Folle Lok en Seine yn it Nije Jier
**************************************************
2867 Het jaar 2012 begint warm
2868 En met goede voornemens: boot poetsen
2869 Rustige ligplaats op Senneroog, 2 jan
2870 Maar 4 jan brengt stormachtige wind met veel regenbuien
2871 We zoeken een plekje in de luwte op
2872 Het water komt hoger en hoger
2873 Voor in de haven, zoeken naar wandelpad en steiger
2874 Onwillige stootwillen
2875 Voor de visite wordt de watertaxi ingezet
2876 Fotocadeau van "Cumulus": hoogwater in jachthaven Lunegat
2877 Als de wal het schip niet meer keert
2878 Het blijft waaien
2879 Spontane tewaterlatingen?
2880 Vanaf Rob zijn terp
2881 Zandzakken langs de oostkant van het Lauwersmeer
2882 Televisie en krant volgen bobo's op de sluis
2883 Er kan om 14.00 uur weer gespuid worden, 6 jan
2884 Hé, die steiger ken ik
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 6-1-2012
**************************************************
2885 Weer droge voeten
2886 En heel veel rommel
2887 Vogels kijken
2888 Fryslân buitendijks
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 15-1-2012
Van de door alle weergoden voorspelde koude, barre winter hebben we tot nu toe niet veel gekregen, van hoog water des te meer. Het begon al begin december, het water kwam zo'n 10 cm boven de steiger te staan. Dat betekent laarzen aan en je nette schoenen even in de hand. Niet zo'n probleem, alleen 's avonds laat thuiskomen wordt een beetje moeilijk; in het donker een onder water liggende steiger zoeken blijft hachelijk.
Toevallig hadden we net toen een weekje een huisje op Terschelling gehuurd. Omdat ook buiten op het wad het water erg hoog stond, waren er verschillende veerboten geannuleerd. De boot waar wij een plekje voor onze auto op hadden gereserveerd, ging 's morgens half negen. Advies: extra vroeg aanwezig zijn, de lege plekken worden opgevuld met auto's die de dag ervoor niet konden vertrekken.
Dus scharrelen we vanaf Antje C in de nog nachtelijke morgen met weekendtassen en nog meer tassen over onze natte steiger naar de auto. Snel alles er in proppen, instappen en vertrekken. Vertikt het elektrische rolhek om open te gaan! Wat nu? Havenmeester Rob uit z'n bed bellen? Over het wandelpad naar de voor-ingang rijden? Volgens Cees kan ie het hek wel aan de overkant openen en dus klimt ie over het hek. “Pas op, er zitten gemene puntjes op de bovenrand.” Maar het lukt! Opschieten nu!
Net op tijd in Harlingen staat het water al redelijk hoog. De oprijpklep van de veerboot staan zo haaks op de wal, dat ze extra rijplaten moeten neerleggen om de hoek tussen kade en bootklep zo aan te passen, dat de hindernis met een auto te nemen is. Maar we komen aan boord. Buiten kijken we hoe we langs de Pollendam varen. Cees vindt het erg koud: “Het waait me om de benen, alsof ik geen broek aan heb.” Nou dat klopt bijna, hij heeft in z'n spijkerbroek een flinke winkelhaak op z'n kont zitten. Op Terschelling staat het water op de kade, maar we komen zonder problemen in ons vakantiehuisje. We hebben er van genoten.
Weer thuis, verliepen Kerst en Oud-en-Nieuw rustig, maar een weekje later wordt er noord-westerstorm voorspeld met extreem hoge waterstanden. We zoeken aan de overkant in de haven een plekje in de luwte van de bomenwal. Het water kwam toen boven laarshoogte en we moesten het bootje van Rob als watertaxi gebruiken om de wal te bereiken. Met aan stuurboord landvasten aan twee bomen en van bakboord twee touwen naar een steiger onder water, dreef Antje C mooi mee omhoog. Het was een gezellige drukte in de haven, met al die ramptoeristen. Na een dag of vier was het overtollige water verdwenen en konden we terug naar onze eigen ligplaats. Onze hoogwaterschade bleef dus beperkt tot één spijkerbroek.
2889 Vorst, 16 jan
2890 Dus vogeltjes voeren
2890 Dus vogeltjes voeren
2891 Achterin de haven ijs
2892 Wij nog ijsvrij
2893 Motorreparatie
2894 Daar zat de waterpomp met de lekkende brandstofpomp er achter
2895 Menno van Garage Kooistra zet de gerepareerde pomp er weer op
2896 Na veel werk in een kleine ruimte: hij doet het weer!
2897 Dan ook maar meteen alle filters vervangen
2898 Bomen kappen in de haven
2899 Hou 'm tegen!
2900 Hebbes
2901 Zonnig doorkijkje, 27 jan
2902 Sommigen maken er een wasdag van
2903 Anderen beoefenen de sport: synchroon eten
2904 Of hebben jeuk aan hun grote teen
2905 Zijn gewoon lui
2906 Of gaan uit eten met oude schoolvriendinnen
2907 IJsdagen voor de boeg
2908 Klein beginnetje in 't Dokkumerdjip, 31 jan
2909 Vogels zoeken beschutting tegen de koude wind
2910 Meer dan 60 Grote Zilverreigers
2911 Op Iezumakeech wordt al geschaatst!
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 31-1-2012
Als ik een stukje op de site zet, is de vraag altijd: “Wat hebben we de afgelopen week beleefd?” Eigenlijk niet zo veel. Van de Perkins motor is de lekkende brandstofpomp opgestuurd en gerepareerd en de motor doet het, zonder dieselolie te lekken, weer prima. Van de ergste scenario's, motor helemaal uit de boot halen of de pomp bij het terugzetten niet goed afgesteld te kunnen krijgen op de timing van de zuiger, is niets uitgekomen. In drie uurtjes zat alles weer op zijn plaats. Wij helemaal blij!
De lang voorspelde strenge winter gaat nu beginnen. Gelukkig maar, was anders zo sneu voor al die voorspellers. Nu al die journalisten niet meer kunnen zeuren over het wel of niet van een horror-winter, hebben ze zich massaal op de Elfstedentocht gestort. Staand voor nog helemaal open liggende vaarten en kanalen, proberen ze een ijssfeer op te roepen. Ik vraag me af wie meer koorts heeft, de pers of de Friezen. Wij zijn gewoon blij dat de kachel lekker brandt en dat we de schaatsen uit het vet kunnen halen.
Afgelopen vrijdag ging ik lekker uit eten met oude schoolvriendinnen en Cees loopt richting kantine voor een avond van de watersportvereniging. Hylke Speerstra komt om te vertellen over de boeken die hij heeft geschreven. Wij hebben er twee van aan boord. Eentje over de oude bruine zeilvaart en de andere met skippersverhalen uit de skûtsjetijd. Het heet “Heil om Seil”, geschreven in 1968. Cees z'n grootvader Sybren Boonstra staat er in met zijn “zegje”.
“In skipper is altyd bliid. As syn skip laden is, is er bliid, as er wer leech is, is er bliid en as er lavearje kin is er ek bliid. En as er foar de wyn hat of mei rom wyn sylt, is er alhiel op 't stik.”
Oftewel, een schipper is altijd blij: als 't schip geladen is, maar hij is ook blij als het weer leeg is. Hij is blij als ie laveren kan, maar net zo blij als hij voor de wind heeft
Nou zo voelen wij ons nu ook.
**************************************************
2912 Haveningang en Dokkumerdjip dichtgevroren, 1 febr
2913 Nog wel veel wakken
2914 Waar massa's vogels op af komen
2915 Ook wij gaan een rondje "reedride" op Iezumakeech
2916 Intussen plaatst Staatsbosbeheer borden
2917 Nou bedankt hoor; auto's bekeuren die er al, voordat het parkeerverbodsbord werd geplaatst, stonden!
2918 Sneeuw, 3 febr
2920 Grenzeloos wit waterijs
2921 Minimum, 19,9 graden onder nul, in de nacht van 3 op 4 febr
2922 Klaar voor het ijs van De Deelen bij Gersleat, 5 febr
2923 Toch noch maar even proberen
2924 IJs helemaal alleen voor ons
2925 Jachthavenijs sterk genoeg
2926 Pake maakt een ijsbaan voor Gerke
2927 Maar op de "slide" van de zeedijk af, is ook leuk
2928 Wit Dokkumer Nije Silen
2929 Schotsen in de haven Lauwersoog
2930 Met de vaarwatertonnen op de wal
2831 Het blijft vriezen, 9 febr
2832 Popke komt voorbij, voor een wintersportvakantie in Zweden
2933 We gaan een alternatieve "Alvestêdentocht" rijden en beginnen in Sleat, 12 febr
2934 De twee schaatsers die jullie zoeken, zijn al lang voorbij, 8.20 uur
2935 We vinden onze Luitzen met z'n maat Johan terug op de Luts, al voorbij Balk
2936 Vanachter 't warme autoraam genieten van het mooie plaatje
2937 Wind tegen bij Warns
2938 Starum, 9.45 uur
2939 Na "Poeiermolke" en voorzien van een tasje met energie, weer op pad
2940 Hynljippen
2941 Luitzen vindt het tijd voor een banaantje
2942 Warkum, er valt een beetje waterachtige sneeuwhagel, 10.40 uur
2943 De eenden kwaken weer; het gaat dooien!
2944 Opschieten dus, en dan ga je schaatsen op plaatsen waar het niet mag
2945 Bij Tsjerkwert doen ze het klûnen wel zoals het hoort
2946 Door een sneeuwbui hebben we Boalsert gemist, maar we vinden ze terug bij Arum
2947 Harns, schaatsijs zoeken op het Van Harinksmakanaal, 12.40 uur
2948 Na veel klûnwerk in de Mullummerfeart en een sneeuwbuitje door Frentsjer, 13.30 uur
2949 Moetje, als je de "Alvestêdentocht" schaatst
2950 Het bruggetje van Bartlehiem; na in een recordtijd "De hel van het Noorden" te hebben overwonnen, 15.15 uur
2951 Nog even heen en terug Dokkum en dan de laatste 12 km naar Ljouwert
2952 Wachten met soep bij Sibrandahûs; zo kunnen wij het ook
2953 Daar zijn ze al weer: Jitske, Luitzen z'n medeschaatster van de Alvestêdentocht in 1997, komt aanmoedigen
2954 Keerpunt Dokkum, 16.05 uur
2955 De Bonkefeart in Ljouwert; doel bereikt
2956 Dat "gouden" kruisje is verdiend! Jullie zijn kanjers!
2957 Alvestêdentocht, 200 km in dik elf uur; daar moet op gedronken worden!
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 15-2-2012
Het is zes uur 's morgens. Cees maakt een thermoskan koffie, ééntje met thee, de derde is voor de soep en de warmgemaakte “poeiermolke” gaat in de laatste twee. We smeren broodjes en krentenbollen, die over 4 x 2 tasjes met energiedrank, notenrepen, droge worst, suikerkoek, bananen en mandarijnen, worden verdeeld. We zijn klaar voor de Alvestêdetocht!
De “echte” gaat niet door, maar onze Luitzen ging afgelopen zondag toch de route schaatsen. Met z'n maat Johan, vertrokken ze even voor half zeven uit Ljouwert. Wij doen de route met de auto en onze taak is het verzorgen van de inwendige mens. Snits en Drylts passeren ze in het donker. Wij vinden hen terug helemaal in het zuiden van Fryslân en staan in Starum klaar met bekertjes warme poeiermolke en twee tasjes krachtvoer.
In Boalsert raken we ze weer kwijt. Zitten we in een sneeuwbui rustig te wachten met onze bekertjes en broodjes, staan we bij de verkeerde vaart. Gelukkig is er sms en geven we door dat we ze in de volgende plaats, Wytmarsum, wel opvangen. Smsje terug: Dat zijn we al laaang voorbij! Ze gaan veel sneller dan wij gedacht hadden. De route over het ijs lijkt korter dan over de weg.
In Harns bij het Van Harinksmakanaal pakken we ze weer op. Over de zeesluis moeten ze klûnen, maar het ijs langs de wal van het kanaal is goed te schaatsen. In Frentsjer serveren we snel een kopje thee met een koekje. In Bartlehiem even bijkletsen op het drukke kruispunt en in Sibrandahûs staat een kopje soep op het menu. Op het keerpunt Dokkum wordt er veel gelachen. Ze weten nu zeker dat ze het halen. Uit de overgebleven tassen met voedsel zoeken ze alleen maar lekkere dingen en op hun gemakkie gaan ze door naar De Bonke. Tocht volbracht en voor donker binnen. Hartstikke mooi. Als beloning is er “het kruisje” in dropuitvoering.
Intussen is de nachtvorst verdwenen en verdwijnt langzaam het ijs uit de haven. Het is prima zo. Met een parkeerbekeuring van 85 Euro bij het ijs van Iezumakeech, een blauwe heup van de vele scheuren in het Dokkumerijs en 's nachts wakker worden van het krakende ijs rondom de boot, vinden we het wel genoeg voor deze winter. We zijn blij dat Antje C ons weer heen en weer wiegt zoals dat hoort op een boot. We gaan de schaatsen in het vet zetten.
**************************************************
2958 De dooi is ingevallen, ijspret voorbij
2959 Hoogste tijd om te kijken hoe ons meer er bij ligt, 23 febr
2960 Nog geen betonning tussen de eilandjes
2961 Verscheidene bomen hebben hun houvast verloren
2962 Stropersplaat
2963 Al aardig groen gekleurd
2964 Rietwinning langs het Dokkumerdjip
2965 Terug naar huis
2966 Onze Luitzen komt
2967 Met zijn nieuwe aanwinst: Een Gib Sea 302
2968 Onze Lauwersmar
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 29-2-2012
We zijn druk, druk, druk. Na zo'n mooie, warme lentedag als afgelopen zondag, begint het weer te kriebelen om met Flipper op stap te gaan. Het lijstje met nog de laatste dingen, te doen voor vertrek, is gemaakt.
Ondertussen passen we nog even op Popke zijn huis met twee katten, omdat ie op een Zweedse wintersportvakantie is. Helpt Cees bij Jitske met het leggen van een houten slaapkamervloer en plaatsen van vensterbank en deur. Brainstormt ie met Luitzen over die zijn zeilboot, over het aantal klusjes, nog snel even te doen, voor het zomerzeilseizoen begint. Daar tussen door kuchen we een klein maar hardnekkig griepje weg.
Zelf probeer ik onze site weer up-to-date te krijgen. Google wil deze zomer allemaal veranderingen, zelf noemen ze het verbeteringen, invoeren. Dat betekent dat het, achter de schermen, werken op de site door elkaar gehusseld wordt en je veel dingen opnieuw moet uitzoeken. Ik heb daar een hekel aan, je wordt tenslotte een jaartje ouder en dan is de leercurve ietsje trager. Google ziet zelf ook in dat elke verandering nog geen verbetering is en adviseert om voor de zekerheid een back-up, van alles wat op de site staat, te maken.
Nou daar ben ik dus druk mee. Alles opslaan op een externe schijf en ook nog zo, dat het terug te vinden is. Verder is er op de natuuralbums een keuzemogelijkheid gekomen om foto's genomen in een bepaald gebied te bekijken. Voor 't Lauwersmar is dat een ruim gebied, zie foto, in en rond het meer met daarin de havens van Lauwersoog, Zoutkamp en Dokkumer Nije Silen. Er wordt aan gewerkt. Zodra het broodnodige van de lijstjes is afgewerkt en de rest naar het winterlijstje voor volgend jaar is verplaatst, gaan we “Flipperen”.
**************************************************
2969 Gerke vist
2970 Anneke vogelt
2971 Rob takelt
2972 Cees sopt
2973 Luitzen rolt
2974 Flipper uit de winterslaap, 16 mrt
**************************************************
Lúnbert, 16-3-2012
De dringendste klusjes op de zeilboot van onze middelste zijn klaar. De slaapkamervloer van de oudste zit in de grondverf.
Op Antje C is schoon schip gemaakt. Flipper is gelucht en weer volgeladen. Als laatste is de koelkastinhoud overgebracht. Vuilniszak nog meenemen van boord, caravan achter de auto haken, sleutels afgeven en karren maar.
Op weg naar Lúnbert, om bij de jongste nog even een muurtje van een schuurtje met hout te bekleden. Zondag gaan we echt vertrekken.
