Islefjord


1806 Kulhuse


1807 Aan de ingang van de Roskilde Fjord


1808 Jægerspris Slot


1809 In 't haventje van Gershøj droomt iemand van stoom


1810 Roskilde, het Vikingeskibsmuseet


1811 Vikingen gaan op reis en nemen mee?


1812 Om de tijd te doden, de scheepsvloer dient als speelbord


1813 Ter ere 1000-jarig bestaan Roskilde, 5 mtr hoog


1814 Havenhuizen te koop in Hundested


1815 Maar niet te koop, het huis van Knud Rasmussen


1816 De poolreiziger


1817 Voor zijn monument werden speciaal stenen van Groenland gehaald

1818 Je kunt ook de trap nemen om hogerop te komen

1819 Chaotische drukte in Gilleleje


1820 Dit was bij Nakkehoved de laatste op kolen gestookte vuurtoren


1821 In Helsingør is de hele havenkade op de schop


1822 Daarom een foto van de Øresund op zijn smalst met Zweden aan de overkant


1823 We wisten dat De Kleine Zeemeermin niet groot was, maar zo klein


1824 Nou bedankt hoor


1825 Volgens ons de mooiste fontein van Kopenhagen, Gefion Springvandet


1826 Even kijken of koningin Margaretha toevallig Amalenborg Slot verlaat


1827 Nyhavn


1828 En dit is de stille kant van Nyhavn


1829 Rundetårn, geen trap maar een spiraalvormig kasseien pad naar boven


1830 Dragør, de haven is in 1520 gebouwd door Nederlandse kolonisten


1831 En die kwamen vermoedelijk uit Kampen, Deventer en Zutphen


1832 Via Tårnby in een file van Kopenhagen tot Køge, ca. 25 km


**************************************************


Køge, Denemarken, 29-4-2010



Uitgeteld liggen we beiden op een bank, net terug van een dag Kopenhagen. We zijn gewoon met onze eigen auto gegaan. Gisteren moesten we, met caravan, van noord naar zuid Kopenhagen. TomTom kreeg de leiding en die heeft ons via koninklijk paleis en Nyhavn midden door de stad geloodst. Waarschijnlijk wel de kortste route maar niet de snelste. Met Flipper vrolijk achter ons aan zijn we er zonder een krasje door gekomen, dan moest het vandaag alleen met de auto ook wel lukken.

Bij het paviljoen naast de jachthaven Langelinie laten we de auto achter. De maximum parkeertijd is drie uur, maar omdat je geen kaartje hoeft te kopen, is dat moeilijk te controleren, het zal wel loslopen. Het is trouwens helemaal niet druk en toch is het beeld(je) van De Kleine Zeemeermin hier vlakbij. Maar, geen beeld te bekennen. De meningen lopen uiteen van gestolen, weer het hoofd er af gezaagd en dus weg voor reparatie, tot het is toch niet verplaatst? Ja, dat is het wel, en wel naar China op de wereldtentoonstelling.

Terug gelopen naar het park, waar we de fontein zoeken die we jaren terug, toen we met de Friendship hier in de stad lagen, zo mooi vonden: De Gefion Springvandet. Hij lijkt kleiner dan in onze herinnering, maar zowel het beeld als het verhaal er achter blijft mooi. De godin Gefion maakte in Zweden een deal met de koning. Al het land wat zij in één nacht kon omploegen, mocht zij houden. Ze veranderde haar vier zonen in ossen en werkte zich het apelazarus. De volgende morgen pakte zij de grote lap grond op en gooide het in zee. Dat is nu het Deense Seeland, het gat is het Vänernmeer geworden.

Door naar het paleis, geen koningin gezien, de wacht liep maar wat op en neer voor reclame. In Nyhavn was het een drukte van belang en een vrij tafeltje was niet te vinden. Iedereen is toch niet op dat bekroonde visrestaurant afgekomen? Gelukkig is de good old Deense hotdog overal te koop. Nou de rest van onze toer zal ik jullie besparen, maar dat het veel loopwerk was, laat zich raden. We waren blij dat we in de auto onze schoenen uit konden doen.


Uitgeteld liggen we beiden op een bank, net terug van een dag Kopenhagen. We zijn gewoon met onze eigen auto gegaan. Gisteren moesten we, met caravan, van noord naar zuid Kopenhagen. TomTom kreeg de leiding en die heeft ons via koninklijk paleis en Nyhavn midden door de stad geloodst. Waarschijnlijk wel de kortste route maar niet de snelste. Met Flipper vrolijk achter ons aan zijn we er zonder een krasje door gekomen, dan moest het vandaag alleen met de auto ook wel lukken.

Bij het paviljoen naast de jachthaven Langelinie laten we de auto achter. De maximum parkeertijd is drie uur, maar omdat je geen kaartje hoeft te kopen, is dat moeilijk te controleren, het zal wel loslopen. Het is trouwens helemaal niet druk en toch is het beeld(je) van De Kleine Zeemeermin hier vlakbij. Maar, geen beeld te bekennen. De meningen lopen uiteen van gestolen, weer het hoofd er af gezaagd en dus weg voor reparatie, tot het is toch niet verplaatst? Ja, dat is het wel, en wel naar China op de wereldtentoonstelling.

Terug gelopen naar het park, waar we de fontein zoeken die we jaren terug, toen we met de Friendship hier in de stad lagen, zo mooi vonden: De Gefion Springvandet. Hij lijkt kleiner dan in onze herinnering, maar zowel het beeld als het verhaal er achter blijft mooi. De godin Gefion maakte in Zweden een deal met de koning. Al het land wat zij in één nacht kon omploegen, mocht zij houden. Ze veranderde haar vier zonen in ossen en werkte zich het apelazarus. De volgende morgen pakte zij de grote lap grond op en gooide het in zee. Dat is nu het Deense Seeland, het gat is het Vänernmeer geworden.

Door naar het paleis, geen koningin gezien, de wacht liep maar wat op en neer voor reclame. In Nyhavn was het een drukte van belang en een vrij tafeltje was niet te vinden. Iedereen is toch niet op dat bekroonde visrestaurant afgekomen? Gelukkig is de good old Deense hotdog overal te koop. Nou de rest van onze toer zal ik jullie besparen, maar dat het veel loopwerk was, laat zich raden. We waren blij dat we in de auto onze schoenen uit konden doen.

**************************************************



1833 Het oudste vakwerkhuis van Denemarken staat in Køge

1834 Bouwjaar 1527

1835 Vanuit Højerup's gamle kirke: Stevns Klint


1836 Kalkhaven Rødvig


1837 De binnenhaven van Præstø


1838 Rust op Roneklint


1839 Ook een mooie rotonde


1840 Over de brug naar Møn


1841 Stege Bugt


1842 Het kleine haventje op 't eilandje Nyord


1843 Het dorp is nog als van ouds


1844 Ze zijn vanaf 1986 pas per auto bereikbaar


1845 Volgens de Denen het enige paleis ter wereld met een rieten dak, Liselund Slot


1846 Møns Klint


1847 Om krijtrotsen te zien moet je naar beneden


1848 Halverwege zijn we verstandig geworden


1849 Dan maar naar Store Klint, net iets lager maar wat minder wit

1850 De ronde visnet-palen, waar je met de boot altijd omheen moet, staan er nog steeds

1851 Zo stil en leeg kennen we Klintholm Havn niet


1852 Dolmen, wij zeggen Hunebed, van 3500 jaar voor Christus


1853 Grafkelder Kong Asgers høj, meer dan 5000 jaar oud


1854 De derde op zuidelijk Møn is net gerenoveerd, nu met binnenin verlichting


1855 Over de dam naar Bogø


1856 De bruggen naar Falster


1857 Na de brug links, Stubbekøbing


1858 Huizen helemaal van riet bij Hesnæs


1859 Ook zondag's gaat het werk door


1860 Rond Marielyst staan meer dan 6000 vakantiewoningen


1861 En daar hoort een luxe hondenuitlaatplaats bij


1862 Gedser Odde Fyr


1863 Kijkje naar Nykøbing op Falster vanuit Sundby op Lolland


1864 Nysted met slot Alholm


1865 Het liefdevol verzorgde haventje van Sandager

1866 In Rødbyhavn draait alles om de veerdienst naar Puttgarden

1867 Werkhaven Kramnitse


1868 Het bouwland kleurt langzaam geel


1869 Nakskov thuishaven van Vestas, die het van de wind moet hebben


1870 Melktank wacht in Kragenæs op de veerboot naar Femø


1871 En er gaat ook ééntje naar Fejø


1872 Safaripark Knuthenborg is gesloten en ze verhuren ook geen zebra-fietsen meer


1873 Vrolijke watertoren van Sakskøbing


1874 Tegenligger op de smalle Storstrømsbroen


1875 De 14de-eeuwse Gåsetårnet in Vordingborg; vergelijking Hanzebond met gakken van een gans


1876 Knudshoved Odde


1877 Verkeerde afslag, keren bij slot Gavnø


1878 Weinig beschutte haven van Karrebæksminde


1879 Met vlakbij de brug naar Enø


1880 Overheersende kolencentale in veerhaven naar Agersø en Omø


1881 Op de Camping bij Skælskør

1882 We zien de tolbrug alweer vanuit Korsør/Halsskov

1883 En ook nog aan de andere kant, tijdens de koffie


1884 Veel industrie in Nyborg


1885 Nostalgisch Lundeborg, lijkt niet meer op de 25 jaar geleden gekochte pentekening


**************************************************


Vindeby, Denemarken, 6-5-2010



Onze Flipper heeft van de receptiebalie van de Vindebyøre Camping een prachtige plaats toegewezen gekregen. Vanaf een klint van zo’n vijf meter hoog, kijken we over het smalste stukje vaarwater tussen Svendborg en het eilandje Tåsinge. Van achter het raam wijzen we onze oude ankerstekken aan. Zo van, weet je nog wel van toen en toen en toen deden we dit of dat. O jé wat klinkt dat oud.

Vanaf hier willen we een rondje Langeland doen. Met een stapel folders, ook gekregen op de camping, gaan we los. De tekst van die boekjes is overal het zelfde. Elke bezienswaardigheid wordt aangeprezen met: het is de … van … Op de stippen kun je dan invullen: oudste, grootste, kleinste, enigste, bijzonderste en ga zo maar door. Naar behoefte vul je dan op de tweede stippenrij in: dorp, stad, streek, land of iets dergelijks.

Maar het hoogst wordt er gescoord als je kunt vermelden dat Hans Christian Andersen, de sprookjesschrijver, er heeft gewoond, gelogeerd, gewandeld, naar heeft gekeken of aan gedacht. Ook bijzonder zijn de vermeldingen van geheime dingen. Zoals in een kerk, de plaats ben ik nu even vergeten, de grootste bezienswaardigheid de weggemetselde beenderen, van wie moet ik ook nog even weer nazoeken, waren. Met andere woorden, helemaal niets te zien. Ook valt ons op dat in de aangeprezen beste vogelgebieden, meestal niets bijzonders te zien is. De meeste vogels zagen we gewoon onderweg, op kleine weggetjes, vanuit de auto.