**************************************************
2975 Tussenstop Lúnbert; even bijklussen
2976 Even bijkwaken
2977 En een rondje door veengebied De Deelen
2978 België, bij Lokeren kamperen aan het Donkmeer
2979 En een zondagswandelingrondje van een uur
2980 Frankrijk, een tussenstopnachtje in Louviers bij Rouen
2980a Vannes - Messanges
2981 Aangekomen bij de Golfe du Morbihan, 20 mrt
2982 Garage in Vannes: Kia vertikt het om Flipper nog langer de heuvels op te trekken
2983 De boosdoener
**************************************************
Vannes-Meucon, Frankrijk, 23-3-2012
Drie dagen hebben we er over gedaan om bij de Morbihan in Bretagne te komen. De eerste twee dagen geen centje pijn , maar op de derde kregen Kia en Flipper een beetje ruzie. Heuvelafwaarts geen problemen, we lieten ze gewoon met z'n beiden rollen. Dat ging goed tot halverwege de volgende heuvel, over bergen kun je hier nog niet spreken, ze zijn nog maar van het Holterbergformaat en ietsje hoger, maar daarna moest Kia aan het werk. Hij vertikte het om zijn toerental op te voeren, hij was gewoon te lui om te werken. We hadden wel eens gehoord dat honden op hun baasjes gingen lijken, maar dat het ook bij auto's kon gebeuren, was nieuw voor ons.
Gingen we in het begin van de dag nog over de top met een gangetje van 50 km per uur, de laatste van de dag haalden we met moeite, we kregen de neiging om mee te duwen. Op het dashboard brandt wel een lampje, maar dat doet het al langer en meestal gaat het na een poosje ook wel weer uit. Er zat niets anders op dan een garage op te zoeken. Bij de balie van de Nissan-garage, het Kia-verkooppunt heeft onderhoud aan hun uitbesteed, was het lang wachten geblazen, maar toen de werkplaatschef eindelijk verscheen bleek het nog een jonge vent te zijn. Wij al helemaal blij, grote kans dat er Engels gesproken kan worden.
Echt niet, geen woord. In de hele garage niemand die maar een woord Engels verstaat, dat hoeft natuurlijk ook niet, je bent tenslotte in Frankrijk. Gelukkig hebben we de woordenboeken in de auto liggen. Hij krijgt de Frans-Nederlandse- en wij de Nederlands-Franse-versie. Ook nu brengt de computer uitkomst: ze gaan Kia aansluiten op hun apparatuur en over twee uur kunnen we terug komen voor de diagnose. Met een tas vol boodschappen van Leclerc horen we het vonnis aan: Over twee dagen terugkomen dan zijn de onderdelen binnen.
Het woord voor het te vervangen onderdeel, dat op de offerte staat, is te modern voor onze oude Prisma woordenboeken, maar Cees had al in het Kia-boekje opgezocht wat het brandende lampje betekende en het komt er op neer dat er iets verstopt of kapot is in de buurt van het roetfilter. Met een aderlating van 750 Euro op het vakantiebudget is één en ander vandaag gerepareerd. Het lijkt veelbelovend. Er branden geen alarmlampjes meer en volgens Cees heeft Kia veel meer “power”, of in het Frans “énergie” gekregen. Morgen gaan we nog een dagje alleen met de auto op stap, maar zondag moeten Kia en Flipper weer samenwerken.
**************************************************
2984 We beginnen met stokbrood in Douarnenez
2985 In het gemoedelijke Bretagne
2986 Koffietijd op Pointe du Millier
2987 Op het uiterste puntje: Raz de Sein
2988 Havendam Audierne
2989 Volg de borden
2990 Door de bloembollenvelden
2991 Zoekplaatje Pointe de Penmarc'h
2992 Lichtversiering
2993 Visserijhaven Guilvinec
2994 Onze steiger in Loctudy
2995 Nog net zo'n rommel als vier jaar geleden
2996 Bénodet van boven
2997 IJstijd, bij 20 graden boven nul, in Port-la-Forêt
2998 Nieuw ontwerp voor de oude stad Concarneau
2999 Eten met uitzicht vanaf Fort Cabellou
3000 Vissershaven op Pointe de Trévignon
3001 Aan de rivier de Aven, Port-Manech
3002 Het ondiepste stuk van de Belon
3003 Waterzoekende surfers
3004 Kunstzinnige campings
3005 Rondje havenstad Lorient
3006 Zoeken naar de havens
3007 Hebbes
3008 Bonte verzamelingen
3009 De laatste restjes
3010 LO verlaten
3011 Brug over d'Étel
3012 Schiereiland De Quiberon, langs de Côte Sauvage
3013 Een grillige rotskust
3014 Graffiti in Quiberon
3015 Het mysterie
3016 Van de Alignements
3017 Een overblijfsel van de Kelten
3018 Volle haven bij La Trinité-sur-Mer
3019 Smalle ingang van de Golfe du Morbihan, tussen Pointe de Kerpenhir en Port Navalo
3020 Boombewoners
3021 Oestervelden van Fort-Espagnol
3022 Brug over de rivier d'Auray bij Auray
3023 Mooi rustig plekje, Larmor-Baden
3024 Île Berder alleen bereikbaar bij laagwater
3025 Boekje lezen op Pointe d'Arradon
3026 De hoofdstad
3027 Op een heuvel
3028 Aan de oostkant van de Morbihan, het haventje Le Logeo
3029 Port-Navalo van dichtbij
3030 De grootste haven hier: Port du Crouesty
3031 De keuken is open aan de kust van Presqu'Île de Rhuys
3032 Kasteel de Suscinio
3033 Huître-industrie van Penn Lann
3034 Er wordt al gemaaid
3035 Barrage de Arzal, vanaf de Vilaine rivierzijde
3036 De hobby-vissers van La Turballe
3037 Een dag het binnenland in bij St-Lyphard
3038 Naar het Parc Naturel Régional De Brière
3039 Op zoek naar vreemde vogels
3040 Of iets anders vreemds
3041 De Heilige Ibis
3042 De ondergrond
3043 Het handwerk
3044 De zouttuinen van Presqu'île de Guérande
3045 Langs de baai
3046 Naar de stad aan de invaartgeul
3047 Met een visserijhaven
3048 En de plaatselijke held Hervé Rielle, die in 1692 won van de Hollanders
3049 Verder langs de kust, richting La Baule
3050 De toeristische baai
**************************************************
Guérande, Frankrijk, 30-3-2012
Het gaat lekker. Iedereen heeft zijn draai weer gevonden en we zijn ondertussen op onze vierde camping in Frankrijk aangekomen. En wat een verschil. Die bij Rouen: direct betalen, zelf een plekje zoeken, geen mens of hond gezien, toiletten en douches van het oude schuurtype en bij vertrek even vragen of de slagboom open mag. Precies zoals we het willen hebben, al is het hebben van de code voor het in- en uitrijden wel veel gemakkelijker, maar voor één nachtje is dat te doen en slaan we de douche maar even over.
Op de camping Du Haras ten noorden van Vannes gaat alles heel anders. Er wordt ons een plek aangewezen lekker dichtbij en met uitzicht op een netjes toiletgebouw. Van onze vijf medekampeerders merken we niet veel, ze zijn achter hoge hagen verborgen, we kunnen alleen hun bioritme, wat betreft de toiletgang, in kaart brengen. Er is internetverbinding op de hele camping voor twee Euro per dag en we kunnen door de slagboom rijden met onze eigen code, als ie het doet. Elke dag wuiven we even naar het eigenaarsechtpaar.
Op een weiland bij Surzur stond al een sobere toiletvoorziening, maar voor de uitstraling is de buitenkant met hout bekleed en de binnenkant betegeld. Elke dag wordt er schoon gemaakt. De hele camping is trouwens keurig netjes. Er staat niemand en de haagjes staan netjes in gelid, maar het er nog aanhangend kaartje toont een uitbundiger struik dan dat ene takje wat er in het echt staat. De slagboom kan zelf bediend worden met het intikken van de vijf cijfers op een apart staande paal opzij van de ingang. De modernere uitvoering is, net als een wifimogelijkheid, in bestelling.
De camping waar we nu staan, kan zo mee doen aan het programma “Ik vertrek”. De nieuwe eigenaars, wel Franse, hebben de camping overgenomen maar niet het woonhuis. Tijdelijk wonen ze in één van de huisje-achtige stacaravans, die ook dienst doet als receptie. Naast de balie staan twee rekken met hun kleren. Ze zijn nog volop bezig met opknappen, aan het verbeteren van de slagboom wordt gesleuteld en het sanitair had al klaar moeten zijn, maar … Oké, er is hier in de buurt nergens een andere camping open, de meesten beginnen pas in april, dan gebruiken we onze eigen wc en douche wel. Hadden ze wel even er bij moeten vertellen dat het water ook nog is afgesloten en dat het punt voor legen van chemische toiletten is afgekeurd.
Volgende week is het de eerste week van april en komt het paasweekend er aan. Gaan we een camping uitkiezen zonder slagboom, met een verwarmd toiletgebouw en wc-papier, met internetmogelijkheid, waar we midden in de natuur helemaal alleen staan, waar de vreemde vogels rond onze caravan hippen en waar de bakker 's morgens met zijn baguettes langs komt. O ja, het weer is prima!
**************************************************
3051 Honger
3052 Het tuig van St-Nazaire
3053 Monument voor 450.000, door Frankrijk verhandelde, slaven
3054 Kunstventilatoren
3055 Gele olie
3056 Scheepswerven in St-Nazaire
3057 Brug over de Loire
3058 De rustige zuidoever
3059 Afvalverwerking
3060 Torenflat
3061 Visserij op de Loire
3062 Het enige varende vaartuig dat we hebben gezien
3064 Daarna alleen maar lage bruggen
3065 Zo kabbelt het eb en vloed door tot?
3066 De Loire is landinwaarts te saai, snel terug naar de zeekant
3067 Waar langs de Côte de Jade wordt gevist met reuzen-teutebellen
3068 En wedstrijd-gewindsurfd
3069 Port Giraud
3070 Oude haven van Pornic
3071 Dolmen de Joselière
3072 Pretparkachtige armbandjes op camping Boutinardière
3073 Woonsfeer
3074 Steigers in Port du Collet
3075 Volgende departement
3076 Waddenkust bij Les Brochets
3077 Door de polders
3078 Naar Île de Noirmoutier via de Passage du Gois
3079 Maar nu even niet
3080 Laagwater in La Barre de Monts
3081 Dan kunnen we nu wel over de bodem van de zee rijden
3082 Het is verboden op de weg te stoppen
3083 Fruits de Mer zoeken met je harkje
3084 Met zo'n duizend mede-zoekers
3085 Terwijl een "skiere" bui overtrekt
3086 De professionals
3087 Wir-war-haven van Noirmoutier-en-Île
3088 Keurige haven van L'Herbaudière
3089 Wij verlaten het eiland weer
3090 Maar nu over de brug
3091 Dan rechtsaf door Fôret des Pays de Monts
3092 Gevolgd door een boulevard-kust
3093 Havenstad
3094 De geboortestad van Bénéteau
3095 Het is bijna Pasen
3096 Waterbeheer voor het achterliggende moeras met zoutpannen
3097 In Frankrijk openbare bouwvergunning-verlening
3098 Bij de Phare de l'Armandèche komen we Les Sables d'Olonne binnen
3099 Waar altijd wel een bijzonder schip te zien is
3100 Zoals deze kleine wereldomzeiler
3101 Verder naar 't zuiden oogt de kust niet zo gastvrij als de stad
**************************************************
Saint Julien des Landes, Frankrijk, 6-4-2012
De Passage du Gois is een oude weg, van een kleine vijf kilometer, over de bodem van de zee, naar het eiland Noirmoutier. Twee keer per dag is ie ongeveer drie uren rond het laagwater te berijden. Bij ons is ie vooral bekend uit een aflevering van de Tour de France, toen er aardig wat renners daar over de kop gingen door het slechte wegdek en het gladmakende achtergebleven slib. Een paar dagen geleden waren wij er precies met hoogwater, het laagwater viel toen 's morgensvroeg om acht uur of in de beginnende schemering van de avond. Intussen is die tijd opgeschoven naar vakantietijd, mooi na de koffie.
Vandaag waren we er dan ook helemaal klaar voor. Fotocamera's met ver- en dichtbij lenzen er op, voor het grijpen, klaar liggend op de achterbank. Op zo'n droogvallend waddengebied moet het wel wemelen van de vogels! We zeggen nog tegen mekaar, het is wel verboden om te stoppen, maar stiekem kan veel. Door de polder er naar toe zijn er nauwelijks auto's op de weg. “De onderwater-route zal toch wel open zijn?” Even een versnelling terug voor het nemen van de laatste hobbel, de zeedijk, en dan kunnen we meer zien.
File! Allemaal auto's: op de weg, naast de weg en op de zeedijk. Is hier het jaarlijkse uitje, op Goede Vrijdag, zelf je paasmaal zoeken, geen paaseieren maar Fruits de Mer? Gewapend met emmertje, open gesneden jerrycan of zak en het onmisbare harkje, zwerven zo'n duizend mensen uit over de, zover het zicht reikt, droog gevallen vlakte. Langzaam schuiven we met de rij op. Naast de weg parkeren is er niet bij, het staat helemaal vol. Gelukkig voor hen is het net naast de weg een harde zeebodem, je zakt er maar een beetje in weg en ze zetten hun auto ook allemaal met de voorkant naar de weg geparkeerd. Blijf je vast zitten? Er is altijd wel iemand die even wil trekken.
Het is moeilijk te zien wat ze nu precies zoeken. Ze zijn net begonnen en wij hebben geen hoge laarzen bij ons om een rondje te wadlopen. Het zal wel eetbaar zijn. Ze eten hier in vergelijking met Nederland toch hele andere dingen. Zo kwamen we bij de Loire een visser tegen en waren erg nieuwsgierig wat hij had opgevist. Hij had niet zo'n behoefte aan pottenkijkers. Ook ons beste Frans kon hem niet overtuigen ons een kijkje is zijn vis-bakken en zakken te geven. Zijn hier in Frankrijk ook vangst-verboden en quota's?
Maar de aanhouder wint en uit een van zijn zakken pakt ie een aalachtig iets, van ongeveer één meter, bont gevlekt en een stompe kop met een zuigmond vol scherpe tandjes. Uit wat ie zegt denk ik op te maken dat het een Lamprei is, want dat woord ken ik uit kruiswoordpuzzels. Cees denkt dat het een grote Zeeprik is. Dat zoeken we later wel uit, eerst foto's maken. Het is een sterk beest, maar onze ervaren visser weet precies hoe je hem moet vast houden. Als er meer kijkers komen, houdt ie het voor gezien. In de vis-winkels en tenten hebben we nog gezocht naar deze vis. Wat ie kost en hoe je 'm klaar maakt, maar wij hebben hem niet kunnen vinden.
**************************************************
3102 Maar in 't bos is het ook prettig
3103 Stevig vastgelegd op de wal van L'Aiguillon-sur-Mer
3104 Heel veel oesterbedden
3105 Polderlandschap
3106 Boten-hijs-kar
3107 Port-du-Pavé
3108 Aan de Anse de l'Aiguillon
3109 Pointe St-Clément op de avond
3110 De volgende morgen naar Île de Ré
3111 Met de auto kost dat 8 Euro
3112 Paasmaandag-gebak
3113 Hooglander-ezel
3114 Een zwart-wit kerk
3115 Breed strand
3116 Lichtpunt Les Baleines
3117 Terug in de paasfile
3118 Oliehaven La Rochelle
3119 En de visserijhaven
3120 De oude haven
3121 De stranden van Châtelaillon-Plage
3122 Fort en Chateau de Fouras
3123 Rochefort
3124 Met over de Charente een nieuwe en oude brug
3125 Hangbrug met kabelbaan-pont
3126 Drie hoog stapelen
3127 Een droge terp in de natte polders
3128 En de fort-stad Brouage; die in 1640 nog aan zee lag
3129 De verkiezingen komen er aan
3130 Rotonde bij Marennes, richting Île d'Oléron
3131 Vishokjes bij de Citadelle
3132 Naar de huîtres
3133 Fort Boyard
3134 St-Denis-d'Oléron
3135 Waar we een paar dagen met onze Antje C hebben gelegen
3136 Zeegezicht
3137 Maar nog geen zwemweer
3138 In Cotinière verkeersregels op de Engelse manier?
3139 Terug naar het vasteland
3140 Steden aan de rivier de Seudre
3141 Overal bunkers
3142 En eindelijk ook eens nieuwe vogelsoorten
3143 De Hop
**************************************************
Les Mathes, Frankrijk, 13-4-2012
Op het parkeerterrein van een supermarkt zoeken we een plaats voor onze auto met caravan. Het is er erg druk en we hebben al een paar rondjes gereden als er helemaal achterin, naast een grasveldje, twee plaatsen vrij komen. Onze combinatie is langer, maar met de achtereind op een verboden strook, we begrijpen niet waarom dat niet mag, drukken we ons er tussen. Boodschappen gedaan en, dat is lekker makkelijk, direct vanuit de winkelkar alles in de kastjes van Flipper weggeborgen.