Deze week zijn we wel weer over het indrukwekkendste bouwwerk van Denemarken gekomen. De Storebæltbrug is met zijn pilaren van 254 meter het hoogste bouwwerk van Scandinavië. Hij verbindt de twee grootste eilanden, Seeland en Fynen met elkaar. Jammer dat de treintunnel die er ook bij hoort, met zijn lengte van 8 km en diameter van 7,7 mtr, de op één na grootste onderwatertunnel van Europa is.

Morgen gaan we naar de dikste eik van Tåsinge, de historical greatness van Valdemars Slot en de grootste schepenbouwershaven in Denemarken, tijdens de 19de eeuw, Svendborg.


**************************************************



1886 Even heen en weer naar het eilandje Thurø


1887 Brug van Svendborg naar Tåsinge


1888 Hier voorTroense lagen we toen voor anker met die hevige onweersbui


1889 De weg loopt over het middenplein door de poorten van Valdemars Slot


1890 En dit is alleen nog maar het tuinprieeltje


1891 Ambrosius-egen, een 400-jaar oude eik


1892 Over de Siø Sund naar Langeland


1893 Een kouder dagje in Dageløkke


1894 Het noordelijkste puntje van Langeland


1895 Slot Tranekær


1896 In Spodsbjerg ligt de huurvisvloot klaar


1897 Het zuidelijkste puntje, Dovnsklint, is weer een stukje korter geworden

1898 Bagenkop

1899 Met zijn stoere mannen


1900 Netten drogen in Ristinge Havn


1901 Een straatje in Rudkøbing


1902 En de haven met zicht op de brug; terug naar Tåsinge


1903 Faaborg


1904 Dam naar Helnæs


1905 Lindehoved vuurtoren


1906 Assens, haven met huisjes en bootjes


1907 Moederdag


1908 De oude brug van Middelfart


1909 Veel bedrijvigheid in Kolding


1910 Skamlingsbanken, wij denken dat er in het Deens bij staat: Steen van de Eenheid


1911 Van deze zie je er te veel in Denemarken


1912 Via Hejlsminde naar Haderslev


1913 Met een gemoedelijke haven aan het eind van de ver naar binnen lopende fjord

1914 Arøsund badhotel uit het jaar 1903

1915 Kalvø Bugt


1916 In Aabenraa een centrale met groen zeillogo


1917 Het zoveelste slot, nu in Augustenborg op Als


1918 En weer vinden we een bijgebouw mooier


1919 Bij Mjøls een uitloper van de Dyvig Fjord


1920 De eerste ankeraar ligt er


1921 Nordborg, slot toch net iets anders


1922 Danfoss Universe van die pompenfabriek


1923 Een technisch petpark


1924 Een nieuw verkeersbord


1925 Een boot met sportvissers loopt Mommark binnen


1926 Geen caravan-weggetjes op Kegnæs


1927 Van Høruphav tot de Duitse grens ligt het douanepad, tot 1959 te voet op patrouille


1928 In Sønderborg liggen de boten allemaal weer in het water


1929 Maar de kade is nog leeg

1930 Snel over de brug, voordat hij open gaat voor die twee boten

1931 Dybbøl Banken, met uitzicht op


1932 Broager Land, met onze camping Spar-Es


1933 Onze laatste Deense kronen besteden we bij hun supermarkt


1934 Terug in Duitsland


1935 Veel te zien op de kade in Flensburg


1936 Van de 100 steenfabrieken rond de Flensburg Fjord zijn er nog 6 over


1937 Stilte in Gelting-Mole, geen veerboot naar Faaborg meer


1938 Rot weer en een windscherm-hokjescamping in Hasselberg


1939 Maasholm, we moeten weer erg wennen aan de Duitse slagbomen


1940 Maar de fietsverhuurder op het Lotseninsel doet het op z'n Deens


1941 De vissers zijn terug in Kappeln


1942 De kermis moet nog opgebouwd worden voor het Hemelvaart-weekend


1943 Port Olpenitz is verlaten door de marine


1944 Damp heeft de toevoeging 2000 geschrapt


1945 Eckernförde is wel klaar voor toeristen, maar ze zijn er niet

1946 Het regent en waait hard en de kade wordt gerenoveerd

1947 Langs de oostzijde van de Schlei terug naar Kappeln, de veerboot van Missunde


1948 Spoor-, auto- en fietsbrug in Petersfeld, gelukkig staan er stoplichten


1949 De pont van Arnis


1950 Met een verscheidenheid aan boten


1951 Voor iedereen wat wils


1952 Zo'n stroomkast wil toch iedereen wel in zijn jachthaven


1953 Aan het einde van de 43 km lange Schlei ligt Schleswig, een oude nederzetting van de Vikingen


1954 Nu een moderne stad


1955 Het stromende water rond en wij rijden weer oost


1956 De Eckernförder Bucht


1957 Kieler Leuchtturm, maar dan vanaf de wal


1958 Het is altijd druk in de olympische haven van Schilksee


1959 Maar er is ook strand


**************************************************


Langwedel, Duitsland, 13-5-2010



We staan op een wc-rol-in-de-hand-camping. Dit is de eerste keer dat er geen wc-papier in het toiletgebouw is en dat je dus over de camping loopt met een rol papier onder je arm. De angstdroom van elke beginnende kampeerder en zeker voor ons. Waar laat je die rol? Neem je een rugzak mee en doet of je hem niet ergens verstopt hebt, rol je vast in de caravan een groot stuk af en stopt dat ergens in een broekzak?

Koop je zo’n dom tasje waar één rol in kan, wat de rol verbergt maar waar iedereen aan de vorm kan zien dat het een wc-rol is? Iedereen bij ons in de familie kent het voorbeeld van die jongen die een krat bier achterop zijn fiets had, dit wilde verbergen voor zijn ouders en daarom netjes, heel mooi in de vorm van het krat, zijn trainingsjasje er omheen drapeerde. De inhoud was niet moeilijk te raden.

Of pak je gewoon die rol en loopt er open en bloot mee over de camping, iedereen moet ten slotte poepen nietwaar? Nou wij hebben gekozen voor het wegmoffelen van wat velletjes in één van onze zakken. Verder hebben we ons voorgenomen dat voortaan een pakje papieren zakdoekjes tot de standaard broekzakuitrusting behoort. Maar dat is misschien ook overbodig, zonder papier op het toilet gebeurt je geen tweede keer.

De vorige camping was ook al een dergelijk vooroordeel bevestigend gebeuren. Een hele grote camping met veel vaste staanders. Iedereen had zijn eigen plaatsje netjes, 15 cm van de grens, afgeschermd met meterslange windschermen. Het waren grote plaatsen. Diegenen die geen scherm hadden, gebruikten een wit touw, vastgestoken met haringen, om hun terrein af te bakenen. Eigenlijk een beetje het kuilidee van het strand. Omdat wij bij het achteruit rijden meer op onze caravan en de windschermen letten dan op de andere buren, reden we een paar keer over die haringen. Nu hebben ze die schep van het strand echt nodig, om hun touw met haken diep uit de grond weer op te graven.


**************************************************



1960 Die vuurtoren op het smalste stukje van de Kieler Förde nu eens van de andere kant


1961 De kade van Holtenau is bijna Nederlands

1962 De marine is nog werkzaam in Kiel

1963 Maar deze vrachtschepen zijn opgelegd


1964 Het wedstrijdzeilen en de Olympische Spelen van 1972 zijn belangrijk voor Kiel


1965 In een vergeten hoekje de eerdere Olympische Spelen


1966 Het beeld dat vanaf het water altijd opvalt in de Kieler Fjord: de arend; 4,30 mtr hoog, spanwijdte 4,55 mtr


1967 We gaan terug naar ons varende huis


**************************************************


Dokkumer Nije Silen, 15-5-2010



Na dik negen weken, of te wel 68 dagen, zijn we weer terug in jachthaven Lunegat. Het is ons enorm meegevallen, dat rondreizen met Flipper achter de auto. Het weer was best goed, eerst nog halverwege maart wel een paar nachtjes vorst en overdag een sneeuwvlokje, maar verder was het meestal droog met een lekker zonnetje. Het regenjack is maar drie keer uit de auto geweest en de laarzen waren slechts op één camping nodig.

Van de 67 overnachtingen hebben we 7 op camperplaatsen gestaan. De duurste was in Norddeich voor 9,50 en de goedkoopste Kinxbull met 5 Euro. Op de andere vijf hebben we echter helemaal niet betaald, omdat het een parkeerplaats bij de haven was, omdat de betaalautomaat kapot was of omdat er gewoon niemand was waar je het staangeld aan kwijt kon. Eigenlijk mag je er met een caravan en losse auto niet staan, maar in het voorseizoen wordt er nauwelijks gecontroleerd.

De resterende 60 overnachtingen waren op 22 verschillende campings, 6 in Duitsland en 16 in de zeven weken dat we in Denemarken waren. Totaal hebben we 1.120 Euro betaald voor de staanplaatsen, inclusief stroom, milieutoeslag en toeristenbelasting. De duurste nacht was, met 27,40 Topcamp Kattegat Strand in Østrup-Hurup, Denemarken. De goedkoopste was in Duitsland, Knaus Campingpark Wingst voor 11,45, dankzij de buiten-seizoen-aktie: 3 dagen blijven, 2 dagen betalen.

Het getal op onze kilometerteller van de auto is vandaag 11.687 hoger dan bij vertrek begin maart. Gemiddeld geeft dat per dag 192 afgelegde kilometers. We schrikken er een beetje van, maar als je de kust/vloed-lijn wilt volgen, moet je vooral in Denemarken wel wat kilometertjes afleggen. De echte eilanden hebben we zelfs nog overgeslagen, we zijn alleen daar geweest, waar je met de auto over de weg kunt komen en hebben dus geen veerboten genomen. Varen doen we wel in de zomer met onze eigen boot.

Flipper hebben we 30 dagen aangekoppeld, en dat leverde in totaal 4394 trekkilometers op. De overige 7293 waren alleen met de auto. We hebben 1.110 Euro betaald voor 904 liter dieselolie. Verder koste de brug naar Sjælland heen en terug 670 Deense Kronen, wat met een omrekenfactor van 7,25 uitkomt op 93 Euro. Parkeren is in Denemarken bijna altijd gratis. Alleen bij de echt toeristische plaatsen, zoals de krijtrotsen bij Stevens en Mons Klint en op het noordelijkste puntje van Jutland, moest er totaal 15 Euro betaald worden.

Verder zijn er meer dan 4000 foto´s gemaakt, waarvan er 400 op deze website zijn geplaatst. Op het vogelalbum zijn er 126 plaatsjes bijgekomen en dat heeft 42 nieuwe soorten opgeleverd. De Zwarte Specht en Roodhalsfuut waren grote verrassingen. De zwartgroene Fazant en de crèmewitte Rotgans waren heel bijzondere toevalstreffers. Gelukkig gaan we nu binnenkort weer zeilen. Op het water is er minder te fotograferen. Dat is ook wel nodig, het is de laatste maanden een ietsie pietsie uit de hand gelopen.


**************************************************



1968 Antje C komt een paar dagen op het droge


1969 De nieuwe laag anti-fouling zit er op


1970 Wat glimt ze weer mooi


1971 Even bijkomen van de drukte op de wal


1972 Blijven autootjes drijven?


1973 Gebruik maken van onze rechten




1974 Vlaggen in top, 12 juni


1975 Een blik achterom


1975a Lauwersmar - Emden, heen en terug

1976 Zoutkamp


**************************************************


Groningen, 12-6-2010



Antje C ligt weer in het water. De antifouling zit er weer op en de romp is glimmend blauw gepoetst. Het dek is helemaal schoongemaakt en de zeilen zijn uit de winterhoezen gehaald. Vanuit diverse supermarkten is de basisvoorraad aangevuld en weggestouwd onder de vloeren. Afgelopen woensdag zijn we wezen stemmen, nu moeten alle partijen het zelf maar even uitzoeken. We zijn klaar voor vertrek.

De bedoeling is om richting Groningen te varen. Onze twee laptops, waar we al de hele winter mee hebben gerommeld, zijn vervangen door een nieuwe. Eéntje met een ander en nieuwer windows-programma als voorheen. Dat klinkt beter en uitgebreider, maar dat is te vroeg gejuicht. De nieuwe computer vindt één internetlocatie, die in onze eigen jachthaven, om verbinding mee te maken voldoende en een extra Wifi-ontvangstantenne is abracadabra voor hem.

Met drie computerdeskundige zonen is het oplossen natuurlijk een peulenschilletje, maar de ene zit in Schotland, één in Slowakije en de andere is in Zweden. Volgende week komen ze allemaal terug en dus varen we binnendoor om ze meer tijd te geven hun pc-analfabetische heit en mem te helpen. Dat binnendoor varen zal echter geen straf zijn, we zijn al een paar jaar die kant niet op geweest. Het zal wel veranderd zijn. We hopen dat vooral het openen van de bruggen in de stad Groningen beter is geworden. Tot nu toe ging het in het Reitdiep op rolletjes en ook de sluis van Dorkwerd en de Zernikebrug waren open voor dat we het door hadden.

Nu liggen we in de Stadshaven Reitdiep voor de komende twee nachten, lekker rustig, we zijn de enigste passant.


**************************************************

1977 Een klusje tussendoor


1978 Nederland-Denemarken 2-0, in Groningen


1979 Delfzijl


1980 De buren van zeilvereniging Neptunus


1981 Emden


1982 Buitenhaven van de Emder Yacht Club


**************************************************


Emden, Duitsland, 19-6-2010



Na drie dagen in Delfzijl wachten op beter weer, zijn we aan een
andere haven toe. De weersberichten zijn niet veelbelovend, het varieert een beetje naar wie je luistert, maar dat het meer dan windkracht 5 uit noordelijke richting is, daar zijn ze het allemaal over eens. Nog meer verder op zee geven ze zelfs een waarschuwing voor 9 Beaufort af. Dit alles resulteert in een golfhoogte voor de Duitse Bocht van drie meter.

Tijd dus om naar plan B over te stappen. We blijven gewoon nog wat op het Duitse wad hangen. Voor gisteren waren de voorspellingen in de morgen redelijk en de buien en wind zullen laat op de middag weer aantrekken. Direct na de koffie los, de zon komt er door, richting Greetsiel. Als we de lange geul van Delfzijl uit zijn, komt de eerste bui over ons heen. Regenkleding aan, maar het zicht blijft redelijk.

Als de tweede bui ook al niet weet dat ie pas op de namiddag wordt verwacht, gaan we overleggen: “Is dit vakantieweer?” De Eemshaven kunnen we al een poosje door de grijze dichte bui niet meer zien, we gaan over op plan C. De boot wordt voor de wind gedraaid en de grote fok er opgezet. Met een gang van 8,5 mijl vliegen we voor de wind weg naar Emden. De stroom hebben we nu wel tegen, maar er blijft nog een snelheid over de grond van rond de 5,5 mijl over.

Omdat het weer de komende dagen ook niet veelbelovend is, willen we midden in de stad gaan liggen, lekker beschut. De Nesserlandersluis is gesloten, ze hebben een nieuwe damwand langs de buitenkade geheid en nu is de sluis verzakt. Voor 2012 zal hij niet weer opengaan, maar de grote Seeschleuse neemt de schuttingen over. Alleen wordt de recreatievaart, dat zijn wij, niet geschut zonder dat er ook een bedrijfsvaartuig bij is.

Op marifoonkanaal 13, en dat ook nog op een vrijdag, horen we één woord: Warten! Na een uur op de motor rondjes draaien, er is geen aanlegmogelijkheid, zijn we er flauw van en varen naar de buitenhaven. Er ligt daar ook een ponton met daarlangs de mogelijkheid om te wachten op Seeschleusebediening, hadden ze voor de marifoon ook wel even kunnen zeggen.

In de buitenjachthaven is een mooie gastensteiger, het is wel lagerwal maar met acht stootwillen moet het te doen zijn. Als de regenjassen en -broekenbende te drogen hangt, nestelen we ons met waxinelichtjes als verwarming voor de televisie. Duitsland is aan het voetballen. Die Mannschaft speelt nog met tien man en staat ook al met 1-0 achter. Zouden ze in het sluiswachterhuis van de Seeschleuse ook een tv-scherm hebben?

**************************************************



1983 Terug naar Delfzijl


1984 En weer snel door Groningen


1985 Goeie vraag


1985a Twee feestjes te vieren in de buurt van Garnwerd


1987 Het schilderachtige Reitdiep


1988 Erg warm op 't Lauwersmar


1989 Ook ons leger zoekt het koele water op


1990 Ons andere leger gaat door naar de tweede ronde


1990a Binnendoor naar 't IJsselmeer

1991 Stienfek aan het Dokkumer Grootdiep, 26 juni


**************************************************


Raard, 26-6-2010



Na een koud en regenachtig fietsweekend in Emden, hadden we zin in iets feestelijkers. Dus hebben we onze trouwdag met een etentje in Garnwerd gevierd en de verjaardag van onze schoondochter ook nog even meegepikt. Daarvoor moesten we wel terug naar Groningen, maar we waren nog zo dicht in de buurt dat we binnen één dag van Emden naar de sluis van Dorkwerd konden varen.

En dus zijn we nu twee keer door de stad Groningen gevaren. En ze verdienen een pluim daar, die brugwachters in de stad. Op de heenreis gingen we tussen 9 en 10.30 door het centrum, maar op de terugreis, om 5.30 uur ’s avonds, hadden we slechts één uur nodig om de zestien bruggen te passeren. Dus centrale post een warme douche van de Antje C.

Daar zullen ze echter niet veel behoefte aan hebben, want het is intussen warm, zeg maar heel warm, weer geworden. Officieel nog niet een hittegolf, maar de gevoelstemperatuur is er niet minder om. Dat betekent dat het leeftempo op een lager pitje staat. We luieren wat, varen een beetje, maken wat foto’s, lezen een boek, kijken voetbal op tv en lopen in de avond een stukje. Gewoon zoals ontspannen bedoeld is.


**************************************************

1992 Birdaard is voor 2,50 Euro een bezoek waard


1993 Handel in Snakkerbuorren


1994 Bruin Harlingen


1995 Koarnwerdersân, it kin krekt


1996 Alweer een duim omhoog

1996a IJsselmeer e.o.


1997 Bedrijvigheid op onze ankerplaats in Lemmer


1998 Ook al zulke grote in Urk


1999 De Ketelbrug doet het precies op tijd


2000 Braziliaanse hitte


2001 IJsseloog is opgenomen in de toeristische route


**************************************************


IJsseloog, 3-7-2010



Op de mooiste ankerplek van het Ketelmeer hebben we ons anker laten zakken in een geul van vier meter diep met aan beide zijden bomen. Je hoort er geen auto, alleen maar kikkers en heel veel vogels die daar weer bovenuit willen komen. Dit kunstmatige eiland met in het midden een baggerdepot en daaromheen kleinere eilandjes, is aan de oostkant bestemd voor recreatie. Samen met Oeverzwaluwen wordt het strand gedeeld en met de rubberboot verkennen we de nauwere geultjes. Het is meer dan 37 graden.

Natuurlijk kijken we voetbal, Nederland tegen Brazilië. De eerste helft is driemaal niks. Gelukkig hebben ze maar één doelpunt tegen gekregen. Onder de thee geven we, als twee van de zestien miljoen deskundigen, onze mening. Eerst maar een donderpreek er tegenaan en dan natuurlijk het wisselen van één spits of nog beter twee nieuwe goaltjesdieven er in. Van Marwijk trekt zich niets van ons aan.

De tweede helft is alweer bezig. We hebben er een hard hoofd in. Plotseling klinkt er een knal met daarna een sissend geluid. We schieten beiden naar buiten. Lekke band? Dat kan natuurlijk niet met een boot, maar we hebben wel twee fietsen aan dek staan. Rubberboot lek? Ook niet. Eén van de stootwillen is in de tropische hitte gebarsten. Dit is de ommekeer in de wedstrijd. De motorbootbuurman laat zijn hoorn loeien, die van ons hebben gescoord. Terug naar binnen en duimen. Oranje wint; had de coach toch gelijk.

Ook wij hebben het intussen warm gekregen. De zwemtrap komt uit en in water van 22 graden zwem ik rondjes om de boot en maakt Cees de waterlijn schoon. Op het achterdek staan nog een paar van die blauwe stootwillen, als we Oranje daarmee kunnen helpen, ze zijn beschikbaar!


**************************************************



2002 Het Drontermeer


2003 Om boodschappen naar Elburg


2004 De verse vis wordt nu anders aangevoerd


2005 We verlaten het Ketelmeer

2006 Of toch maar even wachten

2007 Het verhuisbedrijf gaat voor


2008 Meningsverschil: ex electriciteitsmast of kunst?


2009 Ankerlicht aan bij Lelystad


2010 Vijf meter zakkend de Flevopolder in, 10 juli


2011 Op de fiets langs de vogelkijkhutten


**************************************************


Almere, 10-7-2010



De sluis bij de Blocq van Kuffeler heeft ons vijf meter laten zakken en nu liggen we dus in de Flevopolder. Almere blijft met de boot onbereikbaar, onze diepgang van 1,50 mtr is een kwart meter te veel van het goede. Ook een ligplaats is niet gemakkelijk te vinden, de aanlegsteigers zijn allemaal bezet. Vragen of er vandaag nog iemand weggaat, lijkt nutteloos als je bekijkt wat men allemaal op de wal heeft gesjouwd. De meesten hebben er zelfs de auto naast geparkeerd.