Als ik uit de caravan stap zie ik zo'n 100 meter voor me in het gras een bruine vogel met zwart-witte strepen. Een Hop. In Nederland zie je die nauwelijks. Parmantig stapt ie rond. Voorzichtig schuif ik langs Flipper naar Kia zijn achterbank, waar het fototoestel ligt. Ja, ik heb de camera bijna altijd bij me, maar nog net niet mee naar de supermarkt. De Hop wacht mooi tot ik de autodeur open doe en neemt dan de vleugels. Dus wordt er koffie gezet en opgedronken zittend op het opstapje voor de caravandeur. Wij hebben, op de brandweeroprit, wel veel bekijks, maar een vogel met een kuifje laat zich niet weer zien.
Een paar dagen later zoeken we tussen de middag een staanplaats in het bos aan zee bij La Tremblade. Hier vind je een wirwar aan kleine weggetjes, waar je gewoon je auto met caravan langs het pad parkeert. We zoeken het strand op. Het zand is erg rul en 't loopt moeilijk. Na een paar weggezakte bunkers zijn we er flauw van en gaat Cees kokkerellen en slenter ik het bos in. Voor me schiet een Hop omhoog een boompje in. Sapperdeflap, heb ik weer het fototoestel niet stand-by. Jammer, dan eerst maar terug naar mijn kok voor een warme hap.
Na een uurtje, nu helemaal accuraat en alert, schuif ik van boom naar boom en zie er zelfs twee op een stukje gras naar voedsel zoeken. Voorzichtig weer een boom opschuiven, het is nog ver, maar toch maar een keertje afdrukken. Er komt een auto aan. Geeft niet: als die voorbij is, komen ze wel terug uit de boom. Ondertussen vraag ik me af of het meervoud van Hop, Hops of Hoppen is. De auto gaat langzamer rijden en stopt midden op het grasveldje. Geeft niet: misschien moet er even geplast worden. Ik weet het Franse woord voor gluurder niet, maar zo voel ik me wel. Uit de kofferbak komen twee stoeltjes en ook nog twee, veel te dikke, boeken. Geeft wel: kans alweer verkeken.
**************************************************
3144 Pointe de la Coubre aan de noordoever van de Gironde-delta
3145 Deze regio hebben we in 2008/2009 uitgebreid verkent
3146 Dus in treinsnelvaart over de Dordonge
3147 En in Bordeaux over de Garonne
3148 Slapen aan het water
3149 Voor Chateau Beychevelle
3150 In Pauillac is bijna niets verandert
3151 Fabian Cancellara won er in 2010 de 19de etappe van de Tour de France
3152 Bij de 400 jaar oude Cordouan, zuid van de Gironde, pakken we de kustroute weer op
3153 En dat is nog niet zo gemakkelijk
3154 Tussenstop in de luwte
3155 Een route van 80 km lang door de bossen
3156 Zo'n 2000 meter vanaf de oceaan
3157 Een beetje zon erbij zou lekker zijn
3158 En dan gaat het ook nog regenen
3159 Stormachtig Cap Ferret aan de ingang van de baai van Arcachon
3160 Kajakboerderij
3161 En natuurlijk weer Oesters
3162 Aan een modderpoel; laagwater in Bassin d'Arcachon
3163 Boten met het typische Arcachon-puntje
3164 Kunstvis
3165 Wisselvallig weer op het diepere deel van de baai
3166 Buiten op de oceaan is een zeilboot op een zandbank gestrand
3167 Hoge duinen bij Pilat-plage
3168 Brekers voor de stranden tussen Arcachon en Biscarrosse
3169 Houtsnipper-duinen voor papierfabriek Gacogne in Mimizan
3170 Geen terrasjes-weer
3171 Een Spaanse vrachtauto verspert ons de weg naar Baskenland
**************************************************
Messanges, Frankrijk, 20-4-2012
Deze week waren we op bekend terrein. Drie jaar geleden hebben we met onze blauwe VW Caddy alle toeristenroutes, wegen, weggetjes, zand- en modderpaden tot in de verste hoekjes bekeken. Dat hebben we nu niet over gedaan, alleen wilden we graag nog eens rondkijken in en om Pauillac, het stadje dat toch een hele winter onze woonplaats is geweest.
De velden met druivenstokken liggen er mooi bij. De nieuwe scheuten zijn al weer zo lang, dat ze langs de draden geleid kunnen worden. In Pauillac zijn toch weer meer winkels gesloten. Het centrum ligt er zelfs wat vervallen bij. De jachthaven adverteert met een groot bord om nieuwe liggers aan te trekken. De glorietijd als hoofdstad van de wijnstreek is echt voorbij.
Een speciaal plekje vonden we altijd Port de Beychevelle. Vroeger was dit een haven voor het wijntransport per schip over de Gironde. Nu is het een gewone brede moddersloot. Maar de kade aan de rivieroever is er nog en voor het oude hek van het Chateau de Beychevelle, onder Platanen, met zicht op de Gironde is het een "smûk" plekje. Nieuw is het bord met de toestemming, dat er 24 uur gekampeerd mag worden met camper of caravan. Wij maken daar dankbaar gebruik van.
Het weer is omgeslagen en het begint steeds harder te waaien. Er staat al een camper in de luwte van de bomen. Wij zoeken een plaatsje verderop, maar draaien de steunen van Flipper nog niet uit. Al schommelend in de wind hopen we dat de camper nog vertrekt, zodat wij ook van de luwte van de bomen kunnen profiteren. Na het eten, een wandeling en een paar hoofdstukken in 't leesboek, kunnen we achteruit en schuiven tot aan de boomstammen. Beschut door een rij bomen, met zicht op de lichtjes aan de overkant van de Gironde en helemaal alleen.
Het is al laat op de avond als we in het donker stemmen horen. Bezoek? Nee, het is zondagavond en dit stille plekje is het vrijershoekje van de plaatselijke paartjes. Wij sluiten al onze gordijnen, zij hebben geen pottenkijkers nodig. De wind trekt aan tot stormachtig. Buiten horen we niemand meer, maar wij liggen nog lang wakker door al de zaadballetjes die uit de Platanen los waaien en op het dak van Flipper neerkwakken.
**************************************************
3172 Terug naar Nederland; tussenstop op camping Le Pont Romain aan de oever van L'Huisne bij Le Mans
3172a De heen- en terugweg
3173 Het blijft regenen; vlakbij Arras zoeken we een plekje met uitzicht
3174 Even bijkomen op de oude zeebodem van Zeewolde
3175 Terug op 't meer
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 28-4-2012
Het schoot al lekker op, richting Spaanse grens. De planning was om nog twee tussenstops te maken met de caravan en dan de Spaanse woordenboeken in het dashboardkastje te leggen. Met alleen de auto nemen we de wegen, weggetjes, paden en zandpaden zo dicht mogelijk bij de kust, maar met Flipper erbij, hebben we wat meer breedte nodig. Zo twijfelden we nog even of we het smalle weggetje richting zuiden, midden door het bos wel zouden nemen. Maar een vrachtauto die vermoedelijk ook had ingezien dat de weg wel heel erg smal en onvlak was, verspert ons de weg.
De Spaanse chauffeur komt bij ons autoraam uitleg geven. Tegen zo'n stroom van vreemde woorden kan onze kennis van “si en no” niet op. We gaan over op gebarentaal. Zijn rechter voorwielen zitten naast de weg tot hun assen in de modder. Het laadgedeelte sluit de hele weg af voor het andere verkeer. Dat is er niet en wij zijn alleen met onze alsmaar Spaans doorratelende hulpvragende vrachtwagenchauffeur.
Cees neemt de leiding en koppelt Flipper af. De Spanjaard stapt bij hem in de auto en ze gaan op zoek naar hulp. Ik krijg de sleutels van de caravan en mag als een soort van verkeersregelaar achter blijven. Het begint een beetje te regenen. Onder een boom probeer ik droog te blijven. Achter in de auto ligt nog de handel om de poten van Flipper uit te draaien en zonder die steunen kiept ie achterover als je binnen gaat zitten.
Na één camper en één personenauto komen de beide mannen terug met een werkauto met drie gemeentemannen. Eentje van hen spreekt Spaans en dat maakt de procedure een stuk gemakkelijker. Er wordt zand weggeschept om een vlakkere rijweg te maken. Het straatnaambord wordt verwijdert om rijruimte te krijgen. De sleepkabel wordt tussen de beide achterkanten van de auto's uitgebracht. Beide geven ze flink gas, de ene achteruit en de andere voorruit. De vrachtwagen schiet los. Jammer, maar wel spannend, dat zijn remweg langer is dan die van de gemeente en ze elkaar inhalen. Er sneuvelen wat achterlichten, maar de weg is weer vrij.
We kunnen weer. De volgende dag gaan we eerst diesel tanken. Als de Kia weer wordt gestart brandt plotseling het irritante lichtje, controle motormanagementsysteem, weer. Met de gaspedaal tot de vloer komt het toerental van de motor niet hoger dan 2500 toeren. Dat is geen motorkracht waarmee je een caravan nog twee weken door de Spaanse Pyreneeën trekt. Weer naar een Franse garage en maar weer een duur onderdeel vervangen, dat achteraf toch niet het euvel veroorzaakt? Nee, we gaan terug.
Via de tolwegen. We rekenen er op dat je tol moet betalen omdat ze de hoogste bulten en diepste dalen er uit hebben gehaald. En dat is ook wel zo. Slechts een paar keer houden we de adem in of we boven komen of niet. Onze kilometerteller haalt dan bij lange na niet de minimum snelheid op snelwegen. Maar op de derde dag komt België in zicht. We rijden via Brussel naar Antwerpen om de Schelde-tunnel te mijden. We zijn bang dat we niet weer uit de tunnel omhoog kunnen komen. Terug in Nederland gaat Kia naar zijn eigen garage, waar we zonder taalbarrière kunnen uitleggen dat we er helemaal “flauw” van zijn. Het lijkt wel of er onbekende krachten bezig zijn die niet willen dat we Spanje bereiken.
**************************************************
3176 De vrijheid van 5 mei
3177 Op de wal, 8 mei
3178 Schoon schip maken
3179 Na een dag poetsen: als een spiegeltje
3180 Nog even de zwaardkast schoonspuiten
3181 En we kunnen weer
3182 Eerste prijs in de Voorjaarsrace met Luitzen zijn boot
3183 Controle bovenin de mast
3184 Dan heb je overzicht
3185 In de haven
3186 Op reis: door een kunstig Dokkumerdjip, 16 mei
3187 Harde wind, wachten op de Friese Hoek
3188 De mannen vertrekken richting Deutsche Bucht, 17 mei
**************************************************
Lúnbert, Fryslân; Norderney, Duitsland, 17-5-2012
We kunnen weer! De afgelopen drie drukke weken zijn we door de kinderen weer helemaal bijgepraat. Is in de auto een sensor, die iets regelt tussen de gaspedaal en de motor, gerepareerd. Hebben we Flipper schoongemaakt, er nog twee nachten in geslapen toen de boot op de wal stond en weer klaar gemaakt, omdat Gerke en z'n heit en mem er een weekend mee wilden kamperen. Zijn we een weekend paardenoppas op De Pomp geweest en heeft Antje C drie dagen op de wal gestaan. Het onderwaterschip zag er na het schoonspuiten nog goed uit en Cees kon volstaan met hier en daar bijhelpen.
Verder is het blauw van de romp weer glimmend gepoetst, alles schoongemaakt en een voorraad levensmiddelen onder de vloer weggeborgen. Binnenin is alles opgeruimd of slingervast gezet. Cees heeft de zeilen uit de winterhoezen gehaald en de lifelines op dek uitgerold. Alles zeeklaar voor het mannenweekend. Helaas kon Gerdjan niet mee wegens familieverplichtingen en zit Popke voor zijn werk in Amerika. Daarom heb ik vanmorgen om negen uur maar twee mannen, uitgezwaaid. Een weekend quality-time voor vader en zoon.
Zelf logeer ik bij twee katten in Lúnbert. Ga een paar dagen lekker helemaal niks doen, voordat ik met de auto richting Duitsland ga; het zal wel Cuxhaven of Brunsbüttel worden. Moet nog wel even de site bijwerken. Nu we weer gaan varen, valt er elke week vast wel iets nieuws te melden.
**************************************************
3188a Dokkumer Nije Silen - Cuxhaven
3189 Cuxhaven: wisseling van de wacht, Luitzen gaat terug met de Kia en Anneke komt weer aan boord, 20 mei
3190 Een grijze regendag op de Elbe
3191 Door het ankergebied
3192 In de sluis van Brunsbùttel
3192a Kieler Kanaal
3193 Een Rus
3194 Op het NOK komen we 35 zeeschepen tegen en een stoomboot
3195 Waarvan 6 uit Nederland, hier de Cito uit Harlingen
3196 Mila uit Alkmaar
3197 Een vierkante autodoos
3198 Met reserve onderdeel
3199 Delfzijlse Griftborg uit Willemstad
3200 Overnachten in het Gieselau-Kanal
3201 Terug op het Kieler Kanaal, officieel het Nord-Ostsee-Kanal
3202 Lucy Essberger uit Dordrecht
3203 Vlistdiep uit Groningen
3204 Een Zweed
3205 Empire uit Harlingen
3206 Een boos kijkende Limassol-ler
3207 Ons olie-alarm-lampje brandt en piept
3208 Het enigste vrachtschip dat ons inhaalde
3209 Lang wachten voor de sluis van Kiel-Holtenau
3210 Stevige bries in de Kieler Bucht
3211 Bij 't Sperrgebiet valt de wind weg
3212 Aanloop van de Schlei
3213 Ankerplekje
3214 Winkelen
3215 in Kappeln
**************************************************
Maasholm, Duitsland, 24-5-2012
We liggen voor anker aan de Schlei, in een kom achter de haven van Maasholm. De zon schijnt en met zo'n 22 graden is het prachtig vakantieweer. Dit is onze tweede avond hier, vandaag alleen even heen en terug Kappeln voor de nodige boodschappen.
Op het Kieler Kanaal, één kilometer voor de sluis van Kiel-Holtenau, kwamen er net drie joekels van zeeschepen van voren, toen Antje C dacht: die Cees en Anneke zijn zo gewend dat er een alarmlichtje brandt op het dashboard, laat ik dat ook eens doen. Klinkt er een doordringende pie-ie-iep en op het motorpaneel brandt het lichtje OLIE! Wat nu weer? Flink gas geven, zodat we nog een stuk recht door kunnen drijven en de motor uit. Cees duikt in de motorruimte en ik houd haar op koers tussen wal en vrachtschip.
Oliedruk oké, peil zo zo. Omdat we afdrijven, gaat de motor weer aan, gas er op, terug op koers en motor weer uit. We kunnen het probleem niet echt ontdekken en vullen, om toch maar iets te doen, de olie maar bij. Herstart, hoera, het lampje met zijn geloei blijft uit. Op naar de sluis. Het duurt lang, we leggen aan bij de wachtsteiger, maken weer los als het witte licht op de sluis knippert, draaien verscheidene rondjes, laten de bedrijfsvaart voor en draaien nog meer rondjes.
Dan mogen we eindelijk met een coaster mee geschut worden. Op de drijvende steigertjes ontbreken deze keer zelfs de kikkers en de ringen en de meertouwen moeten aan stukken ijzer geknoopt worden. Motor uit en bij de sluismuur op, om drie hoog boven in het havenkantoor het kanaalgeld te voldoen. Het schutten gaat snel en de deuren gaan al weer open. Motor starten, en … daar is het irritante lichtje met het piepje weer. De eerste de beste steiger, buiten de sluis in de haven van Holtenau, pakken we. Al mopperend en brommend drinken we eerst thee. Hé dat lucht op, tijd om de handleidingen er bij te pakken.
Er zijn vier mogelijkheden voor een brandend piepend olielichtje: oliedruk weggevallen, oliepeil te laag, lichtje kapot of oliefilter verstopt. Nou de oliedrukmeter geeft aan dat de druk oké is. De peilstok laat zien dat het niveau nu aan de hoge kant is en er vanuit gaan dat het alarmlampje kapot is, is wel erg gemakkelijk. Dan moet het oliefilter verstopt zijn, maar die zit er nog maar 35 motoruren op! Ja, Cees en Luitzen hadden Hemelsvaartdag, de dag er voor was het noordwest 8, hoge golven op hun tocht naar Norderney. Ook de volgende dag naar Helgoland zijn ze stevig doorelkaar gehutseld. Misschien is onder uit het carter tijdens dat gerollebol wat “sludge” los gekomen; de motor heeft er tenslotte al weer 10 dienstjaren op zitten.