Gelukkig is de vissteiger vrij en die pikken we dan ook helemaal in. Het is zelfs een drijvende steiger, wel heel laag op het water, maar dat lost het trapje wel op. Vissers hebben geen aanlegkikkers nodig, en die zijn er dus ook niet. De twee eindpalen moeten ons dan maar vasthouden. Het is gewoon een privé aanlegplaats.

De fietsen kunnen gemakkelijk van boord. Dat wordt boodschappen doen in Almere, op ongeveer een kwartier fietsen. Vanavond hebben we de fiets weer gepakt en trokken we langs de vogelkijkhutten en de Lepelaarplassen. Het is een verrassend mooi natuurgebied. Als er wel erg donkere luchten op komen zetten, gaan we terug naar de boot. We komen droog thuis.

We willen het WK voetballen om de derde plaats zien, maar de televisie doet het slecht: atmosferische storingen. En wat voor storingen! Overal om ons heen donder en bliksem. Lampen hoeven we echt niet aan te doen, buiten is het licht genoeg, het weerlicht constant. Het waait meer dan pittig, boomtakken vallen op het dek. We weten niet of onze twee palen het houden, maar we horen ze ook niet kraken, er is veel te veel kabaal. Bliksemschichten komen op alle kanten van de boot naar beneden.

Het is één grote massale bui van drie uur. Nu lijkt het ergste voorbij. Cees doet een dekronde, gooit de grootste takken vast over boord. De aanlegtouwen zitten nog goed, ze zijn alleen ietsje gerekt. Alle apparatuur doet het nog, we zijn er weer schadevrij door gekomen! Morgen ruimen we de bladerentroep buiten wel op, als er geen nieuwe buien meer komen, dan gaan we eerst slapen.


**************************************************



2012 Finale-dag


2013 Balen, weg met die rommel


2014 Alweer onweer


2015 Het Paard van Marken


2016 Flora van de Gouwzee


2017 Voor de wind op Enkhuizen af


2018 De UFO van het Naviduct


2019 Van de hoge duikplank bij onze ligplaats Krabbersgatsluizen; p.s. wij gebruiken gewoon onze zwemtrap


2020 Beschutting zoeken in De Ven, 17-7-2010


**************************************************


De Ven, 17-7-2010



De Ven is een werkhaven tussen de vuurtoren en het waterwingebied vlakbij Oosterdijk in Noord-Holland, aan de kant van het IJsselmeer. Hoe komen we daar verzeild? Na een ankernacht op de Gouwzee, zijn we het KNMI een beetje zat. De wind komt bijna nooit, vooral ’s nachts, uit de hoek die ze hebben voorspeld en dat maakt het beschut ankeren erg lastig. Tevens waait het overdag vooral uit het zuidwesten en is een koers richting Amsterdam niet bezeild. Dus wenden we de steven naar een noorden en laten met grootzeil en twee fokken, de boot naar Enkhuizen vliegen.

Onderweg komt de marifoon op 1 door met het weerbericht en de zoveelste waarschuwing voor extreem weer. Windstoten van meer dan 55 knopen. We slaan aan het omrekenen en komen tot de conclusie dat het inderdaad veel is. Dan gaan we in Enkhuizen maar in de haven liggen. Eigenlijk is dat niet de bedoeling, want nu we dit jaar maar zo’n beetje voor de lol heen en weer varen, hebben we ons als doel gesteld om eens een zomerseizoen te varen zonder havengeld te betalen.

Door de sluis van het Naviduct, merken we dat twee andere zeilboten direct links af slaan en in de richting van de oude Krabbersgatsluizen varen. Omdat het onwaarschijnlijk lijkt dat ze direct weer terug schutten naar het Markermeer, moeten ze daar ergens wel een ligplaatsje weten. Nieuwsgierig geworden gaan we die kant ook op. En ja hoor, aan een oude steiger zuid van de sluisingang liggen vier boten, mooi beschut tegen alle winden, gratis overnachten toegestaan en ook nog toegang tot de wal. Wij sluiten ons bij hun aan. Het extreme weer kon Enkhuizen niet vinden.

Vanmorgen met ruime wind, kracht 5, mooi onder de kust, koers noord, willen we naar Oude Zeug. De buien met kans op onweer komen pas later op de dag, is door de deskundigen voorspeld. Na een half uur komt er wel een erg donkere lucht opzetten. Misschien kunnen we hem net voorblijven, de snelheidsmeter geeft meer dan 10 mijl aan. De extra wind maakt dat er een reef gezet wordt. Ook de regen nemen we voor lief, het is een soort van zwemmen, maar dan anders. Als echter de hagelstenen ons om de oren vliegen, halen we bakzeil en zoeken de eerste de beste beschutting op. En dat is dus De Ven geworden.


**************************************************



2021 Bij Lemmer ruimte genoeg om aan te leggen

2022 Ballonnenweer

2023 Hé, die boot kennen we


2024 Follegeaster Sleat: Dat belooft voor morgen weer mooi weer


2025 Drukte in de Janesloot


2026 Maar wij hebben nog een rustig plekje gevonden op de Langweerder Wielen


**************************************************


De Koufurd, 24-7-2010



Een paar dagen geleden vonden we een ligplaats vanaf het Prinses Margrietkanaal in de ingang van de Follegeaster Sleat, tegen palen met een dwarsbalk. We kunnen niet op de kant komen en dus laten we de rubberboot zakken en maken een rondje in de omgeving. Bij toeval stuiten we vlak naast de boot, in het riet, op een nestje van de Kleine Karekiet, met erin nog één eitje en drie kale magere scharminkeltjes. Maar dat wilde ik nu niet vertellen.

Als we in de richting van de brug van Follegea varen en Cees omkijkt naar achterop komende schepen, roept hij: “Hé dy boat ken ik, dat is ús heit syn boat.” Ik twijfel nog, die boot lijkt wel erg klein en ook een beetje veel verwaarloosd. We laten ons inhalen en ja er is geen twijfel mogelijk, het is hem. We gooien een touwtje over en laten ons een stukje meeslepen voor een praatje.

De huidige eigenaar uit Gorredijk heeft haar nog maar kort geleden overgenomen van een vriend en die had haar voor het symbolische bedrag van één Euro gekocht van zijn baas. Ze waren het onderhoud zat. Dat is ook wel te zien, er is de laatste jaren niet veel verf aan besteed. De oude motor, een Mercedes, staat er nog steeds in. De grote pook, om in z’n voor- of achteruit te schakelen en de gashendel zijn nog dezelfde als die er bij de bouw zijn ingezet. Het loopt nog prima zegt de familie op de “Jeda”; ze schatten de boot op 35 jaar oud.

Volgens ons is ie ouder en terug op onze “Antje C” komen de plakboeken er bij. Cees en ik waren de eersten die met de “Frijheit” op vakantie gingen. We waren toen nog niet getrouwd, dus de boot is zeker ouder dan 37 jaar. En dat klopt, onze vakantiefoto’s uit 1972 laten zien hoe we vanuit Burgum vertrekken terwijl de dekverf nog nauwelijks droog is. Door Friesland naar de Weerribben en dan via Zwolle en Kampen terug door de Noord Oost Polder.

Daar krijgen we pech met de motor. Een olieslang is van het filter afgebroken. Omdat de gebruikte motor uit een sloopauto, een Mercedes 180D, komt, schakelen we de ANWB in. De wegenwacht rijdt voor en een uurtje later gooien we weer los, probleem opgelost. Meer herinneringen zal ik niet verklappen, het was een fijne vakantie. De oude “Frijheit” verdient het dat zij weer wordt opgeknapt.


**************************************************



2027 Electrische grootzeil-lier


2028 Natuurhaven De Kreupel; vogeleilandje voor Medemblik


2029 We gaan echt geen rotstuintje aanleggen


2030 Spinnaker met paddestoel


2031 Monsterachtig schip komt Trintelhaven binnen


2032 Aan de dijk Lelystad - Enkhuizen


2033 SKS Skûtsjesilen bij windkracht 4-5 op 'e Iselmar voor Starum


2034 De nummers één en twee


**************************************************


Starum, 31-7-2010



Door de Prinses Margrietsluis van Lemmer gaan de zeilen omhoog en kiezen we een westelijke koers. We willen een nacht aanleggen bij het vogeleiland De Kreupel, ongeveer 4 mijl uit de kust voor Medemblik. Er zijn volop aanlegplaatsen in de nieuwe haven, maar er liggen nauwelijks boten. Inmiddels weten we waarom.

Rond de haven zijn randen van stortstenen gemaakt met daarin op verschillende plaatsen openingen van zo’n vijf meter breed. Het levert een mooie doorstroming van vers water in de haven op, maar betekent tevens dat als het hard waait uit het westen of zuid tot zuidoosten, er altijd golven binnenlopen. Je blijft schommelen. De enige vogels die redelijk dichtbij zitten, zijn Kokmeeuwen. Niet echt bijzonder en ze hebben in die kolonies een heidens kabaal. De andere vogels zijn zelf vanaf de vogelkijkhut alleen met een heel, heel dure verrekijker te zien. Voorzieningen zijn er verder niet aangebracht, maar het havengeld is één Euro per meter plus toeristenbelasting.

Door naar ankerhaven De Ven en daarna Trintelhaven aan de dijk van Lelystad naar Enkhuizen. Daar blijven we een extra dag met wind en heel veel regen en meer dan dertig zwaluwen op de zeerailing liggen. Er moet warm zeepsop aan te pas komen om de boot weer schoon te maken als we doorvaren naar Enkhuizen voor de broodnodige boodschappen.

Vandaag stonden er twee opstappers in Starum op ons te wachten om naar het Skûtsjesilen op ‘t IJsselmeer te kijken. Als we opstaan regent het al en volgens het KNMI waait het vijf Beaufort. Als we niet verwacht werden op de Friese kant, waren we lekker blijven liggen in ’t Hollandse, maar afspraak is afspraak. Voor de wind, KNMI het waait intussen zo’n zes met uitschieters van zeven, racen we naar de overkant. Gaat dat Skûtsjesilen met zoveel wind wel door?

Gelukkig zwakt de wind op de middag wat af en gaan de skûtsjes toch los. De golven blijven redelijk hoog en op de motor hotsebotsen we rond het wedstrijdveld. Na twee valse starten pakken Heerenveen en Joure de kop en dat blijft de hele wedstrijd zo. Echt spectaculaire acties blijven uit. Er slaan geen boten om, niemand valt overboord, geen aanvaringen en de zeilen blijven heel. Alleen heel veel stuifwater voor de kop en een enkel protestvlagje. Nu liggen we in Starum tussen de feestmuziek, achteraf dus toch de moeite waard.


**************************************************



2035 Opstellen in twee rijen bij zondagse-sluisdrukte


2036 In Oude Zeug alles verlaten


2037 Op een enkele Kokmeeuw na

2038 In Den Oever op een hoekje

2039 Aan de binnenkant langs de Afsluitdijk


2040 Wasdag voor anker bij Makkum


2041 In de haven andere drukte


2042 Controle op onze ankerplaats in Lemmer


**************************************************


Lemmer, 7-8-2010



Voor volgende week moeten er feestelijke boodschappen worden gedaan. Aan de oostkant van het IJsselmeer is Lemmer de plek met de meeste winkels en daarom zijn we nu hier. Wel heeft het gisteren ons de hele dag gekost om er te komen.

In Makkum staan we op onze vaste tijd op, drinken op ons gemak koffie, ruimen binnen alles een beetje op en doen de afwas. Dan wordt de boot zeilklaar gemaakt en luisteren we nog even naar weerman Piet. Wind zuid 5 tot 6. Dat is snel zeilweer, maar over de richting zijn we niet tevreden. Heeft Piet gelijk of is ie vanmorgen wat narrig uit bed gestapt met een pestbui.

Om elf uur zijn we startklaar en met een koers van 180 graden wordt het laveren. Grootzeil met twee fokken er op en met een flinke groep zeilers beginnen we te zigzaggen. Twee en een half uur later zien we de grote bouwloods van Makkum nog duidelijk staan, is er al gereefd en hebben verscheidene zeilers al afgehaakt en zijn motorboot geworden.

De deining is niet erg prettig en daarom proberen we een gunstige slag, een beetje in de luwte van Molkwar, te maken zo dicht mogelijk naar de wal bij Hylpen. Uit die haven komen nieuwe enthousiastelingen. Eentje heeft de schoten strak aangetrokken, maar zeilt een bijna voor de windse koers. Wij hebben de zeilen over bakboord en hij over stuurboord en dus hebben wij voorrang maar we houden hem in de gaten.

We komen natuurlijk precies op ramkoers en op het laatste moment wijken wij dan maar uit, je had het kunnen verwachten, gezien de zeilvoering. Gelukkig is de andere boot standvastig in zijn koers, dus worden we geen botsbootjes. Nu we zo close langs hem gaan is er alle gelegenheid om hen uit te leggen hoe de regels zijn. Omdat het Duitsers zijn, herhalen we het ook nog een keer in die taal.

Hé, lekker dat foeteren lucht op. We kijken die kant van Starum nog eens op. Het is niet eens zo ver meer. Misschien nog vier keer door de wind en dan moeten we de hoek van het Vrouwenzand wel kunnen ronden. Dan krijgen we daar ruime wind, trekken de reef er uit en zijn we in een mum van tijd in Lemmer.

Dat had gekund, als Piet het weer zo gelaten had. Maar op de middag wordt de wind steeds minder. Het laatste stuk moeten we weer laveren. Soms met de fok uitgeboomd pal voor de wind en dan weer zo dat de fok net langs het grootzeil de wind pakt. We houden vol en na zevenen komen we in windstil weer aan. Het ideale weer om tegenover Friese Hoek voor anker te gaan.


**************************************************



2043 Via Sleat


2044 En Wâldsein


2045 Naar IFKS-skûtsjesilen op de Heechermar, 10 aug


2046 Met reclame


2047 Scheef gaan bij windkracht 5


2048 Maar dit is over de schreef


2049 Eéntje blijft er droog


2050 En de rest klimt ook omhoog


2051 Een sleepboot trekt hem weer recht, geen schade, alleen grotere diepgang door waterballast


2052 De wedstrijd ging gewoon door


2053 Nu we toch ramptoeristen zijn; de watersportwinkel met treindoorgang in Starum

2054 Naar Jopie in Workum

2055 Vastmaken op Koarnwertersân


**************************************************


Koarnwertersân, 14-8-2010



Afgelopen dinsdag mocht ik kiezen wat we gingen eten en waar we die dag naar toe zouden gaan. De één is kip met gebakken aardappelen en witlof in honingsaus geworden en vruchtenyoghurt toe. De andere was het IFKS skûtsjesilen op de Heechermar. En we troffen het; er stond een windkracht vijf met uitschieters en dus lagen we de hele dag voor anker langs het wedstrijdveld flink te schommelen. Voor deze keer maar geen slagroom op het toetje.

Over de zeilvoering waren de schippers het gelukkig niet eens. Sommigen hadden alle zeilen bijstaan, velen hadden één keer en een enkeling zelf twee keer gereefd. Die met alles er nog op houden we in de gaten, ze gaan soms wel heel erg scheef. Als cadeautje voor mijn verjaardag zal er toch wel eentje omgaan? Siete Meeter uit Leeuwarden met zijn “Sûn en Wol” bracht mijn wens in vervulling door de grootschoot net iets te lang vast te houden. Niemand raakte gewond, zodat ik nu zonder schaamte kan toegeven dat je toch stiekem hoopt dat er iemand om slaat op die dag dat jij er bij bent.

Deze zomer zijn we twee keer naar het skûtsjesilen geweest, maar het is meer dan dertig jaar geleden, dat we de laatste keer naar een kampioenskips-silerij zijn wezen kijken. Toen was het bij een wedstrijd op de Veenhoop, voor anker met de motorboot van Cees z´n vader. Veel kijkers met boten en allemaal voor anker, draaiende winden, golven van een kleine meter hoog door zeilende skûtsjes op ondiep water en dus een onmogelijke knoop van ankertouwen en kettingen. Naast het omslaan van een skûtsje het andere vermaak bij deze wedstrijden.

Destijds bleef ons anker gelukkig vrijgezel en we genoten dan ook volop van de ruzie bij de buren. Het was een koude dag en ze vertikten het om het water in te gaan. Er kwamen messen aan te pas om touwen door te snijden. Tegen de avond toen iedereen naar huis was, besloten we om een zoekrondje te maken. We zijn al aan het plannen maken om onze Friendship 28 te bouwen en het budget is van dien aard dat een gratis anker erg aantrekkelijk is. Na lang zoeken en blauw van het niet al te warme water, hebben we geluk. Jaren later kregen we op het Lauwersmar iets in de schroef en wilden snel voor anker gaan, maar: Vergeten het ankertouw vast te maken! In de Zoutkamperril bij Schildhoek hebben we ons “skûtsjesanker” terug gegeven aan het water.


**************************************************



2056 Vakantiedrukte hier al voorbij


2057 Cees legt aan in Oude Zeug


2058 Onderweg met twee keer gereefd grootzeil


2059 Tussenstop in De Blocq van Kuffeler


2060 Naar Amsterdam


2061 Dit zien we voor ons


2062 En dit komt er achter ons aan


2063 In de IJhaven moeten tijdens het varen de stootwillen uit


2064 Er komen nog meer boten bij; wij zoeken de rust van Spaarndam op


**************************************************


Spaarndam, 21-8-2010

Door de harde westenwind van de laatste dagen, lukte het pas afgelopen vrijdag Amsterdam te bereiken. De tallships lagen dus al allemaal aan de kades afgemeerd, maar daar hebben we nauwelijks iets van gezien. Het was zo ontzettend druk op het water, dat al onze aandacht nodig was bij het er tussendoor laveren op het IJ. De stootwillen moesten zelfs uit om de verschillende botsboten van ons af te houden.

De politie zorgt er voor dat iedereen de stuurboordwal houdt en daardoor krijg je dan een soort snelweg met in het midden een klein stuk open water. Jammer genoeg mis je de rij/vaarstroken, zodat de kolkende massa wel dezelfde kant op vaart, maar kriskras door elkaar. Ook wordt de middenberm naar behoefte breder gemaakt voor passerend vrachtverkeer. Daar tussen door steken dan nog de vele ponten over. Je mindert dan vaart om een gaatje open te laten en hoopt dan de rechter-, linker- en achterburen niet toevallig een andere kant opkijken, net een flesje ontkurken of een hand uitsteken naar de hapjes, anders schuift de hele handel op elkaar.

Daarnaast zijn er nog rondvaartboten en oude driemasters met gasten die niet het hele rondje varen en plotseling besluiten om naar de andere weghelft over te steken. Omdat het hard waait en ze geen boegschroef hebben is de draaicirkel gigantisch en vormen ze een enge wegversmalling. Niet iedereen komt er krasvrij door, wat in deze tijd van recessie weer volop werk voor de winterschilder oplevert. Wij kunnen iedereen ontwijken en proberen ergens een ligplaats te vinden.

Misschien kunnen we langszij bij Wubbo Ockels met zijn vier miljoen kostende CO2-neutrale Ecolution. Onze Antje C is ook een groene zeilboot met zes zonnepanelen en een windgenerator. Deze zomer hebben we slechts twee uur walstroom gebruikt voor de wasmachine, de rest van de was is op handkracht gedaan. Alleen moet de dieselolie nog worden vervangen door biodiesel, maar dan vaar je op de motor altijd in zo’n patatlucht en dat is niet bevorderlijk voor de lijn.

De ligplaats langszij is niets geworden en ook in de stad konden we geen vrije vijftien meter vinden. Daarom zijn we naar Spaarndam uitgeweken. Daar hebben ze midden in het water een wachtsteiger gemaakt voor de twee sluizen, één naar Haarlem en de andere naar de stad zelf, en de verkeersbrug in de A9 naar Beverwijk. Wij hebben zelf bedacht dat je hier ook best mag wachten tot de uittocht van Sail 2010 op aanstaande maandag.

**************************************************



2065 Stootwillen worden naar IJmuiden terug gebracht


2066 Sail is voorbij, de Stad Amsterdam voert de stoet aan, 23 aug


2067 Dan mag de grootste


2068 Het is piratenweer


2069 De KNRM brengt een schip naar buiten

2070 De prins is er ook bij

2071 De volgschepen


2072 Een snelle Portugees


2073 Een Rus


2074 Bij zoveel regen het liefst eentje met spek


2075 En een Bearenburchje


2076 Maar deze heeft een slokje te veel op


2077 Met stormachtige rugwind naar Enkhuizen


2078 IJsselmeerdrukte om 8.45 uur 's morgens: De 24-uurs race


2079 Een uurtje later; dat wordt reven!


**************************************************


Starum, 28-8-2010



Het was een stormend, stortbuiend en onwerend weekje. Tijdens de sailout van afgelopen maandag regende het zo hard, dat in Amsterdam straten onder liepen en er in onze rubberboot meer dan 10 cm water stond. Het publiek bleef thuis, maar wij waren er bij. In de buurt van de Coentunnel aan het Noorzeekanaal hadden we een plekje gevonden om voor de nacht te ankeren en ’s morgens zijn we aan twee palen dichter bij de uittochtroute gaan liggen.

De volgende dagen gaven het zelfde weertype en omdat we flauw waren van het schommelen door de groene watertaxicatamarans zijn we woensdag door de Oranjesluizen gegaan. Met een stormachtige ruime wind, met een kracht van boven de 30 mtr/sec staken we over naar Enkhuizen. Alleen met de grote fok en dan ook nog voor een stuk ingerold was het hele Markermeer bijna voor ons alleen. Gelukkig was de zon er om de temperatuur een beetje aangenaam te houden.