Gelukkig hebben we een oliefilter op reserve en Cees gaat aan het werk. Tot nu toe, even afkloppen op zuiver hout, brandt er geen alarmlichtje en horen we ook geen pie-iep meer. Wel hebben we vandaag dus in Kappeln twee nieuwe, officiële Perkins oliefilters gehaald. Je weet maar nooit!
**************************************************
3216 De Deense grens over
3216a Denemarken en zuidwest Zweden
3217 Vol
3218 Havengebied
3219 Marstal
3220 Tewaterlating
3221 Feest
3222 Van Marstal naar Svendborg, 26 mei
3223 Ankerrust
3224 De bossen rond Lohals
3225 Het gele vuurtorentje van Omø
3226 Het jachthaventje
3227 Goed beschut voor harde westenwind: Kragenæs
3228 De brughoogte inschatten: moet 26 mtr zijn
**************************************************
Vordingborg, Denemarken, 31-5-2012
Dit jaar hebben we ons twee dingen voorgenomen. Zoveel mogelijk zeilen en weer eens op Rügen en Bornholm rond te kijken. Voor de route er naar toe volgen we het motto: Zoals de wind waait, waait mijn jasje! Dus bekijken we 's morgens om acht uur de weers- en windvoorspellingen en bepalen dan welke haven of ankerplek ons reisdoel wordt voor die dag.
**************************************************
3229 Vordingborg
3230 Vanaf z'n ruïne
3231 Twee dagen verwaaid
3232 Te koud voor de tijd van het jaar, 3 juni
3233 Stubbekøbing
3234 Met aan de overkant Bogø
3235 Nationale Feestdag 5 juni: Dag van de Grondwet
3236 Terug met de houten museum-veerboot
3237 Zij komt, zij komt
3238 Koningin Margaretha II met haar boot "Dannebrog"
3239 Dat moeten we van dichtbij bekijken
3240 Even pauze; de koningin bezoekt een bejaardentehuis
3241 Harige varkens op de markt
3242 Half 6 's morgens: Venus schuift voor de zon langs, 6 juni
3243 Møn
3244 Krijtrotsen en visnetten
3245 Steenoven van Rødvig
3246 Koers noord
3247 Kerkje op het randje
3248 Om Stevns Klint
3249 Naar Marina Køge
**************************************************
Køge, Denemarken, 7-6-2012
In Stubbekøbing is niet veel te beleven. We liggen tegen de kade. Er ligt een roestig vrachtschip voor de zand- en grindhandel. Een paar mannen drinken op hun vaste stek aan de haven een biertje. In de hoofdstraat staan veel winkels leeg. Betalen van het havengeld kan bij de automaat. Het enigste interessante is de oude houten veerboot “Ida”, maar morgen gaan we al met eigen vervoer naar het aan de overkant gelegen eilandje Bøgo. Snel terug aan boord, waar het eerste opstuivende zand al in het gangboord ligt.
Het is al laat, als er op de boot geklopt wordt. De havenmeester. Al stappend past en meet ie de lengte van onze “Antje C”. Het bonnetje uit de betaalautomaat moet er bij komen. We hebben betaald voor een bootlengte tussen de 12 en 14,99 meter lengte, maar volgens zijn berekening zijn we langer dan 16 meter. Na een discussie over lange en korte benen en hoe lang precies één meter is, halen we de map met officiële papieren te voorschijn. Op de, in naam van Hare Majesteit de Koningin Der Nederlanden, uitgegeven zee- en meetbrief, staat een lengte van 14,85 meter vermeld. Oké, prettige dag, eh nacht verder.
De volgende morgen, als de motor is gestart en de meeste meertouwen al los zijn, komt de veerbootkapitein een praatje maken: “Kinne wy Frysk prate?” Verbaasd kijken we op. Hoe komt een kapitein van De Lemmer verzeild op een museum-veerboot in Denemarken? Logisch: verliefd geworden op een Deense vrouw. Gezellig kletsen we even bij. “Jullie moeten nog niet weg gaan, morgen komt de koningin!” Nou dat komt goed uit, gaan we vandaag naar Bøgo en nemen we morgen de veerboot terug om het koninklijke jacht te bekijken.
Op 5 juni is het feest van De Dag van de Grondwet. Tegen tienen vertrekken er een paar zeilboten, ééntje zonder motor, uit het kleine, krappe haventje om de koningin feestelijk binnen te halen. Het waait pittig en met Cees zijn afduwkracht en mijn parate stootwil houden we onze blauwe verf onbeschadigd. De veerboot is intussen volgeladen vertrokken. Vanuit onze eigen kuip wachten we met een kade vol mensen op de binnenkomst; 't is net Sinterklaas.
Als we een uur later op de “Ida” in Stubbekøbing arriveren is koningin Margaretha II per auto al vertrokken naar een bejaardentehuis of een school in de buurt. Wij bekijken, vanaf de wal, maar staand op de rode loper het gekroonde jacht “Dannebrog”. Helaas staat er geen bordje met gegevens over lengte, enz. bij en de havenmeester is ook niet in de buurt om het na te vragen, maar het jacht is sowieso groter dan onze koninklijke “Groene Draeck”. We lopen een rondje markt met vijf kraampjes, een koe en twee harige varkens en eten een Deense hotdog. Het is ons te koud om nog langer te wachten tot er muzikaal afscheid genomen wordt van de hoge bezoekster en we nemen de veerboot terug.
Vanuit het stuurhuis, van de “Ida”, de laatste, in 1959 opgeleverde, houten veerboot, kosten 964.000 DKK (voor terugrekenen naar Euro's delen door 7), met Alpha dieselmotor van 210 pk, totale gewicht 120 ton, 30 mtr lang, 8,13 breed en 2,3 mtr diep, met ruimte voor 12 auto's en 100 passagiers, zien we onze “Antje C” weer dichterbij komen. De dieseloliekachel wordt opgestookt en 's avonds om 10.00 uur precies, wuiven we even om het hoekje van de buiskap naar de vertrekkende hoogheden. We gaan vroeg naar bed, morgen om half zes moet ik zien hoe Venus voor de opkomende zon langs schuift.
**************************************************
3250 Veel slakken in het bos
3251 Dan gaat het regenen!
3252 Drogden
3253 Loodstation Øresund
3254 Museumdorp Dragør
3255 Schotelruimte voor het EK Voetbal
3256 Nederland-Denemarken 0-1, 9 juni
3257 Door de aanvliegroute
3258 Langs de kastelen
3259 Naar Nyhavn in het centrum van København
3260 Op de fiets naar het voetbal-feest-plein
3261 Kijkje achter de schermen
3262 De koningin is thuis
3263 Haar man is jarig, 11 juni
3264 De Kleine Zeemeermin
3265 De Grote Zeemeermin
3266 Stukje cultuur
3267 Regenbuitje
3268 De lichtjes van Tivoli
3269 We gaan weer
3270 Door de grote voorhaven
3271 Naar het forteiland
3272 Flakfortet
3273 Kost een paar centen
3274 Maar met uitzicht op Zweden
3275 En de Øresundbrug
3276 Waar Bosch verkopers traint en Anton aandacht vraagt voor bootvluchtelingen
3277 Donkere wolken pakken zich samen: Nederland-Duitsland 1-2
3278 Veerdienst tussen Helsingør en Helsingborg
3279 Kronborg Slot
**************************************************
Helsingør, Denemarken, 14-6-2012
Van Køge gingen we naar Dragør. Met een ruime wind zeilden we de 25 mijl in drie uur. Er zijn twee havens en de noordelijke, waar de gasten liggen, is al bijna vol. Het is weekend, veel Zweedse boten zijn overgestoken naar het museumdorpje. Wij meren langszij een Nederlandse platbodem. Hij is langer dan ons, maar toch laten we onze boot naar achteren uitsteken, om niet met de mast zijn schotelontvangst te verstoren. In zijn want prijkt een grote oranje vlag met Hup Holland Hup, vanavond spelen wij op het EK-voetbal tegen de Denen.
De volgende morgen is de oranje vlag verdwenen. Het waait en regent, maar de Denen blijven vrolijk. Als tegen tweeën het weer lijkt te verbeteren, vertrekken we alleen op de fok richting København, dat 10 mijl verder ligt. Met de laatste regendruppels en een wind die het nog niet opgeeft, zijn we een dik uur later voor de stad. In de haven mag niet gezeild worden en op de motor gaat het tot in het centrum waar we aan de kade van Nyhavn een mooi plekje vinden. De rondvaartboten varen vlak langs ons, er wordt gewuifd, op het grote voetbalplein wordt gefeest, het blijft nog lang gezellig.
Op de fiets verkennen we København. De vaste items: koninklijk paleis met de wacht en de kleine zeemeermin. Langs de kade met z'n cruiseschepen, charterboten en bijzondere zeilboten. Over wandelpaden in de parken en door de winkelstraten waar je niet mag fietsen. 's Avonds trappen we naar Tivoli. Er wordt hard gewerkt in de stad; veel oude gebouwen staan in de steigers en vlakbij waar wij liggen, bouwt men tussen Nyhavn en Christianshavn een nieuwe loopbrug. Grote kranen rijken over de haven en palen worden in de grond geheid. Maar 's nachts is het stil, we slapen voortreffelijk.
Er volgt een warme, broeierige dag. Tijd om het stadsgebeuren te verlaten. Geen wind. Op de motor naar Flakfortet, een fort halverwege Denemarken en Zweden, 8 mijl varen. Met de verrekijker zien we al dat er niet veel boten liggen. Dat wordt een rustig dagje! Helaas, de firma Bosch houdt er zijn jaarlijkse verkoop-oppep-dagen. Er moet geoefend worden met allerlei soorten machines, er wordt gezaagd, geschuurd en geboord, gegeten en gedronken en spelletjes gedaan. Aan de kade trekt m.s. Anton met zijn beelden, die bootvluchtelingen voorstellen, de aandacht van dagjesmensen die met twee veerboten worden aangevoerd.
De wedstrijd van oranje tegen de Duitsers zien we in de jachthaven van Vedbæk. 's Middags maken we een fietsrondje bos-stad. Langs de hoofdweg gaat het omhoog, zo steil dat we een stukje moeten lopen. Ook de fietspaden in het bos laten ons heuvels opklimmen en weer naar beneden free-weelen. Als de klimweg steeds langer lijkt te worden en het naar beneden rollen steeds korter, wordt het tijd om de vlakte van de stad op te zoeken. Met in de boodschappentas chips, pinda's, toastjes en een drankje, moet het wel een fijne voetbalavond worden. Vergeet het maar, Duitsland is veel te sterk, uit meelij gunnen ze ons op 't eind nog een doelpuntje.
Tegen Van Marwijk en z'n jongens zou ik willen zeggen: “Ga naar huis en bespaar je een verdere afgang! Neem vakantie!” Ik zou ze echter niet aan willen raden om zo als ons vakantie te vieren in Denemarken en Duitsland.
**************************************************
3280 Deens winkelen, 15 juni
3281 De Zeemeerman
3282 Kronborg Slotje
3283 We gaan naar de overkant
3284 Zweden
3285 Helsingborg met Kärnan
3286 Oude haven
3287 Helsingborgse voetballer nr 17 Larsson
3288 Slechte weerberichten in Borstahusen, 18 juni
3289 Volgende dag zon
3290 Nog geen zwemweer
3291 Grote tegenligger
3292 Snelle vissersboot
3293 Aan de overkant København
3294 Het kleine haventje van Vikhög
3295 Boot-boodschappen-karren
3296 Aanloop Malmö
3297 Er wordt veel gebouwd bij de jachthaven Dockan Marina
3298 En geverfd
3299 Wij gaan op de fiets naar de oude stad
3300 Waar het heel gezellig is
3301 De 55 mtr hoge Øresundbrug
3302 Wij varen door een gat van 40 mtr hoogte
3303 Dubbeldeks bouwwerk
3304 Höllviken aan het begin van het Falsterbokanal
**************************************************
Höllviken, Zweden, 21-6-2012
In de noordelijke voorhaven van het Falsterbokanal is een jachthaven en daar zijn we vandaag aangekomen. Na een dag van een beetje oostelijke wind, windstilte, een westenwindje en een dikke bries uit het oosten, er moest zelfs nog gereefd worden, vonden we hier een ligplek. Mooi met de kop in de wind. Omdat het intussen een dikke 6 Beaufort waaide, kost het aanleggen wat moeite. Vanachter het stuurwiel komt de opdracht: “Alleen een touw voorop vastmaken, dan komt de rest vanzelf wel!” “Oké” Voorop sta ik met een touw klaar. Verd... ringen op de steiger, daar kan ik geen touw omheen gooien. Afspringen? Gaat niet, het is zo'n lage steiger dat het hoogteverschil meer dan 1,5 mtr is. Terwijl Cees met de motor en boegschroef Antje C steigervrij houdt, rommel ik in de ankerbak op zoek naar de pikhaak met ankerboeihaak. Hebbes.
Het afmeren is trouwens de hele week al steeds verrassend geweest. In Helsingborg lagen we rustig langs de houten kade. Draait de wind naar het zuidwesten, lopen de golven precies de veerbotenhaven binnen, die weer in open verbinding staat met de jachthaven en wordt het water steeds onrustiger omdat het achterin, waar wij dus liggen, terug wordt gekaatst op de kademuren en zorgt dat het een heksenketel wordt. Na één nacht ben ik het zat, we zoeken een nieuwe haven op.
Omdat er alweer een stormachtige nacht, met wind uit het noordwesten deze keer, werd voorspeld, gingen we door naar het eiland Ven. Aan de zuidzijde ligt de door ons uitgekozen haven. Door de verrekijker zien we nergens masten. Het klopt, alleen de veerboten kunnen er in, verder zijn alle kades onbruikbaar, de hele haven wordt gerenoveerd. De wind houdt zich niet aan de afspraak en toont op de middag al zijn kracht en daarom vliegen we alleen op de fok op de dichtstbijzijnde haven, wel op lagerwal, af. Borstahusen. Gasten moeten afmeren in de havenmond langs de noordelijke golfbreker. Precies de plek waar je niet wil liggen bij stormachtige weerberichten.
We proberen met de boot in een vrije box de palen zo ver uitelkaar de drukken dat we er in kunnen, maar de plaatselijke liggers wijzen ons gezamenlijk op de vrije steiger helemaal vooraan. Wat gaan we doen? Als de wind echt, zoals voorspeld, naar het noordwesten draait, dan liggen de gastenplaatsen beschermd achter de dikke muur die op de strekdam is gebouwd. We wagen het er op. Het wordt een woelige nacht. Onweer, zware buien, overkomend stuifwater met bijbehorend zeewier en gelukkig de verwachte noordwesten wind. Extra meertouwen en de lijn van boven uit de mast, bevestigd op de kademuur, kunnen niet voorkomen dat onze kopjes en glazen lustig tegen mekaar aantikken.
De volgende morgen schijnt de zon alweer. Er staat een vrouw naast de boot. Cees vraagt nog: “Can I help you?” Maar dat is niet nodig. Ze kleed zich uit, spreidt haar badlaken uit op het beton zo ter hoogte van onze kajuit en gaat liggen zonnen op de smalle kade direct naast onze boot. Haar vriendin komt wat later naast haar liggen en gaat een boek lezen. Cees zoekt zich een weg over al die blote onderdelen en knoopt onze stormtouwen op de wal los. We gaan maar weer eens verderop.
In Vikhög is het hele haventje vol. De oostelijke havendam is echter verlengd met een stuk houten steiger, alsof ze het gisteren speciaal voor ons gemaakt hadden. Dat klopt gedeeltelijk, hij is nog zo nieuw dat er nog geen kikker, ring of beugel op zit. Met wat lange touwen naar een stuk roestig ijzer op wat losse kadebrokstukken en een lijn naar een voorligger aan de oude kade, liggen we prinsheerlijk. De één na de andere vaste ligger komt voorbij voor een praatje. Waar we vandaan komen en vooral wat we hierna gaan doen en speciaal wat we de volgende morgen gaan doen.
Er komt een leidinggevende Zweed voorbij. Hij wil ons niet wegjagen, maar hij zou het heel prettig vinden dat we wel voor twaalven konden vertrekken. Het Midzomernachtfeest is eind deze week en morgen moet er geoefend worden. De plaatselijke vissersboot brengt het muziekkorps aan land en die moeten dan weer het marstempo oefenen naar het feestterrein. Oh, geen probleem, we zullen op tijd weg zijn.
Nu liggen we dus in Höllviken. Alles is rustig. Morgen is het de langste dag en komen de Zweedse families bij elkaar voor Midzomernacht, wij vieren onze trouwdag. Er wordt regen voorspeld. Blijven we hier lekker een dag liggen.