In de sluis trok de wind nog meer aan, ging het onweren en werd er een weeralarm van kracht. Sorry Gerdjan, zo komen we nooit op tijd terug in Fryslân voor je verjaardag. Dan maar ankeren in de kom bij het openluchtmuseum. We moeten toch boodschappen doen. Ook daar hebben we twee dagen gewacht op beter weer, maar dat zat er wederom niet in.

Als ze voor vandaag, zaterdagochtend, betere voorspellingen geven en de buien met veel regen, onweer en harde windstoten pas later op de middag verwachten, gaat het anker ’s morgens al om acht uur op. Het is druk op het IJsselmeer. Samen met een gedeelte van de 730 schepen van de 24-uurs race zetten we een koers naar Starum uit. Drie onweersbuien, met draaiende sterke winden van west naar oost, later en samen met verscheidene wedstrijdopgevers lopen we voor elf uur de Johan Frisosluis binnen. De volgende vuurwerkbui gaan we wel vanaf een beschut aanlegplekje bekijken.


**************************************************



2079a Terugreis


2080 Fryslân binnendoor


2081 Dat betekent even rust voor het vrachtverkeer


2082 De Tsjûkemar


2083 Smalle wandelpaadjes


2084 Mooie ligplaatsen

2085 Herfstbode

2086 Zo is het maar net


**************************************************


Earnewâld, 4-9-2010



Volgende week hebben we een feestje in Lúnbert en daarom blijven we een beetje hier in de buurt hangen. Dat is geen straf, want nu het vakantieseizoen is afgelopen en de barbecues in de winterberging zijn gedaan, is er op alle Marrekrite aanlegsteigers weer volop plaats. De vogels kunnen in alle rust terug komen, alleen jammer dat er nog zo veel bladeren aan de bomen zitten, zo kunnen ze zich goed verstoppen.

Via de Koufurd: weken terug kwam er daar in de schemering een uil naast ons zitten. Wegens te weinig licht werd de foto er eentje uit de ansichtkaartenserie uil bij nacht. Intussen heb ik het cursusboek fotograferen er op na geslagen en me verdiept in diafragma’s, sluitertijden en iso’s en zijn we er klaar voor. Nu de uil nog. Nou die laat zich dus de hele nacht niet zien.

Dan maar een kilometertje verderop naar de steiger bij Diken. Het fietspad loopt daar naast het water en met zijn brede bermen een verzamelplaats voor vogels, vlinders en bloemen. De fietsen zijn wel van het dek gekomen om boodschappen te doen in Langwar, maar de mooie fietsroute was een modderpoel. Vier tractoren met kiepkarren brengen modder dat door een kraan wordt verdeeld om de walkanten op te hogen. Als ze de volgende morgen ook nog om zeven uur beginnen, zijn we het helemaal zat en gaan door naar de Tsjûkemar.

Dit is ook alweer bekend terrein. We hebben, toen de mast er nog niet opstond, hier in de buurt verscheidende maanden in Sint Nyk gelegen; Cees was dan snel op zijn werk in Steenwijk. Helaas kunnen we niet op visite, de stroomdraden boven het aanvaartkanaal hangen op een hoogte van twaalf meter en voor ons moeten ze toch nog zo’n tien meter hoger. Geeft niet, midden op het meer zijn twee mooie eilandjes gemaakt en daar is altijd wel wat te beleven.

Nadat we het snelverkeer op de A6 van De Jouwer naar Lemmer even lekker hebben opgehouden varen we in een dikke regenbui de Tsjûkemar op. Dan direct maar rechts af en aanleggen. Dit is het enige eilandje waar we juist niet willen liggen. Het ligt vlak naast de snelweg en voor die brugopening nemen de auto’s nu revanche met voortdurend kabaal. Als de zon doorkomt en we toch een kuierrondje doen, worden we blij verrast. Smalle paadjes, overal beweegt of groeit wat. Het fototoestel raakt vol en ’s avonds op het toetje toarnbeien. Als we de rood-met-witte-stippen-paddestoel vinden, krijgen we door dat de herfst er aan komt. Het wordt zo langzamerhand tijd om de koers naar Dokkumer Nije Silen te verleggen.


**************************************************



2087 Ljouwert verwerkt onze lege kapucijnersblikjes


2088 Dat is goed voor de natuur


2089 Op 't Lauwersmar is altijd wel iemand die hulp nodig heeft


2090 Rob dat is toch geen boot; wat dan wel: schrijvers op het meer bij VPRO-radio (eenkamerinhetverleden)


**************************************************


Lauwersmar, 11-9-2010



Terug op het honk. Nou niet helemaal, we liggen nu nog aan de steiger in het Dokkumerdiep, maar het voelt al als thuis. Morgen varen we terug naar de haven. Nu hebben we even tijd om alles op een rijtje te zetten: 878 mijl, 157 bruggen en 23 sluizen; ja dat heb je als je in Nederland blijft.

De bedoeling was om naar de Oostzee te gaan, maar de elektronische kaart voor dat gebied zit nog als nieuw in het doosje. Begin juni was het weer koud en nat en bleek dat ik in gedachten meer kan dan in de praktijk. Dan het verstand maar op nul en omkeren, terug naar het IJsselmeer. Dat voelt een beetje als opgeven en daarom werden we wat opstandig: “Als we dan thuis moeten blijven, dan vertik ik het om havengeld te betalen.”

Zo werd ons doel deze zomer om drie maanden lang plekjes te zoeken waar we geen naastliggers zouden krijgen en er geen havengeld betaald moest worden. We hebben de waterkaart nog nooit zo goed bestudeerd. Kun je er ankeren? Is er een steiger van de Marrekrite, een wachtsteiger of een laad/los-kade? Staat de wind gunstig? Al die overwegingen hebben geresulteerd in 28 ankernachten en 56 met de meertouwen aan palen of bolders.

Eén keer ging bij windkracht 8 het anker krabben; op een diepte van dik twee meter hadden we het laten vallen, maar direct daar achter bleek het zeven meter diep te zijn en dreven we een flink stuk naar achteren. Gelukkig was het overdag en vonden we dat het uitzicht vanuit de kuip wel heel erg veranderde. In Amsterdam bij de koentunnel lieten we het anker op vier meter vallen en trok de wind ons op een stuk van twee meter diep. Toen de wind aantrok naar 9 met uitschieters, zat het anker zo vast als een huis. Het heeft heel wat kracht gekost om de spijker weer boven water te krijgen. De elektrische schakelaar voor ankerop is nu aan vervanging toe.

Het IJsselmeer is ons mee gevallen, het was er niet erg druk deze zomer. We zijn op plekjes geweest waar we anders altijd aan voorbij zijn gevaren. Maar volgend jaar gaan we toch weer de Oostzee proberen.



**************************************************



2091 Terug op het honk


2092 De boot ligt goed vast




2093 Bij de sluizen van Lauwersoog naar het westen


2094 Museum 't Fiskershúske in Moddergat


2095 Wierum eert zijn verdronken vissers


2096 Wachtenden op de pier van Holwert


2097 De pompoenoogst wordt binnen gehaald


2098 En het gras voor de laatste keer dit jaar gemaaid


2099 Het Friese alternatief voor de Elandproef

2100 Vogelkijkhut Harns

**************************************************


Lúnbert, 27-9-2010



De boot ligt goed vast, is opgeruimd en schoongemaakt, de zeilen zijn wintervast weggeborgen. Het barbequevlees van ‘t havenfeest is op en de taart met pannenkoeken bij de derde verjaardag van ons kleinkind is weggewerkt. Verder hebben we de tijd genomen om de website wat op te vrolijken, als je tenminste waterdruppels plezierig vindt. Misschien moet er nog wel een stralend zonnetje bij, maar dat komt op het winterlijstje met things to do. Ook moet er nog wat determineerwerk worden verricht bij de albums. Vooral bij de Wilde Planten zijn er heel veel naamloos.

Er zijn twee vragen binnengekomen. “Waarom al die foto’s van alles wat vliegt, kruipt, groeit en bloeit?” Nou daar kan ik kort over zijn. Als je wordt aangeraden om meer te bewegen dan kun je of een hond nemen en op stap gaan met in je hand een hondenpoepschepje en hondenpoepzakje. Of je neemt een rugzak met daarin een fototoestel en een verrekijker. Zeg nou zelf, waar loop je liever mee?

De andere vraag: Wat hebben die albums een gekke indeling, dolfijnen zijn toch zoogdieren? Dat is de schuld van de Reader’s Digest. Al meer dan twintig jaar heb ik een serie van zeven boeken: Veldgids voor de Natuurliefhebber van West- en Midden-Europa. Het is een mooie serie met duidelijke plaatjes en het is makkelijk om de indeling van deze boeken aan te houden. Toch moet ik toegeven dat de zeehond de enige diersoort is die in twee boeken staat, en wel bij de Vissen en bij de Zoogdieren. Omdat ik niet een onderwatercamera heb, neem ik aan dat het Vissenalbum niet zo vol zal worden. Dan kunnen de Gewone en Grijze Zeehond dat mooi wat opvullen.

Nu zitten we in de paddenstoelentijd, de laarzen liggen al achter in de KIA-sportage. Caravan Flipper hebben we aan de trekhaak gehangen, de laptop en natuurboeken ingepakt. We kunnen weer los.


**************************************************

2101 Krappe overnachting in Lúnbert


2101a Westwaarts de kust van Nederland en België


2102 De Afsluitdijk


2103 Maar de dijkversterkingen gaan ook nu nog door


2104 Kerktoren van Oosterland


2105 Marinestad Den Helder


2106 "De Lange Jan"


2107 Kernreactor Petten


2108 De WESP op het droge bij de Hondsbossche Zeewering


2109 Eén nachtje Schoorl


2110 Vandaag geen zonweer


2111 Wel warme chocolademelk in Egmond aan Zee


2112 Wijk aan Zee ruimt zijn strandtenten vast op


2113 Op 't strand wordt het stiller


2114 Noordpier IJmuiden

2115 Zwemt er een krokodil voor de sluizen?

2116 De Zuidpier


2117 Ruïne van Brederode in Santpoort


2118 En dit is Zandvoort


2119 Bloemen- of bollenteelt bij Noordwijkerhout


2120 Noordwijk aan Zee, zandsculpturen


2121 Thema Aliens; hier met Snoopy in de ruimte


2122 Haven Katwijk aan Zee niet bereikbaar vanaf de zeezijde


2123 Oud Wassenaar


2124 En wat vinden we daar op een boom: een hele grote Biefstukzwam


2125 Scheveningen per auto nauwelijks bereikbaar


2126 Kijkduin moet het van de fietsers hebben


2127 Kijkje op Monster


2128 Maar bij Hoek van Holland zie je door de mensen geen boten meer


2129 Het eb en vloed kan hier beheerst worden door


2130 De Maeslantkering in de Nieuwe Waterweg

2131 En de stormvloedkering in het Hartelkanaal

2132 Bij Europoort wordt Maasvlakte 2 opgespoten


**************************************************


Brielle, 4-10-2010



Het is zondag en prachtig zonnig weer. De planning is om deze morgen koffie te drinken op de boulevard van Scheveningen. Maar willen is geen kunnen. Voordat we nog maar strand zien, moeten we aansluiten in de een-dagje-naar-het-strand-file. Als we er eindelijk zijn, is er geen parkeerplaats vrij. Oké, dan proberen we het wel aan de zuidzijde van de stad.