**************************************************
3304a Zuid Zweden en Bornholm
3305 Slechts 2 km lang
3306 Elk heel uur gaat de enigste brug open
3308 Gislövs Läge, 23 juni
3309 Een landelijk dorpje
3310 Gisteren de langste dag: Midzomernachtfeest
3311 De volgende morgen storm windkracht 6 ,7 en 8
3312 De depressie duurt drie dagen
3313 We winkelen wat
3314 En krijgen ongewenst bezoek
3315 Schade 150 Euro
3316 Voor de wind
3317 Naar Ystad
3318 Een Deen met een Breehorn komt langszij
3319 Winkelen in het centrum
**************************************************
Skillinge, Zweden, 28-6-2012
Al 12 dagen in Zweden en nog maar één keer een haven met internet-mogelijkheid. Natuurlijk hoeft het niet gratis zoals in Denemarken, maar ook tegen betaling lukt het niet. Er zijn gewoon geen Wifi-punten in de havens. Ook onze laptop heeft even een paar dagen vakantie genomen. Bij een dikke nachtelijke bui is er door een dakluik wat regenwater naar binnen gewaaid en precies op het toetsenbord gevallen. De computer deed het nog wel, maar als je één letter typte, kreeg je er drie; in de supermarkt heet dat een aanbiedingsknaller, bij een computer betekent dat meestal total loss. Na een paar dagen op z'n kop in de zon en verscheidene schietgebedjes onzerzijds, heeft ie zijn werk weer opgepakt.
Het havengeld in de kleinere havens is een vast tarief. Het maakt niet uit hoe lang of breed je bent, elke gast betaald hetzelfde. De prijzen liggen zo tussen de 150 en 200 Zweedse Kronen, voor Euro's delen door 9. Voor de grotere jachten en catamarans dus een voordeel. Het weer heeft ons hier aan de zuidkust van Zweden wel een beetje in de steek gelaten. In de meeste havens liggen we meer dan één dag. Het waait te hard of de regen- en onweersbuien winnen het van de zon. De tas met “gelezen boeken” is al bijna vol.
In Gislövs Läge lagen we vier dagen. Op tv hoorden we de Nederlandse weerman zeggen: “Een stationair lagedrukgebied boven Zuid Zweden” Nou zeg maar gerust dat deze depressie een paar dagen een staanplaats had geboekt en zich helemaal uitleefde. Dag en nacht windkracht 6, 7 of 8. De windsnelheidsmeter gaf op mtr/sec drie dagen lang alleen waarden aan met twee cijfers voor de komma. In de nacht van dinsdag op woensdag maakten de buien het wel erg bont en Antje C danste vrolijk in haar box. Cees slaapt in de voorpunt overal doorheen, maar ik zoek de bank in het midden van het schip, waar de slingering iets minder heftig is, op.
Om vier uur schrikken we beiden wakker. Wat was dat? Een klap? Vanaf mijn bankbed zie ik door het raam een anker met daarboven een preekstoel. Cees schiet z'n overhemd aan en vliegt naar buiten. Voor stootwil en afduwen is het al te laat. Een Duits gehuurd zeiljacht, met daarop vijf zeer vermoeid kijkende bemanningsleden, zijn met hun voorpunt bij ons opgevaren. “Sorry, het waaide erg hard enne eh we dachten dat we het wel konden, maar toen ging de motor kapot enne de fok scheurde en toen op 't zeil de haven in bijdraaien en toen duwde de man voorop de paal af en vergat er een touw omheen te leggen en de wind was te sterk en toen konden we 'm niet meer houden.”
Cees deelt commando's uit. Achter een touw op de lier, daar een touw om de paal, hier de stootwillen en met z'n allen afduwen. Hij krijgt ze buiten onze box aan de andere kant van de palen, maar vraag niet hoe. Voorop trekken twee man aan een spring die naar achteren is uitgebracht. Achterop met de lier draaien twee man een spring naar voren aan. De liermannen winnen. Als we zeker zijn dat ze niet weer terug onze box inkomen, nemen we de schade op. Wonder boven wonder op de romp geen krasje. Hun anker is precies over de fokkerail, die boven op het potdeksel zit, geschoven. Over zo'n 25 cm is de anodisatie weg en is een gekarteld stuk rail overgebleven. Eerst maar weer slapen.
De volgende morgen zijn onze buren niet zo spraakzaam en moet Cees zelf de “schipper”opzoeken. Hoe ie de schade wil afhandelen. Nou ja hij had al sorry gezegd. Daar gaan we niet mee akkoord. De drie meter lange rail moet vervangen worden. Kosten ca 50 Euro de meter. De eindstoppers gebruiken we weer, geen werkuren en we zeuren ook niet over de moeite die het kost om een rechte rail mooi in de ronding van het potdeksel te trekken. Schade 150 Euro en contant betalen! Hij zal het met de verzekering opnemen.
De buren brengen hun schip weer op orde. De fok gaat er af en wordt met de hand genaaid. Ze steken er zo net zo gemakkelijk doorheen als borduurstof. Het grootzeil wordt netter opgedoekt en de huik komt er overheen. Grappig, dat van de vijf zeilers het niemand opvalt dat er bij de mast stof te kort is en dat achter aan de giek lange stukken zeilhuik over zijn, die losjes tegen de buiskap aan slaan. Verder blijft het vervelend stil. Na het avondeten roept Cees de “schipper” maar weer aan. “Nou ja, er zitten dan wel grote krassen op maar er kan wel mee gevaren worden.” “Dus als iemand tegen je auto aanrijdt en de bumper zwaar beschadigd, zeg je: Geeft niet, de auto doet het nog?” Nou, ja, eh, oké, dan 100 Euro en een fles wijn. Hoeft niet, we zijn geen wijndrinkers. Cees z'n handelsverleden komt goed van pas en uiteindelijk komt er 150 Euro op tafel. We informeren nog even waar de reis naar toe gaat, dan gaan wij de andere kant op!
**************************************************
3321 De smalle straatjes van Skillinge
3322 Fietsen langs de kust
3323 Op wandelpaden
3324 Reddingsboot geschonken door oude eigenaar DeLaval
3325 Het noordelijkste puntje van Bornholm, 1 juli
3326 Allinge
3327 Op de fiets
3329 Helling van 15% naar Hammerhavnen
3330 Koeien wegjagen om 2500 jaar oude rotstekeningen te zoeken
3331 Eilanden in zicht: Ertholmene
3332 Bordje van "welkom"?
3333 Vier op een rij
3334 Het forteiland Christiansø beklimmen
3335 Store Tårn
3336 Uitzicht
3337 Naar het andere eilandje: Frederiksø
3338 Lille Tårn
3339 De eilanden zijn autovrij
3340 Terug naar Bornholm: Gudhjem
3341 Havengeld betalen
3342 Molen op de hoogste plek
3343 Kustwandeling
3344 Regionale televisie
3345 Door de rotsachtige havenmond
3346 Vertrek Gudhjem, 5 juli
3347 Tegenligger om de noord
3348 Hammershus vanaf het water
3349 Vissershaven Hasle
**************************************************
Hasle, Denemarken, 5-7-2012
We zijn weer terug in het land van de rode vlag met het witte Scandinavische kruis. Bornholm is een Deens eiland van 588 km2. Afstand tot Kopenhagen 145 km, naar Zweden 37 en naar Duitsland 88 km. Vanaf het Zweedse Skillinge komen wij er op de noord-oost-kust aan en hopen een ligplaats te vinden in het haventje van Allinge. In de buitenhaven plaats genoeg, maar om de veerboten een beetje te ontlopen, gaan we in de binnenhaven langszij een Breehorn met Nederlandse driekleur. Mooie gelegenheid om eens weer gewoon te kletsen.
De volgende morgen schuiven we op naar de kademuur en kunnen de fietsen op de wal. Het is een broeierige dag en het kost heel wat lui zweet om de 15% helling op te fietsen naar de ruïne van Hammerhus. Over steile wandelpaden duwen we onze “cykler” omhoog, op zoek naar rotstekeningen. Gelukkig zijn ze met rode verf ingekleurd, anders waren ze niet te vinden tussen het lange gras, versierd met koeienvlaaien. De tekeningen van paarden hebben we niet kunnen vinden en waar het boekje spreekt over een boot, denken wij dat het een slee is. De afdalende terugtocht door bos en graanveld is wel prachtig.
De 12 mijl, met alle zeilen bij, naar de drie eilandjes van Ertholmene kosten een dik uur. De havenmeester geeft ons tot de volgende morgen half elf een plaatsje aan de kade van Christiansø. We klauteren het hele forteiland rond. Veel Zilvermeeuwen, dikke Groene Kikkers en een bonte verzameling aan wilde planten. De muren brokkelen op verscheidene plaatsen af, maar de kazerne-gebouwen worden gerestaureerd en de kanonnen staan er nog in vol ornaat bij. Tegen de avond lopen we met onze Franse buren over de smalle brug naar het eilandje Frederiksø. Daar in de kleine huisjes wonen de rest van de totaal 100 bewoners van de eilandengroep. Na een Frans glaasje en kaasplankje is het bedtijd.
Met oostenwind, onder grootzeil en twee fokken surfen we op één meter hoge golven terug naar de oostkust van Bornholm, naar Gudhjem. De invaart van het nog kleinere haventje, tussen schuimende rotsblokken door, komt niet uitnodigend over en daarom liggen er nog maar acht boten. Plaats genoeg. De wind trekt nog wat aan en de golven lopen mooi recht de haven binnen. We laten de deinende Antje C een poosje alleen en beklimmen de rotsheuvel waarop de stad is gebouwd. Lopen een stuk langs de kust en eten de specialiteit: gerookte haring met ei.
Na twee dagen en nachten schommelen en een weersvoorspelling van blijvende oostenwind, zeilen we terug naar het noorden, ronden het puntje en zoeken uit de wind een haven aan de westkant van Bornholm op. Die rustige “havn” is dus Hasle geworden. De gastenplaatsen in de jachthaven zijn al bezet, maar aan de kade van de handelshaven, precies naast het terrein waarop het Sildefesten dit weekend wordt gevierd, is nog alles vrij. De havenmeester komt voorbij. Hij heeft in de visserijhaven een kade voor ons vrijgemaakt en heeft liever dat we met onze boot een beetje uit de buurt blijven van de, in deze feesttijd onvoorspelbare, heel erg dorstige Denen. Daar liggen we nu op ons gemak naar de samenvatting van de Tour de France te kijken.
P.S. Vannacht om half drie werden we wakker: kabaal buiten op de boot. Een Deen hangt aan onze zeerailing tussen boot en kadetrap. Op het raam kloppen en roepen helpt niet. Cees schiet z'n broek aan en rent naar buiten: “Opdonderen, nu!” De lallende man kijkt beteuterd. Hij heeft nog steeds dorst en volgens hem drijven er flessen drank in de haven. Met een paar Friese krachttermen en een drinkmaat die hem op de kade trekt, zoeken ze slingerend de weg naar huis weer op. Nu de rust is teruggekeerd proberen wij de slaap weer terug te vinden.
**************************************************
3350 Dorpsleven
3351 Dorpsfeest
3352 Box bezet in Rønne's Nørrekås
3353 We huren twee dagen een auto
3354 Autorit langs de kust
3355 Haventje van Arnager in de mist
3356 Het witte strandzand van Dueodde
3357 Dam naar Snogebæk
3358 Neksø
3359 Eén van de vele rokerijen; Lister
3360 Mistbanken voor de kust
3361 De hoogte van Jons Kapel
3362 Vier kerken op het eiland
3363 Rond en wit
3364 Auto terug brengen: overstekend wild
3365 Door de harde wind een dwarsligger
3366 Vuurtoren Rønne
3367 Terug naar Zweden door de grote-schepen-snelweg
3368 Veerboothaven Ystad
3369 Vredige stad
**************************************************
Ystad, Zweden, 12-7-2012
De schotel is op zo'n 160 graden gericht en de Tour de France is weer op televisie te volgen. Cees blijft kijken, maar ik doe een loopje door de haven van Hasle. Het pad loopt mooi tussen de haven en de eettentjes door. Dan zie ik twee eenden naast me op de stenen zitten. De kenners noemen ze soepeenden, maar zelf vind ik dorpseenden wat vriendelijker. Ze zitten in de zon en daardoor krijgen hun kopjes een speciale kleur paars. Langzaam doorlopend pak ik mijn fototoestel en dan lig ik op de grond.
Zit er in dat pad een gat, waar ik precies met m'n linkervoet in stap. Op mijn rechterzij veeg ik een stuk asfalt schoon. Wat is het ergste? Dat een heel vol terras toekijkt? Dat de zonnekap en het filter van mijn, nog geen jaar oud, fototoestel af vliegen en het apparaat zelf op de stenen kwakt? Of mijn knie, schouder, elleboog en hand? Snel overeind. Een jongen heeft alle verdere losse onderdelen opgezocht en ik bedank hem hartelijk. Terug naar de boot!
Schaafplekken, wat stijf en morgen vermoedelijk een beetje blauw; een wielrenner in Frankrijk zou zeggen dat het meevalt. Alleen mijn rechterduim doet gemeen zeer. Samen komen we tot de diagnose: een rekverbandje en na een paar dagen rust, maar 's kijken hoe het gaat. Elk nadeel heb z'n voordeel. Nu ik even geen fietsstuur kan vasthouden, huren we twee dagen een auto. Op ons gemakkie rijden we Bornholm rond. Bekijken visserijhaventjes die alleen over een houten loopbrug te bereiken zijn, bezoeken de typische, witte, ronde kerken, toeren langs boerderijen en graanvelden en door natuurgebieden.
We willen naar Rügen, maar voor de hele week wordt wind, tussen 4 en 6 Beaufort, uit zuidwestelijke richtingen voorspeld. Dus gooien we het roer om en gaan voor de wind terug naar de Zweedse kust. Als we uit Rønne vertrekken is er geen zuchtje wind. Geeft niet, als straks de voorspelde wind komt, doen we de zeilen wel omhoog. Net buiten de haven pikken we een wolk muggen op. Het nog opgevouwen grootzeil is van boven helemaal zwart. Geeft niet, als straks de wind komt, zijn ze zo verdwenen.
De zon schijnt, zicht meer dan 10 mijl. Met een hapje en een drankje op de motor recht over de grote-schepen-snelweg. Geen wind, uit geen enkele richting. De Bornholmse muggen hebben we meegenomen naar Ystad in Zweden. Daar waren ze snel verdwenen. De stank van rottend zeewier trok hun naar het strand. Zelf sluiten we alle luiken om de weeë lucht buiten te houden. Na de Tour-finish komt de beloofde wind, alleen wat krachtiger. Vandaag dus een extra rustdag.
**************************************************
3370 Vrijwillige brandweer verdient wat bij
3371 Havenloopbrug; 625 gulle (planken)gevers
3372 Vroeg vertrekken uit Gislövs Läge
3373 Ontbijtje onderweg
3373a Terug door Denemarken en de Flensburger Fjord verkennen
3374 Een "echte" havenmeester in het Deense Rødvig
3375 Verwaaid liggen in Klintholm
3376 Daar zijn andere watersporters blij mee
3377 Maar een Portugees met motorpech niet
3378 Het oude Hesnæs
3379 Fietstochtje door de bossen
3380 Bezoek in de haven
3381 Regen in Vordingborg
3382 Tussen de buien door op de fiets om boodschappen
3383 Sfeervolle
3384 Weersverrassing
**************************************************
Vordingborg, Denemarken, 19-7-2012
We liggen weer eens een dag verwaaid en verregend. Het weer is kwalitatief uitermate teleurstellend oftewel k.u.t. Het is zogenaamd vast weer: we zitten midden in een bui, er is net een bui overgekomen of er pakt zich een donkere wolk samen. Tussendoor breekt er een broeierig zonnetje door, klinkt er een donderslag en negeert de wind de voorspelde sterkte. In de gaten tussen de lagedrukgebieden proberen we zeiltochtjes te maken; zoals woensdag vanuit Klintholm.
Na een dag harde wind, regen en onweer vertrekken we om half negen richting zuid. Een zacht westenwindje en dus komen het grootzeil en twee fokken er op. Hoog aan de wind, kijken we wat bezeild is: Rügen. De eerste druppen vallen, de regenjassen gaan aan. De broeken blijven nog even binnen handbereik. De bui gaat net voor ons langs. De zon laat zich even zien. Als de jassen uitgaan verdwijnt ook de wind. Fokken oprollen en de motor aan. Koers verleggen naar haaks op de kust om wat hoogte te winnen.
Tijd voor koffie met een broodje. Terwijl we een weddenschap afsluiten of de volgende bui voor, achter of over ons heen gaat, trekt de wind weer aan. Motor uit en alles er weer op. De wind krimpt. Nu zeilen we richting Rusland. De koffieboel gaat naar binnen, er moet gereefd worden. De wind krijgt er zin in en draait terug. De fok wordt een stuk ingerold en dan zeilen we richting Falster. Op marifoonkanaal 16 geeft Lindby Radio een stormwaarschuwing met thunderstorms door. Snel het tweede kopje koffie. De kleine fok moet er af. We trekken regenjassen en broeken aan. Oostelijk trekt een windhoos voorbij.