Het zit niet mee, er wordt aan de weg gewerkt, volg de borden. Wegens de drukte zijn er motoragenten ingezet, volg de aanwijzingen. Een tram is kapot en staat in de weg, volg de omleiding, aanwijzingen en borden. Intussen zitten we in Den Haag. We geven niet op, de planning is om de kust te volgen en dan volgen we de kust.

Het zand komt weer in zicht, maar is helemaal vol met honden! Omdat het erg ongelegen komt dat dierendag op maandag valt, hebben ze deze verschoven naar de zondag. Een walk-the-dog team staat klaar en daar is men massaal op af gekomen, met de auto natuurlijk, dus weer geen parkeerplaats te vinden. Scheveningen laten we varen, koers verder naar het zuiden.

Bij Ter Heijden zoeken vlak langs de dijk in een binnenmeertje twee strandlopers naar eten. Ik stap uit en ga in de berm zitten, de auto maakt een rondje parkeerterrein. De vogels zitten vlakbij en een foto maken is een makkie. Omdat ik niet zo’n grote lens heb, moeten de vogels redelijk dichtbij zijn. Dat zijn dan meestal de ziek, zwak en misselijke of de durfals, die zich dichter bij de mensen wagen. Deze twee behoren tot de laatste categorie.

Naast mij komt nog iemand zitten met een grote rugzak. Hij vouwt een statief uit, zet er een camera op en haalt een toeter van een lens uit zijn bepakking. Een dito verrekijker wordt uitgepakt. Op dat moment besluiten de twee de vleugels te nemen. Ik maak gebruik van het moment om te vragen of de deskundige ook de volledige soortnaam weet. “O, die twee van zonet,” zegt hij onverschillig terwijl alles weer wordt ingepakt, “dat zijn maar K’noeten.” Nee, vogelaars zijn geen vrolijke, sociale mensen, het zijn harde werkers.

De auto rijdt weer voor en we gaan door naar Hoek van Holland. Hier is het nog drukker. In de strandtent die het verst van het strand en de Nieuwe Waterweg verwijderd ligt, vinden we een plaatsje. We bestellen koffie, maar het is nu wel het bakje van vijf uur ’s middags. Het wordt tijd om aan te sluiten in de terug-van-een-dagje-aan-het-strand-file.


**************************************************



2133 Kuieren door de Voornes Duin


2134 Strand Rockanje, geen ijsjes te koop


2135 Haringvlietdam met


2136 Een sluisbrug; wachten voor boten met masten


2137 In Havenhoofd hebben ze wel mooie drempels


2138 Vuurtoren Ouddorp


2139 Langs de Brouwersdam een rij caravans met surfers en kiters


2140 Camping Duinhoeve bij Renesse


**************************************************


Renesse, 11-10-2010



Tussen campings en jachthavens zijn grote verschillen. Dat begint al met de verlichting. Als je zelf niet een zaklamp meeneemt, lijkt het ’s avonds zoeken naar het toiletgebouw op de vroeger zo populaire bezigheid bij personeelsfeestjes: de nachtelijke dropping. In havens is er er altijd licht, op de steigers is dat natuurlijk nodig voor levensbehoud, maar ook op de wal kun je de weg naar het toiletgebeuren verlicht afleggen.

Toch doet de campingbaas op andere terreinen niet krenterig. Water, en vaak ook het warme water, is overal gratis. Op een beetje goede camping zijn ook de douches kosteloos. De havens daarentegen berekenen zo’n 50 Eurocent per 100 liter water en één Euro voor zes minuten douchen. Ook de elektrische aansluiting voor de caravan is een koopje. In de haven per kilowattuur 50 Eurocent, op de camping is gemiddeld 3 kWh per dag bij het staangeld inbegrepen. Omdat er nauwelijks meters aanwezig zijn, komt het er op neer dat meestal iedereen zoveel stroom gebruikt als hij of zij wil.

Het lig/staangeld verschilt niet zo veel. Voor een stekje waar de caravan met luifel, stoeltjes met tafel en de auto op kunnen staan, betalen we per nacht vijftien Euro. Voor een botenbox van meer dan tien meter en de auto op het parkeerterrein zal dat gemiddeld op hetzelfde neerkomen. Wat ook vergelijkbaar is, is het amusement. In de jachthaven zijn kapiteins die hun boot niet in de box kunnen krijgen altijd een leuke afleiding. En zolang de brokkenpiloot met sleurhut alleen bomen en paaltjes raakt, en niet hun eigen troetelhuisje, vinden de medekampeerders het gezellig om aanwijzingen te geven.

Het grootste verschil zit hem echter toch in het wc papier. Ik weet geen enkele haven waar deze basisbenodigdheid niet op het toilet aanwezig is, maar op Nederlandse campings is dat een meevallende uitzondering. Waarom is dat toch zo, zoveel zal dat toch niet kosten? Betalen campings meer voor een rol wc-papier dan havenmeesters? Moeten, door het vele barbequen, kampeerders vaker naar het toilet dan vaarders? Wordt op campings wc-papier gestolen? Of hebben kampeerders een teerder zitvlak dan zeilers die altijd op de houten kuipbanken moeten zitten en kunnen ze niet tegen het ruwe papier en gebruiken daarom liever het eigen zachte merk? Ik weet het niet, maar toch wil ik die zeldzame campingbeheerders, die wel wc-papier ophangen, vragen dat niet meer te doen. Het is zo vervelend in de was, als er nog een vergeten stapeltje ongebruikt papier in de broekzak van de spijkerbroek is achtergebleven.


**************************************************



2141 Vogellandschap


2142 Toren op Schouwen Duiveland


2143 Stormvloedkering in de Oosterschelde


2144 En dit is zo'n onderdeel op het droge bij Waterland Neeltje Jans


2145 Opgevrolijkt viaduct


2146 Bij Domburg mooi zicht vanuit de auto

2147 Drukte op de dijk

2148 Oldehove-achtige vuurtoren van Westkapelle


2149 De laatste duinen voor Vlissingen


2150 Fruitmachine


2151 Rondje boulevard, wij zoeken de Schelde op


2152 Fort Rammekens uit de 16de eeuw


2153 Fryske vrachtauto in de Sloe-haven


2154 Dit moet dan Borssele zijn


2155 En twee alternatieven


2156 Haven Ellewoutsdijk, tegenover Terneuzen


2157 Oude sluizen van Hansweert buiten gebruik


2158 Veerhaven Kruiningen wordt woonhaven


2159 De leugenbank-oudjes worden uit de wind gehouden


2160 En het gesprek gaat natuurlijk over water


2161 Donkere, politieke, wolken op de grens met België


2162 Tussen alle Totals en Bayers een stukje rust in het havengebied van Antwerpen

2163 Wat klein spul aan de kade in de stad

2164 Bij Hoboken bouwt België aan windenergie


2165 De Rupel, een zijarm van de Schelde, gaat richting Mechelen


2166 Eén van de kleine en weinige jachthavens

2167 Veer naar Driegoten


2168 Bang voor te hoog water


2169 Afslag Dendermonde; zijarm de Dender begint met een sluis


2170 Duwboten bij het plaatsje Appels


2171 Schellebelle


2172 In Gent wordt De Schelde in toom gehouden


2173 De Scheldelandroute volgen langs de westoever, terug naar zee


2174 Al weer een armpje er bij, de Durme die de richting Lokeren kiest


2175 Ode aan de oude veerbazen van de Schelde


2176 Bijna terug in Antwerpen, 450 mtr breed


2177 Voormalige scheepswerf Rupelmonde


2178 Bazel, maar wel aan de Schelde

2179 Werkzaamheden bij Kruibeke

2180 Het wordt een overstromingsgebied voor extreem hoog water


2181 We zijn nog steeds in België


2182 Spookstad en kerncentralestad Doel


2183 De molen mag blijven


2184 De landengrens over naar de Hedwigpolder


2185 Ook protesten


2186 Het Verdronken Land van Saeftinge


2187 Vogelkijkhut onbereikbaar


2188 Maar een Kerkuil langs de weg


**************************************************


Braakman, 18-10-2010



Langs de zuidkant van Walcheren en Zuid Beveland hebben we de Westerschelde gevolgd en komen zo langzamerhand in het Belgische stroomgebied van de Schelde. Door het grote industriegebied van Antwerpen volgen we de rivier verder langs de steden Hoboken, Hemiksem en Schelle. Dit laatste stuk is wat ouder Scheldekade-terrein en dat is aan de weg wel te merken. Natuurlijk past het bij de oudere fabrieken, kades en ijzeren hekwerken dat er kinderkopjes liggen, maar onze inboedel is daar niet tegen bestand.

Als we een hapje willen eten en even een parkeerplaats opzoeken, moeten we eerst aan het werk. Kastjes zijn opengesprongen, de zitkussens liggen op de grond en doosjes met nuttige, handige dingen rollen er tussen door. De prullenbak vult zich en de dweil zorgt er voor dat we niet aan de vloer blijven plakken. Dit kan zo niet langer, Flipper moet naar een camping, op de Belgische wegen springt ie wat al te vrolijk.

In het Nederlandse Zeeuws Vlaanderen vinden we bij Hoek een mooie camping. Met de losse auto gaan we weer op pad. De zon schijnt lekker, ideaal weer om wat foto’s te maken in het Verdronken Land van Saeftinge. Op een kaartje van internet zoeken we de plaatsen waar al die vreemde vogels moeten zitten. Het houdt niet over, het rolletje is nog leeg. Bij Paal zie ik wat fladderen, een Kerkuil, maar hij zit vast in het prikkeldraad!

Als echte dierenvrienden komen we in actie. Cees wil hem losmaken, maar schrikt achteruit. Ik zeg nog dat ie niet zo zielig moet doen, zijn handen waren nog niet eens in de buurt van de snavel of klauwen. Hernieuwde poging. Nu schrikken we beide, er staat schok op, het is -piep-piep- prikkeldraad die is aangesloten op een schrikdraadapparaat.

Om een verhaal van drie uren kort te maken, een buurman aangeklampt, die belt de dierenopvang, antwoord: “Vangen en brengen.” Boer opgezocht, schok uitgezet, uil losgemaakt met lashandschoenen aan, vogel ingepakt in een handdoek en in doos gelegd, 25 kilometer rijden naar opvang in Axel en geholpen met ontsmetten van de linkervleugel.

Na deze eerste behandeling wordt de Kerkuil door het verzameladres naar ‘t vogelopvangcentrum in Middelburg gebracht. De verwachting is dat hij het wel zal halen, een paar weken bijvoeren zodat de vleugel zich kan herstellen. Het dierenziekenhuis zal per mail laten weten hoe de patiënt herstelt. Er is weer een nieuwe soort aan ons vogelalbum toegevoegd.