Wat gaan we doen? We zetten een streep door Rügen. We gaan de beschutting van de Deense eilanden opzoeken en dan door naar de oostkant van Jutland. Kunnen we daar lekker in de luwte van de kust afzakken naar het Kieler Kanaal. Er moet eigenlijk een tweede reef in het grootzeil, maar met een halfuurtje zijn we voor de geul naar Vordingborg en dan moet er recht in de wind op gemotord worden. Daar hebben we geen zin in. Het wordt het haventje van Hesnæs, 17 actieve zeilmijlen vanaf Klintholm.
De havenmeester heeft een plek vrij langs de visserijkade en pakt het voortouw aan. Na een praatje, een broodje en een glas melk, fietsen we beschut tegen wind en regen door de bossen. Langs het pad naar een grafheuvel met schapen zijn de Frambozen rijp. Een grote oranje vlinder, de Keizersmantel, eet met ons mee. Er komt een Kleine IJsvogelvlinder voorbij. Als we genoeg antioxidanten binnen gekregen hebben en het bladerdak de regen doorlaat sprinten we terug naar de haven.
Onze voorbuurman heeft in de golven de grond geraakt, maakt water en moet door een mobiele kraan op de wal gehesen worden. De achterbuurman vertelt dat de weersvoorspellingen voor de volgende dag een stuk beter zijn. Onder de pallets met visnetten, waar onze fietsen geparkeerd staan, zit een zwarte Nerts. Later komt ie naast Antje C op de kade en zoekt via de daar hangende autobanden het water op. Overal is wat te beleven, weer of geen weer.
**************************************************
3385 Veel boten wachten beter weer af
3386 Stadspoort-beeld Vordingborg
3387 Brug van 26 mtr. hoog
3388 Fejø
3389 Het appeleiland
3390 Verwerkt in appelsap
3391 Smal vaarwater
3392 Wat gaan we hard, hé
3393 Agersø
3394 Visjes voeren
3395 Doorvaarthoogte van 65 mtr.
3396 Ankergebied Korshavn
3397 Ankerdrukte in de Stavns Fjord bij Langør op Samsø
3398 Kyholm
3399 Fort- en quarantaine-eiland
3400 Alweer een ander stil plekje
3401 Drie meter diep
3402 Zwemmen
3403 Jeukende kwallen
**************************************************
Stavns Fjord, Denemarken, 26-7-2012
Het is zomer! Eindelijk geen dreigende buien meer, een rustige zee en windkrachten van minder dan 5 Beaufort. Deze week hebben we eerst nog twee dagen in Vordingborg gelegen met regen, donder en stormachtige wind. Toen vond een hogedrukgebied Denemarken; met zonnewarmte, maar de windsterkte van meer dan 10 m/sec houdt nog een paar dagen stand. Dik gereefd laveren we naar Fejø en de volgende dag met ruime wind, één reef in grootzeil en fok, surfend naar Agersø. Topsnelheid 11,5 en over een afstand van 25 mijl, een gemiddelde speed van 8,5 mijl.
Dan gaat ook de wind met vakantie en wordt het ideaal weer om te ankeren. Eerst een nachtje in Korshavn, in de hoogste punt van Fyn en daarna drijven we door naar de noordelijkste hoek van Samsø. Daar liggen we nu in de Stavns Fjord voor anker bij het plaatsje Langør. Het is hier zo mooi en hittegolf-warm, dat we vandaag een luie dag hebben.
Vanmorgen eerst met de rubberboot om broodjes. Na de koffie, anker op en drie kilometer verderop bij Kyholm weer tussen de waterplanten laten zakken. Ik ga met de rubberboot naar de wal. Deze hele fjord is beschermd gebied, maar alleen op dit eiland mag aan land gegaan worden. Van fort- en quarantaine-eiland is het nu in bezit genomen door vogels en vlinders. Cees poetst intussen het roestvrijstaal op onze Antje C.
Op de middag verkassen we naar een stil plekje achter een natuurlijke dam. Het is windstil en in het heldere water kunnen we ons anker op drie meter diepte duidelijk zien liggen. Krabben komen er nieuwsgierig op af en zo nu en dan komt er een bruingele kwal voorbij. Als de thermometer in de boot 30 graden aangeeft, wordt het tijd om te zwemmen. Er staat een beetje stroom. Cees maakt al zwemmend met een sponsje de waterlijn schoon en ik plons wat heen en weer in de buurt van de zwemtrap.
Na een douche, in de avondzon koffie in de kuip, rode jeukende benen. Verdorie dat zal toch niet door die paar kwallen komen? Opzoeken in het boek “Dokter aan boord”, wat te doen bij kwallenbeten? Remedie: schoonmaken met alcohol. Onze apotheek is niet zo uitgebreid, maar een fles Berenburg is altijd wel aan boord. Zo deppen we met een watje een paar maal onze onderbenen. Eventjes geeft het verzachting. Waarschijnlijk helpt het van binnen uit beter. We proosten op 't zomerweer. Slapen zal vannacht geen probleem worden!
**************************************************
3404 Snelheidsduivel
3405 Sletterhage op Helgenæs ronden
3406 Tussen de onweersbuien, boodschappen halen in Egå
3407 Avondzon op ankerplek Knebel Vig
3408 Visser
3409 Stoken op steenkolen en olie
3410 Onweersbui boven Århus
3411 Op de fiets naar het centrum
3412 Eetgelegenheid
3413 Havengeld voor motorclub of zeilvereniging
3414 Containerschepen in de zon
3415 Waarom kijkt Cees niet vrolijk
3416 Buitje vooruit
3417 Hagelstenen en slagregens
3418 In Norsminde is de laatste vrije plek voor ons
3419 Strandwandeling tussen de buien door
3420 Veiligheid voorop
3421 Juelsminde, sein om de vlag te strijken
**************************************************
Juelsminde, Denemarken, 2-8-2012
Is de hittegolf voorbij, kun je er donder opzeggen dat er onweersbuien volgen. Na een regendag ankeren in de neus van Jutland in de “Knebel Vig”, willen we voorbij Århus een haven opzoeken. De tweede stad van Denemarken hebben we twee jaar terug nog met de auto en op de fiets bekeken, die slaan we deze keer over. Met gereefd grootzeil en iets ingerolde fok, windje 5, zeilen we hoog aan de wind voor de monding van de industriehaven. Boven de stad pakt zich een donkerblauwe bui samen. De golven worden onrustiger. Uit voorzorg gaan we een reef bijzetten, maar eerst gaat Cees naar binnen om extra diesel in de dagtank te pompen.
Dan hang ik aan het stuurwiel en is de kuipvloer alles behalve horizontaal. Het gaat allemaal ontzettend vlug. De windmeter geeft meer dan 10 Beaufort aan. Donderslagen, hagelstenen en slagregens maken de sfeer er niet beter op. Cees heeft steun bij de kaartentafel gevonden en klautert naar buiten. Hij zegt: “De stuurboordramen van de kajuit stonden even onder water!”
Intussen kunnen we weer op de vloer staan. Gooien de grootschoot los, laten de boot meer voor de wind wegvaren, trekken er snel een reef bij en draaien de rolfok nog een flink stuk terug. Opeens wordt Århus een heel aantrekkelijke haven om naar toe te gaan. Pas als de voor- en achtertouwen op de wal belegd zijn, horen we de paniek op marifoonkanaal 16. In het gebied, waar wij die morgen vandaan kwamen, worden vuurpijlen afgeschoten en vragen diverse boten om hulp van de reddingsboot. Dat kon niet uitblijven. Wij zijn nog nooit zo op onze zij gegaan. Ik zeg niet dat we plat gingen, dat is overdreven, maar het was wel zo scheef dat het niet voor herhaling vatbaar is.
Binnen ligt de inhoud van elk keukenkastje tegen het deurtje. Je doet het open en dan als een soort kermisattractie de vallende blikken, doosjes, potjes, glazen en kopjes vangen. Van mijn op de dressoir vastgeplakte kinderserviesje, een halve eeuw geleden gekregen op Douwe Egberts punten, heeft het suikerpotje een oortje verloren. Verder geen schade. Dat gaan we in de stad vieren.
**************************************************
3422 Stroom tegen bij Fredericia
3423 Strib
3424 En Middelfart
3425 Ankeren in de Fænø Sund
3426 En bij Fønsskov Odde
3427 Waar ze groene Wespen hebben
3428 In de avond komt de zoveelste windhoos voorbij
3429 Dorst lessen in jachthaven Middelfart-Russelbæk
3430 Kost "mange penge"
3431 Dieselpest!
3432 Op een windstille dag maar Årøsund
3433 Mooi in de zon
3434 Volle haven
3435 Regenachtig en winderig ankeren in de Dyvig Fjord
3436 Met de rubberboot naar de wal
3437 Onder aan de regenboog ligt ...
3438 Terug naar breder vaarwater
3439 Genoeg wind in de Als Fjord
3440 Zo laat mogelijk uitwijken
3441 Nachtje in de Als Sund
3442 Drie mijl verderop Sønderborg
3443 Het ringrijdersmuseum
3444 Bot in de hand
3445 Of op het bord van koning Christian II
3446 Voorproefje op het strand: Sønderborg in 2017 culturele hoofdstad van de EU
**************************************************
Sønderborg, Denemarken, 9-8-2012
Deze week geen havenmeester gezien. Ten eerste omdat we vier nachten voor anker hebben gelegen en ten tweede, dat er zowel in Sønderborg als Årøsund van die onpersoonlijke parkeerautomaten geplaatst zijn in de buitenmuur van het havenkantoor . De laatste echte havenmeesters zagen we vorige week in Århus.
Omdat we daar in de stadshaven geen box van onze afmeting konden vinden, legden we op het eind van een steiger aan. Met de boeg gingen we langszij een motorboot in de eindbox aan de zuidzijde van de steiger. Dan precies met ons poortje, het stukje zeerailing dat open kan om af en op te stappen, langs het twee meter brede eind van de steiger. De achtereind van onze Antje C kwam langszij een zeilboot die de rij boten aan de noordzijde afsloot. We lagen prachtig.
Er komt iemand langs om havengeld te innen. Hij is vrolijk en spraakzaam en heeft een beetje steun nodig bij het rechtop staan. We twijfelen nog even of het wel de havenmeester is: iedereen met een hoge drankrekening kan op deze manier proberen drinkgeld te verdienen. Maar hij krabbelt onze bootnaam op een officieel bonnetje en geeft een blauw lintje, voor aan de zeerailing, als betaalbewijs. Het zit dus wel snor.
De volgende morgen: er wordt op de boot geklopt. Een havenmeesteres: “Havnpenge!” “Ja, is gisteravond al betaald.” Nee, krijgen we als antwoord, ze is gisteren niet langs geweest en wij zijn een zeilboot en dan moeten we betalen bij haar. Alles goed en wel, maar twee keer betalen gaan we niet doen! De bon en het lintje komen er bij. Ze begint te lachen, wil het bonnetje graag meenemen en begint uit te leggen.
De 14 ligplaatsen aan de zuidzijde van de steiger zijn van de motorbootclub. De 16 boxen aan de noordzijde van de zeilvereniging. Het einde van de steiger is niemandsland. De havenmeesteres van de zeilvereniging zegt dat er afgesproken is dat als de gast een zeilboot is, zij het liggeld mogen innen. Is het een motoboot, dan gaat de poen naar de overburen. Vermoedelijk hanteert de havenmeester van de motorbootclub in een vrolijke bui het systeem van wie het eerst komt het eerst maalt of denkt ie dat als de meeste meters lengte van de gast op de motorbootkant liggen, het hun gast is.
Ze geeft ook ons een lachend lintje van haar club en zegt dat ze het onderling wel zullen uitvechten. Wij geven haar nog de tip mee voor een nieuw televisieprogramma: De Varende Rechter. Het blijft saai dat betalen bij die automaten.
**************************************************
3447 Flodeskum voor de jarige
3448 Veel boten op de Flensburger Förde
3449 Ankeren bij de Deense Okseør eilanden
3450 Deelnemers aan de zwemwedstrijd Denemarken-Duitsland
3451 Even stoom afblazen
3452 Aan de Duitse kant van de grens
3453 Voorheen Maritieme Academie
3454 Flensburg
3455 Winkelen
3456 De groeten uit Sleeswijk Holstein: moin, moin
3457 Flensburg maritim
3458 Wij zoeken de rust van Glücksburg op
3459 Fietsrondje om de slotgracht
3460 Kijken naar de Titanic
**************************************************
Glücksburg, Duitsland, 16-8-2012
Midden door de Flensburger Förde loopt de grens. De meeste havens liggen aan de Duitse kant, maar de mooiste ankerplek, tussen de twee eilandjes van Okseør, is Deens grondgebied. Dat je er beschut kunt ankeren is alom bekend en het is er, nu de zomer hittegolf-achtige neigingen krijgt, warm druk. Als we een plekje veroverd hebben, komt er een gele boot langszij: de enige bewoner van het Store Okseø. Volgens hem hebben we precies bovenop zijn elektrische kabel het anker uitgegooid.
Dan maar naar Lille Okseø, we hebben geen zin om een stroomkabel boven water te trekken, we weten namelijk hoeveel werk dat is. Met de Breehorn gingen we eens in Noorwegen, vlak voor de oversteek terug naar huis, ankeren in de buitenrand van de scheren. Werd een rot dag; later weg dan de bedoeling was, door veel meer wind in het Skagerak dan voorspeld bleven we reven, verstuikte Cees z'n voet bij het klauterwerk op het dek, nadat ie voor op de punt bij de fok meer onder dan boven water was, zijn we tenslotte Thyborøn maar binnen gelopen. Maar dat doet er nu niet toe, het ging over ankeren op stroom.
Drie uur 's morgens anker op. Het ging zwaar, hadden toen nog een ankerlier die met de hand bediend moest worden en de Noorse Fjord was meer dan 20 meter diep. Cees en Popke draaien de lierhandel om de beurt, maar het blijft moeizaam. Na een half uur komt onze 30 kg Bruce boven met mooi over beide vloeien van het anker een dikke kabel. Dat moet wel een stroomvoorziening zijn. Op de wal is alles donker, maar dat kan ook zijn omdat normale mensen om vier uur in de morgen nog slapen.
Van uitrusten is bij ons aan boord nog geen sprake. De kabel moet zo hoog worden opgetrokken tot er een touw omheen te krijgen is. Dan het anker weer een stuk laten zakken en met de pikhaak losmaken en vrijhouden van onze opgraving. Anker helemaal omhoog en zachtjes de elektrische kabel weer in zijn bedje laten zakken. We doen een schietgebedje dat de elektrische wekkers van de plaatselijke bevolking hun op tijd zullen wekken.
We willen voor het eventuele ongemak alsnog onze oprechte excuses aanbieden. Dat geldt ook voor het Deense Korshavn, waar we in de vorige eeuw een ketting met ankerboeien boven water hebben gehaald. En ook nog voor de kwetsbare telefoonkabel tussen veraf gelegen eilandjes ergens in de Zweedse scheren onder Stockholm. Als er borden op de kant staan of ze zijn aangegeven op de zeekaart, zullen we het nooit weer doen.
**************************************************
3461 Haven te druk met in en uit zeilende boten
3462 Terug naar het stille Okseør
3463 Door de brug van Egernsund
3464 Zwemmen bij natuurgebied Skodsbøl Skov
3465 Gråsten
3466 Uitgeven van de laatste Deense Kronen
3467 Ronding van de rode ton, plaatselijk bekend als "Die Schwiegermutter"
3468 Even in elkaars vaarwater
3469 Kiosk in vakantiedorp Langballigau
3470 Te heet voor het strand
3471 Ook geen vislust
3472 Camper-overstapper in de haven van Gelting Mole
3473 Natuurgebied Gelting Birk
3474 Fietsen met harde wind mee, maar straks tegen
**************************************************
Gelting Mole, Duitsland, 23-8-2012
In het noordelijke deel van de Flensburger Förde maakt het vaarwater een soort van haarspeldbocht. In de kortste bocht staat een grote rode paal die de “schoonmoeder”wordt genoemd. Alle boten moeten hier omheen varen, vooral zeilend is dat een onmogelijke koers, er achter is het maar een kleine meter diep. Vanaf de brug van Egernsund, varen we alleen op de fok. We doen maar een klein tochtje naar het 9 mijl verderop gelegen Langballigau. Uit de “diezige” richting van Flensburg, doemt een viermaster op. Het is de Kruzenstern.
Wij zijn het eerst bij de "schwiegermutter", maar met z'n krachtige motor is de Rus in de bocht al naast ons. Deze koers is voor ons te hoog aan de wind, maar we kunnen geen kant op en de fok begint te klapperen. Al knijpende slaan de fokkeschoten heen en weer. Zodra z'n kont ons voorbij is, vallen we af. De schoot trekt weer strak en slaat om de sturen van onze fietsen. Die stonden even aan dek, het was immers maar een tochtje van niks. Als de fok weer vol valt, stoeit de schoot nog even met onze stalen rossen en schiet los. Alles blijft aan dek, maar er liggen verschillende losse onderdelen in het gangboord.
In de haven gaan we de wal op met twee fietsen en een plastic bakje met dingetjes. Het is even puzzelen, maar we houden niets over. Alleen Cees z'n versnellingen missen een onderdeel en willen niet meer schakelen. Dan maar zonder. Beter zo dan dat de remmen niet meer werken. Op de winterklussenlijst: 2 fietsen opknappen of nieuwe kopen.
**************************************************
3475 Op de motor
3476 Om de Kalkgrund
3477 Naar de ankerplek bij Maasholm
3478 Mooie naambordjes
3479 Lelijke naamgenoot
3480 Beeldige stadshaven van Kappeln
3481 Uitzicht vanuit onze kuip
3482 Museumhaven
3483 Zondagsmarkt voor de deur
3484 Klapband aan de Schlei
3485 Maasholm
3486 Zwaaien naar "Inge" uit Leeuwarden
3487 Diesel tanken in Strande
3488 Avondzon in Holtenau
3488a Huiswaarts
3489 Nord-Ostsee-Kanal, kleine sluis al weken gesloten
3490 Schutten door de grote sluis
**************************************************
Flemhuder See, Duitsland, 30-8-2012
Deze laatste week van augustus is het op de valreep nog mooi, lekker warm gaan zomeren. De wind is wat aan de zwakke kant en daardoor was het of op de motor of de boot onder zeil laten drijven en een lange lijn met paravaan en aantrekkelijk hapje, met gemene haak, achter ons aan te slepen. Vissen hebben we niet gevangen, maar we laten in de Oostzee wel een vis achter met in zijn maag een plastic kunstvisje.
Als je zo'n weerscadeautje krijgt, dan geeft het niet dat je in Kappeln op zondagmorgen om 7 uur wordt gewekt omdat ze precies voor de punt van de boot met veel kabaal de kraampjes voor de grote maandelijkse markt opzetten. En als er dan rond de middag één lange heftige stortbui over komt, dan eet je met evenveel plezier de uit het centrum meegebrachte pizza, voor dat ie doornat en koud wordt, op onder de luifel van een luxe kledingzaak.
Je blijft lachen als je de volgende dag in het lekkere zonnetje, op de fiets, al een aardig eindje onderweg naar Arnis bent en een klapband krijgt. Wel een reserve binnen- maar geen buitenband hebt en met een half opgepompte achterband, stompend op de velg, terug hobbelt. Nog een dag later in Maasholm besluit dan maar fietsen te huren voor de natuurroute langs de Schleimonding. Onderweg van fiets ruilt omdat mijn damesfiets een onmogelijk stuur heeft. Cees dan op de trappers gaat staan en zo hard trapt dat de ketting er af vliegt en het achtertandwiel van de naaf breekt.
Maar het mooiste is wel dat het lekker weer is om te zwemmen. Cees is dan ook hier in de Flemhuder See, een ankerplek zuid van het Nord-Ostsee-Kanal, in het water gegaan. Onze schroef maakt erg veel kabaal en misschien is ons aasvisje dichterbij dan we dachten. Nee, de kopanode van de klapschroef zit los. Onder water is dat niet weer vast te zetten en zo door varen naar Dokkumer Nije Silen is onverantwoord lawaaierig. Er zit niets anders op dan morgen in Rendsburg een botenkraan te zoeken. Maar het blijft mooi weer!
**************************************************
3491 Tussen de palen in Rendsburg
3492 Omhoog takelen
3493 Ietsje scheef
3494 Nieuwe anode op de kop van de schroef
3495 "Antje C" drijft weer; broodjes halen in de stad
3496 Terug naar de kanaaldrukte
3497 Het blijft mooi weer
3498 Gieslau-Kanal
3499 In het NOK zien we nog 37 Duitse zeilboten varen
3500 Vier Nederlanders
3501 En ééntje die terug gaat naar Finland
3502 Jonge en oude schepen
3503 Weiche Dückerswisch-palen
3504 Veel zware boodschappen in Brunsbüttel
3505 Onze slaapverstorende baggerende buurman
3506 Een Groninger en een Fries samen door één deur
3507 In dit schip heeft Cees geen aandelen
3508 Cuxhaven komt in zicht
3509 Hoogwater
**************************************************
Cuxhaven, Duitsland, 6-9-2012
Vanavond komen de jongens om samen met Cees onze Antje C terug te zeilen naar Nederland. We hebben de afgelopen twee dagen dan ook hard gewerkt. Alles opgeruimd, gestofzuigd, de logeerbedden opgemaakt, motor nagekeken, navigatieverlichting gecontroleerd en tassen vol eten en drinken aan boord gesjouwd. Buitenlucht maakt hongerig en dorstig, nietwaar.
We hadden daar tijd genoeg voor, we waren een beetje aan de vroege kant terug bij Holtenau voor het Nord-Ostsee-Kanal. Daardoor hebben we, voor het eerst in al die jaren dat we naar de Oostzee varen, vijf dagen over het kanaal gedaan. Omdat de oude sluis voor groot onderhoud buiten gebruik was, rekenden we op lange wachttijden voor het meeschutten met de vrachtschepen door de grote sluis. Dat viel mee, na een half uurtje lagen er 15 pleziervaarders te wachten en werd er een schutting, alleen voor de vakantievierders, tussendoor gedaan. Voor twaalven lagen we al in de Flemhuder See. Ik naar de wal voor een tochtje door de bossen, Cees op onderzoek uit naar waar het kabaal onder de boot vandaan komt. De kopanode van de schroef zit los.
Toen door naar Rendsburg om een botenkraan te zoeken. Bij de jachthaven in de buurt van Borgstedt is er ééntje, maar daar zag de baas veel problemen. Cees bepleite nog dat alleen de achtereind maar eventjes boven water hoefde. Nee, misschien zou het tussen de andere afspraken door kunnen en ons schip was ook niet te zwaar, maar vanwege de verzekering mochten ze alleen schepen zonder mast takelen. Ja en dat is nou typisch bij een zeilboot, er zit een mast op. Door naar de stad waar we voor 100 Euro achterstevoren op een soort van botenkar bij de helling werden opgetrokken tot de schroef net boven water is. Cees rolt z'n broekspijpen omhoog en zet al plonsend de reserve anode er in een kwartiertje weer op.
De volgende stopplaats is aan de steigers voor de sluis aan het Gieslau-Kanal. Je mag daar twee nachten liggen, maar na één zijn wij er flauw van. Nu de diepgang van de vrachtschepen steeds groter worden, veroorzaken ze in het ondiepere zijkanaal een tsunami-golfje. Op de heenweg schiet je vooruit, dan krijgt de golf keer op de sluis en dan op de terugweg trekt ie je net zo krachtig weer terug. Zes meertouwen hebben we nodig om de krachten wat af te remmen. Het is trouwens een prachtige plek om te liggen. Op de steigerleuning kruipt een geel-wit-zwarte rups, rent een bruine kever met een lange snuit en in de wegberm zie ik een kleine slang.
Bij de camping van Wieche Dückerswisch overnachten we tussen de palen. Er staan drie rijen palen en de bedoeling is dat je voor en achter een paal neemt en dan gebroederlijk met z'n zessen naast elkaar gaat liggen. De afstand tussen de palen is voor ons te klein en daarom gaan we er dwars tussen liggen, we zijn toch helemaal alleen. Later op de avond komen er twee zeilers bij, maar die kunnen de andere rij palen wel nemen. We liggen prachtig. De zon blijft maar schijnen en vanuit de kuip hebben we direct zicht op de kanjers in het kanaal. Van boeggolven of getrek in de touwen merk je bijna niks. We eindigen met een overnachting in de haven van Brunsbüttel. Ligplaats genoeg, er hoeft zelf niemand meer bij ons langszij te liggen. Je kunt zien dat de vakanties langzamerhand voorbij zijn.
**************************************************
3510 Vakantie en droog zonnig weer voorbij
3511 Het B-team
**************************************************
Koersbericht, 9-9-2012
8-9 Cuxhaven – Norderney, 7.15 – 19.30 uur: 77 mijl
op de motor, golfhoogte 2 mtr
op de motor, golfhoogte 2 mtr
9-9 Norderney – Dokkumer Nije Silen, 7.00 – 18.40 uur: 74 mijl
gezeild tot Hubertsgat en daarna op de motor
gezeild tot Hubertsgat en daarna op de motor
**************************************************
3512 Popke is jarig
3513 Uitgelaten in de zon
3514 Terug in de haven
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 10-9-2012
Na 116 dagen terug op de basis. Totale afstand: 1648 zeemijl, waarvan ongeveer 1400 zeilend zijn afgelegd. Dat kon ook wel, want er was deze zomer vaker te veel wind dan te weinig. Door die windsterktes van vijf Beaufort en meer, hebben we maar 20 nachten kunnen ankeren. Voor de overige 96 nachten hebben we beschutting gezocht in 61 verschillende havens, wat ons 1.665 Euro heeft gekost. Dat was een koopje, want 17 nachten konden we geen havengeld betalen omdat de automaat kapot was, het havenkantoor gesloten was of zelfs de havenmeester het te slecht weer vond om langs te komen. De 7 nachten in vissershavens waren gratis.
De dekwashpomp heeft het onderweg begeven en van de mast is één voetsteuntje afgebroken. De schade die de Duitse botsboot in Gislövs Läge maakte, is zo goed mogelijk bijgeholpen en het monteren van een nieuwe kopanode heeft de geluidsoverlast bij de schroef verholpen. De fietsen wachten nog op hun restauratie aankomende winter. Het oliealarm hebben we na het Nord-Ostsee-Kanal op de heenweg, niet weer gehoord en onze Nederlandse driekleur met Friese toegift moest, door het stormachtige gewapper, onderweg twee keer ingekort worden.
In alle havens die we bezochten konden we zonder moeite een ligplaats vinden. Omdat we maar 133 uur de motor hebben gebruikt, hebben we niet veel hoeven tanken. De zon heeft ons lang genoeg verwend om ons met een bruin kleurtje en boordevol energie aan de caravanherfst te laten beginnen. Dus al met al een zeer geslaagde zomer.
**************************************************
3515 Werkdruk bij de overburen
3516 Het is spinnenseizoen
3517 Schoon schip maken op 'e Lauwersmar
3518 Het grootzeil krijgt z'n winterbekleding
3519 De fokken moeten voor onderhoud naar de zeilmaker
3520 Antje C ligt op haar vertrouwde plekje
3521 Hoogste tijd om met Kia en Flipper naar Duitsland te rijden
**************************************************
Klein Rönnau, Duitsland, 29-9-2012
Antje C is schoon en winterklaar gemaakt. De feestjes, Gerke's vijfde verjaardag en het 40-jarig huwelijksfeest van vrienden, zijn weer voorbij. Twee dagen hebben we Luitzen geholpen met verhuizen. Na deze drie drukke weken, dus de hoogste tijd om nog even op pad te gaan.
Vandaag hebben we Flipper, volgeladen met warme kleding en leesboeken voor de lange herfstavonden, achter onze Kia gehaakt en zijn richting Duitsland vertrokken. In Klein Rönnau, iets west van Lübeck staan we nu op de camping Seeblick. Morgen pakken we de kustroute bij Laboe, waar we in 2010 gestopt zijn, weer op.
**************************************************
3521a Kust van 't oude Oost Duitsland
3522 Bij Laboe pakken we de kustroute weer op
3523 Haven van Wendtorf
3524 Goddelijke spreuk in Heiligenhafen
3525 Brug naar Fehmarn
3526 Landelijke haven van Orth
3527 Noordelijkste puntje van 't eiland
3528 Veerdiensten Puttgarden
3529 Weer op de vaste wal: Grossenbroderfähre
3530 Deze kust is één lange boulevard
3531 Het hoogseizoen is voorbij; werk aan de winkel
3532 Zeilend beeld in Grömitz
3533 Neustadt
3534 Vissershokjes in Timmendorfer Strand
3535 Even bijpraten met een plaatselijke visser: Onkel Charly (1900-1987)
3536 Travemünde
3537 De Trave stroomt rond het centrum van Hansestadt Lübeck
3538 Holstentor uit 1478: niet voor verdediging maar als prestigeobject
3539 Marienkirche waarvan de bouw in 1250 is begonnen
3540 Stilte voor het Raadhuis
3541 De 14de eeuwse Dom
3542 Stadsgroen
3543 Trouw-brugje
3544 De Trave vertakt zich landinwaarts naar 't Elbe-Lübeck-Kanal en de stad Ratzenburg
3545 Op 3 okt, Tag der Deutschen Einheit, steken we de "grens" over
3546 Deze uitkijktoren is al 22 jaar geschiedenis
3547 Door de maïsvelden
3548 Naar Priwall met z'n Passat
3549 Standbeeld voor "Fiete", de laatste matroos aan boord
3550 Ostseebad Boltenhagen
3551 In de regen
3552 Op het randje in Zierow
3553 Naar Wismar
3554 Oude haven
3555 Grote houthaven
3556 Op het eiland Poel
3557 De sprookjes en sagen route
3558 Het blijft regenen in Rerik
3559 Mooie oude huizen in Kühlungsborn
3560 Veilige tussenstop in Heiligendamm
**************************************************
Markgrafenheide, Duitsland, 6-10-2012
We zijn al weer een week onderweg. Kia en Flipper kunnen goed met elkaar opschieten en de dagen krijgen alweer hun vaste routine. Opstaan als we uitgeslapen zijn; thee of koffie naar gelang het tijdstip. Op pad met alleen de auto om zoveel mogelijk de kleine weggetjes langs de kust te volgen of de caravan over de wat grotere wegen naar de volgende camping brengen.
Zodra we los gaan, stoppen we bij de eerste de beste bakker voor vier broodjes. Afgelopen woensdag hadden we meer spullen nodig. Het vlees was op, met drie aardappelen stil je geen honger en het beleg, kaas en jam, was sobertjes. De eerste supermarkt was dicht. Vreemd, maar kan gebeuren. Na nog drie gesloten winkels, krijgen we door dat het een feestdag moet zijn. Maar welke. De Duitsers zullen toch geen vrije dag hebben voor de oktober-bierfeesten?
Op de radio zoeken we een nieuwszender op, misschien maken ze er melding van. Het is 3 oktober, de dag van de Nationale Eenheid. Dat is ook toevallig. Net deze dag willen we ons kampeerboeltje verplaatsen van west naar oost. Over de Trave bij Ratzeburg zoeken we naar de oude grens. Na 22 jaar is er niet veel van overgebleven. We vinden één wachttoren. De straten zijn wat smaller en in de dorps- en stadskernen is de authentieke bestrating blijven liggen. Hele grote boerderijloodsen liggen er verwaarloosd bij. Vergeleken met twintig jaar terug, toen we langs deze kust voeren met onze boot, is er heel veel opgeknapt en geverfd. De bossen zijn nog net zo ongerept als toen, alleen moet er nu wel op elke parkeerplaats, al is het nog zo ver van de bewoonde wereld af, parkeergeld worden betaald.
We hebben het hier uitstekend naar onze zin. Wel willen we nog even een berichtje plaatsen voor diegene die vandaag onze emmer, die gebruikt wordt om het aanrechtwater op te vangen, heeft meegenomen. Je mag hem houden, vandaag hebben we groot ingeslagen, dus als je nog meer emmers nodig hebt, we hebben nu genoeg op reserve.