**************************************************



2189 Walsoorden


2190 Geen wachtenden meer, bij Perkpolder


2191 Pakjesboot


2192 Terneuzen, drie sluizen


2193 Campingeiland Braakman


2193a De boer die voortploegde

2194 Krabben worden de inwoners van Hoofdplaat genoemd, maar ze kijken uit op een zeehondenbank

2195 Pinguïns in Breskens


2196 Panoramaweg Nieuwesluis, 14.00 uur, wat komt daar aan vanaf zee?


2197 Regen en hagel


2198 Het Zwin is de grens tussen Zeeuws Vlaanderen en België


2200 Geen boulevard-zondag in Knokke-Heist


2201 Garage opgeruimd


2202 Ook rust in Zeebrugge


2203 Alleen kite-surfers in Zeebrugge-Bad


2204 Pier van Blankenberge


2205 Met scooterclub


2206 Oostende heeft Fort Napoleon


2207 En een mager vuurtorentje


**************************************************


Westende, België, 25-10-2010



De Schelde volgen is gemakkelijker gezegd dan gedaan. In de steden en dorpen, liggen de fabrieksterreinen langs het water en die zijn meestal niet open voor toeristen. De oudere weggetjes zijn erg smal en zijn nu alleen toegankelijk voor wandelaars en fietsers. Trouwens de Schelde wordt hier, het stuk van Antwerpen naar Gent, Zeeschelde genoemd. Ten zuidoosten van Gent, wordt door de sluizen van Merelbeke het eb en vloed gestopt. Drie grote zijarmen hebben we gevonden. Langs de zuidoever, tegenover Rupelmonde de Rupel, die zich later weer deelt in de Nete en de Zenne. En bij Dendermonde natuurlijk de Dender. De Durme gaat tegenover Weert, naar het noorden, richting Lokeren.

Eigenlijk vinden we de rivier maar saai, de plaatsnamen van de verschillende dorpjes zijn veel leuker. Zo komen we door Schellebelle, Heusden, Appels, Lauwershoek, Bazel en Zwijndrecht aan bij ons doel, het dorpje Doel. Aan de kerncentrale en de immer uitbreidende Antwerpse haven, wordt dit dorp opgeofferd. Nog een enkel huis is bewoond en daar wordt nog doorgeprotesteerd. Alleen de molen en de doden op het kerkhof mogen blijven. Via modderige binnenweggetjes komen we terug in Nederland in het volgende protestgebied, De Hedwigpolder. In totaal is er 650 ha grond aangewezen dat als overstromingsgebied moet functioneren. Een groot gedeelte daarvan ligt in België zelf, ten noorden van Bazel en dus ook een polder van ons. Ze protesteren allemaal, de ene voor droge voeten en de andere tegen natte voeten.

Het Verdronken Land van Saeftinge en de oude veerhaven van Perkpolder. Wie, tenminste die van onze leeftijd, kent die plaats niet van het nieuws: “Het veer Kruiningen-Perkpolder is uit de vaart genomen, wegens ...” Nou vul zelf maar in, mist, slecht weer of extra hoog water. De plaatsen Terneuzen en Breskens zijn bekender bij zeilers. De mast van Antje C komt uit Terneuzen, dat is dus even ouwe-jongens-krentenbrood. Bij Nieuwesluis kun je met de auto aan de zeezijde langs de dijk rijden. Hier zijn we weer terug bij de vijf kilometer brede monding van de Westerschelde.


**************************************************



2208 Nieuwpoort in oude ansichtkaarten


2209 Deze visser heeft de buit binnen


2210 Maar op het einde van de pier is nog weinig actie

2211 Het wordt al een beetje Frans

2212 Mooie huizen in De Panne


2213 Natuurreservaat Westhoek


2214 En dan begint Frankrijk


2215 Terug naar huis, veel vrachtauto's op de weg


2216 In Frankrijk door stakingen dieselolieschaarste, in België kleurcontrole

2217 Tussenstop op de Veluwe: een kijkje op Radio Kootwijk


2218 Mooie wandelroutes


2219 En ook even bij de IJssel kijken


**************************************************


Dokkumer Nije Silen, 31-10-2010



Op onze grens met België ligt natuurgebied Het Zwin en op de Frans-Belgische noemt men zo'n stuk niemandsland De Westhoek. Daartussen ligt volgens de boekjes een lineaire verstedelijking, maar wij noemen dat één lange rechte boulevard van een kleine 70 kilometer lang. Op die kustlijn, van exact 66,6 km zijn meer dan 500 hotels gebouwd, wat met elkaar 27.000 toeristenbedden oplevert, voor de combinatie strand en winkelen. Gezien en gezien worden.

Niet echt ons ding en dus concentreren we ons op de havens. De laatste twee jaar hebben we drie van de vier zeehavens nog met de boot bezocht, Blankenberge hebben we overgeslagen, omdat de haven in de aanloop veel ondieper is. We zoeken een parkeerplek en trekken de wandelschoenen aan. De jachthaven is enorm uitgebreid in vergelijking met ons laatste bezoek per boot, meer dan twintig jaar terug nog met de Friendship 28, op een zomervakantie in de route naar Engeland. Het is een herfstachtige zondag met mooie luchten, regenbogen en heel veel regen. Op de pier zoeken we een hoekje om te schuilen. De golven zijn zo hoog dat door de vlonders op het eind van de pier het water omhoog spuit. Je kunt met recht zeggen dat we door en door nat waren. Snel terug naar de auto.

Rivieren of stromen die vanaf de kust dieper het land in gaan met behoud van eb en vloed, heeft België niet. En zo zijn we na een extra autorondje in De Haan en De Panne al bijna op Frans grondgebied. Op de grens tussen Duinhoek en Charrière stoppen we voor Belgische frites, die achteraf toch nog Franse blijken te zijn. We kijken de plaatselijke drukte een tijdje aan. Het zijn voornamelijk Franse nummerborden. Ze stoppen op de Belgische kant twee keer. Bij de tabaks/drankwinkel halen ze een plastic tas vol sigaretten en daarna wordt bij de benzinepomp de auto helemaal volgetankt.

Ja dat gedoe met die stakingen zorgt in Frankrijk voor brandstofschaarste. De regering wil de pensioenleeftijd verhogen, en daar is men op tegen. Lange rijen voor de tankstations of lege dieselolietanks. We zitten te dubben, wat gaan we doen? Onze ervaring met Franse stakers zijn niet altijd even prettig. Ze maken van een stakingsdag niet een gezellig dagje uit, zoals bij ons, maar gaan echt over tot actie. Afsluiten van havens, er moet altijd wel iets in de brand worden gestoken en we denken dat we ons ook niet populair gaan maken door te vertellen dat wij al gestopt zijn met werken en ook nog graag hun laatste restje dieselolie willen tanken. Het besluit is gevallen, we gaan terug naar de boot!


**************************************************



2220 Terug op ons stekkie




2221 "Wer is pake syn boat?"


2222 Vogels kijken in De Deelen


2223 Op 't Lauwersmar nu ook al geleidelichten?


2224 Of schoorsteenbranden in Esonstad


2225 Doorzetters

2226 En doorwerkers

2227 Het blijft een "skier" weekend


2228 Volle vissershaven Lauwersoog


2229 Groot feest


2230 Taart te klein voor 60 kaarsjes


2231 De eerste sneeuw op 26 nov


2232 Het *** winterrestaurant is weer geopend


2233 Een blokje om


**************************************************


Dokkumer Nije Silen, 30-11-2010



De laatste dag van november, op de kalender is de officiële winter nog niet eens begonnen, en nu al sneeuw en nachtvorst. We moeten wel weer even wennen. De helft van de ventilatieschelpen is dichtgestopt, het kacheltje dat bij de waterpompen de temperatuur net boven de 0 moet houden, is weer opgehangen en de kachel blijft 's nachts doorbranden. In de kuip en op dek moet weer voorzichtig geschuifeld worden, het is hartstikke glad.

De caravan is nog niet eens helemaal schoongemaakt, we gingen liever varen. Cees was jarig en wilde dat op 't Lauwersmar vieren. Omdat onze appeltaart te klein was voor zestig kaarsjes, dacht ik handig te zijn door de kaarsjes op een stuk tempex te zetten. Eerst wilden ze niet recht staan en toen ze tenslotte allemaal branden, werd het geheel zo heet dat ze direct ombogen en het tempex verdween als sneeuw voor de zon. Cees moest de kaarsjes uitblazen terwijl hij met zijn neptaart naar buiten rende. Sorry Staatsbosbeheer voor de vervuiling in het Dokkumerdiep.

Toen het toilet er de brui aan gaf, zijn we terug gegaan naar ons plekje in de jachthaven met het verwarmde toiletgebouw in de buurt. Er was van alles kapot aan de wc. Terugslagklep stuk, versnijdingsmesjes verdwenen en scheuren in het pomphuis. Kleinigheid, even onderdelen halen in Muiderzand. De wc is wel tien jaar oud, maar de onderdelen van de moderne types moeten ook op de onze passen. Niet dus. Het lukt om twee van de vier schroefgaten boven elkaar te krijgen.

Twee dagen later brengen we de nieuwe onderdelen terug naar de winkel en maken er direct maar een dagje uit van. Autorondje om de Oostvaardersplassen. We zien zoveel herten, dat we er van schrikken. Verder zien we een grote kudde Hooglanders en bij de Konikpaarden ligt al een dode. Hier gaan we echt geen foto's van maken. Na een nachtje slapen en een “paar” sterke woorden besluit Cees met de reserve terugslagklep en mesjes en heel veel vloeibare pakking de boel weer in elkaar te zetten. De wc doet het nog steeds en lekt ook niet meer. Het was een rot klus, maar gelukkig begint morgen de feestmaand december.


**************************************************



2234 Iezumasyl, klagen bij TomTom


2235 Op kraamvisite in De Pomp


2236 Eenden doen moeite om de haveningang open te houden


2237 Mooie zachte sneeuw, 3 dec


2238 Aanvriezende mist


2239 Jachthaven-afrastering na twee dagen mist


2240 Kon die muis niet lezen


2240a Grootzeilsval onhandelbaar

2241 Lijkt erger dan het is


**************************************************


Dokkumer Nije Silen, 15-12-2010

**************************************************



2243 IJspret op de Headammen, 19 dec


2244 Daar hoort "poeiermolke" bij


2245 Of een "berenburchje"


2246 Maar dat past meer bij deze sport


2247 Ons uitzicht


2248 We hebben buren


2249 Nog een nieuwe havenbewoner


2250 Deze kerst een buitenboom


2251 Bij ons is het ijs al op Elfstedentocht-sterkte


2253 Lauwersmar met een witte deken toegedekt

2254 File bij ons autorondje om't meer

2255 In de box naast ons staat Markol op het kerstmenu

2258 Onze fietsen staan klaar voor "de goede voornemens", 31 dec