**************************************************
3561 Controle-toren aan de Oostzee
3562 En het rijdt ook nog
3563 Overal veel zonnepanelen
3564 Zondagse rust in Warnemünde
3565 Aan de monding
3567 Met aan de westoever het scheepvaartmuseum
3568 Heinrich Borwin III, Herr von Rostock (1220-1278)
3569 Een smal stukje aan de oostoever
3570 Wandeling in Graal-Müritz
3571 Een Duits "ûleboerd"
3572 Wustrow aan de Saaler Bodden
3573 Mooie deuren in Born en Wieck
3574 Waarschuwingsbord in de bossen van Darss
3575 Vervelend bord
3576 Nog vervelender bord
3577 Op huurfietsen naar het haventje van Dasser Ort
3578 Alleen voor vissers
3579 En een vuurtoren
3580 Steeds het zelfde: Ostseeheilbadstrand mit Seebrücke
3581 Wapen van Zingst
3582 Op huurfietsen naar oostelijke deel van 't eiland: de sleutel past niet op het slot
3583 Op de zeedijk loopt een Wild Zwijn
3584 Oude en tijdelijke draaibrug naar de camping van Pruchten
3585 Als je niet kunt kiezen tussen een tent of camper
3586 Rostocker Tor in Ribnitz
3587 In de herfst draait hier alles om de Kraanvogel
3588 Zo'n 20.000 stuks eten zich hier rond voor hun trektocht naar Spanje
3589 Overal worden nieuwe huizen gebouwd
3590 Plaatsnaambord
3591 Jachthaven aan de Barther Bodden
3592 Opvrolijken van 't industrieterrein
3593 Kijkers bij Günz
3594 En hun uitrusting
3595 Alle moeite voor een kiekje van een Kraanvogel
3596 Verder trekken naar Barhöft
**************************************************
Altefähr, Duitsland, 13-10-2012
In ons boekje met campings wordt die van Pruchten aangeprezen als de camping om vanaf september het interessante natuurgebeuren van het neerstrijken van duizenden kraanvogels te volgen. Nou, dan moeten we daar naar toe. Onderweg zien we nergens ook maar één kraanvogeltje en we beginnen dan ook een beetje te twijfelen aan de reclamecampagne van Natuurcamp Pruchten. Onder de vijf-uur-koffie komen er drie kabaal makende vogels over onze caravan vliegen. Zijn er niet veel, maar ik grijp een camera en loop snel naar het open gebied achter de camping.
Daar staan al zo'n twintig mensen naar de hemel te kijken. Dat geeft hoop. Er komt een groepje van 30 over. De fototoestellen klikken. Ik neem me voor om te tellen hoeveel er nu echt overkomen, maar na de eerste honderden ben ik de tel al kwijt en er volgen nog honderden-den-den. Ze vliegen, door de harde wind, een beetje moeizaam precies over ons heen. Volop tijd om ze goed te bekijken. De zon zakt langzaam achter de horizon en nog blijven ze komen. Het is een prachtig schouwspel.
De volgende morgen, als we met alleen Kia op pad zijn, zien we pas hoe groot en belangrijk deze Kranich-industrie voor de regio is. Stadswapens met de Kraanvogel, deur- en muurschilderingen, Kraanvogelrangers in caravans waar je informatie kunt krijgen over de eetplekken van dat moment, voederlocatie om de boeren te vriend te houden, bedrijfsnamen, folders, rondvaartboten met een Kranich-menu, Kraanvogelgidsen en rondleidingen. Twee museum-achtige informatiecentra geven een overzicht van de gehele trekroute van Scandinavië naar Spanje. Hier in de regio Rügen -Zingst wordt op hun doorreis bijgegeten. In deze dikke zes weken komen er tussen de 60- en 70.000 Kraanvogels voorbij. Op het moment dat wij er waren, werden er zo'n 20.000 geteld.
We huren fietsen op Zingst en samen met nog vele ander “Fahrrad-mieters” zetten we koers naar het 10 km verder gelegen, meest oostelijke puntje van de landtong. Dat is de plaats waar je het dichtst bij de overnachtingsgebieden van de Kraanvogel kunt komen. Om half vier wordt deze weg afgesloten en worden er maar 80 mensen, voor vijf Euro het stuk, toegelaten. Omdat de kaartjes uitverkocht waren, gaan wij overdag, misschien zijn er een paar vogels achtergebleven die zwak ziek of misselijk zijn van het vele eten.
Het is een mooie fietstocht. Onderweg bekijken we de werkzaamheden aan de dijkverhoging. Komt er een Rode Wouw voorbij en als we aan het einde van de weg onze fietsen op slot zetten, loopt er op de zeedijk een Wild Zwijn. We kunnen Hiddensee bij Rügen zien liggen, maar absoluut geen enkele Kraanvogel. Geen Kraanvogel-foto's, tijd om op te stappen. Kunnen we ons fietsslot niet weer los krijgen. Het is zo'n eenvoudig ding van staaldraad met plastic er om, de sleutel kan er wel in, maar los gaat ie niet. Wie heeft hier tien kilometer van de bewoonde wereld, bij een Kraanvogelkijkhut een ijzerzaag bij zich?
Er zijn steeds meer mensen die opstappen. Als er twee huurders op “onze” fietsen afstappen en moeiteloos het slot open maken, sluipen wij snel naar precies dezelfde fietsen die er voor tegen het hek staan. We hebben het wel gehad met die Kraanvogels. Het wordt tijd om verder te trekken en daarom is Flipper verplaatst naar Altefähr op Rügen. Trouwens, onderweg nog honderden etende Kraanvogels gezien.
**************************************************
3597 Toegangspoort van Rügen
3598 Gorch Fock in thuishaven Stralsund
3599 Stadhuis
3600 St. Nikolai Kirche
3601 Kleurrijk interieur
3602 En astronomische klok uit 1394
3603 Visbroodje kopen bij Flipper
3604 Stadsmuur uit de 13de eeuw
3605 Met skelet
3606 De brug over naar Altefähr
3607 Ook op Rügen Kraanvogels
3608 Op het eiland Ummanz
3609 Vandaag geen visserij
3610 Rondom een scharrelboer
3611 Tellen we 16 Buizerds die wel een kippetje lusten
3612 Bietencampagne in volle gang
3613 Vervoer per veerboot bij Schaprode
3614 Regenachtig zicht over de Breetzer Bodden
3615 Slot-hotel Ralswiek
3616 Als de chaffeur niet stopt
3617 Klein haventje
3618 Grotere haven Breege
3619 Vis-beeld
3620 Nieuwe haven in Wiek
3621 Vanuit Dranske een kijkje op Hiddensee
3622 Strategisch punt
3623 Kap Arkona
3624 Lopend langs de kust
3625 Naar het vissersplaatsje Vitt
3626 Muurschilderingen in de kapel
3627 Met de trein terug
3628 Vrolijk afrekenen op 't parkeerterrein
3629 Op Jasmund de volgende toeristen-trekpleister
3630 Hoog uitzicht
3631 Eten bij een 60 jaar oude veldkeuken
3632 Hobbelweggetje door de Beukenbossen
3633 Sassnitz
3634 Werkloze vissersboten
3635 Een Engelse duikboot is het scheepvaartmuseum
3636 Veerboothaven naar Trelleborg, Bornholm en St. Petersburg
3637 Met betonfabriek
3638 Moderne Rasende Roland in Binz
3639 De echte
3640 Weer op weg
3641 Zeepier van Ostseebad Sellin
3642 Geteerde strandsfeer
3643 Haringvangst in Thiessow
3644 Plaatselijke klederdracht
3645 Lauterbach met zicht op het eiland Vilm
3646 Even door de zure appel heenbijten: binnenwegen vaak slecht
3647 Zonnige, 19 graden warme, herfstdag
3648 Stralsund komt weer in beeld; we zijn Rúgen rond
3649 Kerk die met zijn tijd meegaat
3650 Greifswald met z'n Fangenturm uit de 13de eeuw
3651 Museumhaven
3652 Met een Groninger uit 1913
3653 Thuisbasis van de Hanse Werft
3654 Klapbrug tussen Wieck en Eldena aan de monding van de Ryck, naar Nederlands voorbeeld
3655 Mistig Seebad Lubmin
3656 Wolgast: brug over de Peenestrom
3657 Peenemünde
3658 Hier werden in de Tweede Wereldoorlog de V2's langeafstandsraketten ontwikkeld
3659 Later militaire basis: MIG straaljager
3660 Raket gebruikt door Russische Tupolev
3661 Duikboot Juliett U 461
3662 Overgebleven een museum en de vervuiling
3663 Het kerkhof met de graven van dwangarbeiders en bombardementenslachtoffers
**************************************************
Lütow, Duitsland, 20-10-2012
We zijn net terug op de camping na een dagje geschiedenis. Gisteren zijn we verhuisd naar het eiland Usedom en daarop ligt op de noordelijkste punt het plaatsje Peenemünde. Daar was in de Tweede Wereldoorlog de locatie waar de V2 raketten werden ontwikkeld. De elektrische centrale staat er nog en daarin is nu het museum te vinden. Omdat het na de oorlog een legerbasis is gebleven, staan er ook nog een MIG-straaljager, wat onschadelijk gemaakte bommen en ligt er in de haven een U-boot. Het natuurgebied er om heen is zwaar vervuild met munitie en andere gevaarlijke stoffen. Het monument voor gedode dwangarbeiders is indrukwekkend.
Eén jaar na de éénwording van Duitsland zijn we met onze zeilboot langs deze kust gezeild en dan ga je toch vergelijken. De huizen zitten veel beter in de verf en de koude betonnen woonblokken hebben fleurige kleurtjes gekregen. Toen wilde iedereen zijn verhaal vertellen, nu blijft het bij een “Gutentag”. In de havens nauwelijks een wc te vinden, laat staan een douche, en nu zelfreinigende toiletten op parkeerplaatsen langs de weg. Genoten we jaren terug van vrij toegankelijke, ongerepte natuur, nu is die achter slagbomen, bordjes met “Privat”, parkeerautomaten en entreekassa's verborgen.
De grootste verandering valt ons op in Lauterbach op Rügen. Nu een rustige haven, maar destijds een toeristische trekpleister. Smalspoor “Razende Roeland” en reisbussen vol mensen kwamen naar het havenplaatsje. Met de rondvaartboot gingen ze naar het vlakbij gelegen eilandje Vilm. Honecker had daar een privé vakantieverblijf en iedereen wilde de rijkdom in dat huis met eigen ogen zien. Nu wordt Vilm en zijn verleden niet eens meer genoemd op de geschiedenisborden bij de jachthaven.
Op de zuidelijkste punt van Usedom begint Polen. Vermoedelijk zal de verandering daar het aller grootst zijn. Zo'n twintig jaar terug werden we varend over de grens, midden op een binnenzee, door een patrouilleboot op het water geënterd en opgebracht naar een haven. Daar moesten we wachten tot het de ambtenaren behaagde om papieren in te vullen. Verder moesten we precies opgeven waar we van dag tot dag in de republiek wilden afmeren en aan wal gaan. Nu binnen de Europese Unie moet de grens en zijn tijdrovende bewakers verdwenen zijn. We zijn benieuwd.
**************************************************
3664 Kleinschalige oliewinning op Usedom
3665 Sta-camper op de camping van Lütow
3666 Lege haven Zinnowitz
3667 Paddestoelen zoeken
3668 Een promenade van 10 km langs de badplaatsen Bansin, Heringsdorf en Ahlbeck
3669 Doorrijden naar Polen
3670 Op de grensmarkt
3671 Is alles te koop
3672 Riviermonding van de Swina naar Swinoujscie
3673 - Baggerwerk van Boskalis
3674 Verlaten hokje van de Poolse water-douane
3675 Veerponten van Usedom naar het vasteland van Polen
3676 Wij rijden terug over Duits grondgebied, via het stadje Usedom
3677 Het wordt kouder
3678 Via Anklam
3679 Naar een stad aan de Stettiner Haff
3680 Lopen over de havenboulevard
3681 Door naar het centrum
3682 Over de grens terug naar Polen
3683 De eerste grens-overgangs-weg voor auto en caravan ligt ter hoogte van Szczecin aan de Oder
3684 Enigste camping die hier nog open is, ligt mooi aan 't water
3685 Terug naar de Stettiner Haff; in 't Pools de Zalew Szczecinski
3686 Vissershaven Trzebiez
3687 Langs de scheepswerven bij Police
3688 Szczecin
3689 De rivier volgen naar het zuiden
3690 Bij Gryfino wordt de Oder landsgrens
3691 Aan de Duitse kant
3692 Via het slagveld, in 972 en 1945, om het Oder-bruggenhoofd
3693 Terug naar de Poolse zijde
3694 In de nacht vriest het vijf graden, maar de zeilles gaat gewoon door
3695 Het wordt ons te koud: inhaken maar weer
3696 Laatste Zloty's uitgeven in de supermarkt en aan de bedelaar bij de deur
3697 Naar Berlin: 223 km
**************************************************
Ketzin, Duitsland, 27-10-2012
Drie dagen hebben we in Polen rond gereden. Vooral de weg vanaf de grens, met Kia en Flipper, midden door de stad Szczecin was spannend. Het was net spitsuur en vermoedelijk wilde iedereen snel naar huis. Inhalen waar het net niet kon en afsnijden om weer terug in onze baan te komen. Is er een file, dan gewoon in een rij extra opstellen, ook al is het op het trottoir. Eéntje presteerde het om een kortere weg te nemen en tegen de rijrichting in, over de verdrijvingsvlakken, een stuk af te snijden. Als het zo overal in Polen gaat, worden het zware dagen.
Gelukkig moeten we al gauw onze vooroordelen over de bevolking bijstellen. Bij het parkeren op de grensmarkt komt iemand op ons toelopen. We verstaan geen woord Pools, maar deze man gebruikt ook gebarentaal. Met twee vingers wijst ie op z'n ogen en daarna op onze auto. De woorden “ein Euro” verstaan we wel. We geven hem z'n Euro en maken al weglopend grapjes in de trend van: bedoelde hij nu dat ie op onze auto gaat passen of dat ie zodra we uit het zicht zijn, even binnenin gaat kijken. Of is ie al onderweg om zijn alcohol-adem weer ietsje sterker te laten ruiken?
Foto's maken van sigarettenkraampjes en verkopers wordt slecht gewaardeerd en dus kennen we nu een paar Poolse vloekwoorden. De kaasboer laat ons zoveel kaas proeven dat we niet eens meer weten welke we de lekkerste vonden. Bij terugkomst zit onze autobewaker nog trouw op z'n bankje. De omhoog gestoken duimen gaan heen en weer. Als later op het platteland de bestuurders heel wat rustiger rijden en ons soms onnodig voorrang verlenen, wordt het tijd om alle vooroordelen over boord te zetten.
De Polen zijn erg vriendelijke mensen. Ze hebben goedkopere dieselolie dan de Duitsers en Nederlanders. Als we weer eens vergeten zijn om de verplichte autolichten aan te doen, worden we direct ingeseind. De bedelaar bij de supermarkt is niet opdringerig, hij verdient onze overblijvende Zloty's. Het vriest nu elke nacht rond de vijf graden. Omdat er ook nog sneeuw voorspeld wordt, zijn we vandaag naar Ketzin, een plaatsje in Duitsland, aan de Havel vlakbij Potsdam en Berlin, gegaan. Alvast een beetje in de richting van Fryslân.
**************************************************
3698 Brandenburger Tor in Potsdam
3699 En die in Berlin
3700 Muur-route
3701 De overgebleven stukjes
3702 Nostalgie: Anneke haar eerste auto (niet in deze kleuren)
3703 Tussenstop Bremen: spulletjes voor de boot kopen
3704 Fotocadeau van "Inge": ontmoeting op de Oostzee
3705 Paddenstoelennamen opzoeken
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 2-11-2012
We zijn weer terug. De afgelopen week hebben we twee tussenstops in Duitsland gemaakt. Eéntje in Bremen bij SVB Bootzubehör. Lekker winkelen voor alle winter-bootklussen. Daarvoor hebben we een dag Duitse hoofdstad gedaan. Omdat het met zijn voorsteden een heel grote stad is, hadden we een keus gemaakt wat ik, Cees was er jaren terug al eens geweest, perse wilde zien: De Brandenburger Tor en een stukje Muur.
Zo belanden we in het centrum van Potsdam. Staan voor de Brandenburger Tor, maar volgens Cees was degene die hij gezien had veel breder. Een verkoopster van stadsrondritten helpt ons. Er zijn twee van deze Tor-en, deze in Potsdam is de oudste, maar die in Berlijn is de bekendste. Met de auto storten we ons in het hoofdstedelijke verkeer. Gelukkig is het koffietijd op zondagmorgen en vinden we gemakkelijk een parkeerplaatsje op zo'n 200 meter van de goeie Tor. Lopend trekken we langs Rijkstag, Oorlogsslachtoffers-herdenking-monumenten, Brandenburger Tor en stukjes oude Muur. Dan komt er een bekend geluid voorbij. Een autorally trekt door Berlijn; het is een Trabant-safari. Nu hebben we al die tijd in oost Duitsland uitgekeken naar een vaalgrijze Trabant met een rood dakje. Zo zag namelijk mijn eerste auto er uit, gekregen van mijn ouders toen ik ging trouwen en als eerste in de familie ook niet in het eigen dorp bleef wonen. Kon ik makkelijk even langs wippen als ik naar mijn werk bij de jachtwerf in Burgum ging.
Mijn Trabant had wat moeite om 's morgens op gang te komen. Voor Cees naar zijn werk ging, moest eerst mijn auto gestart worden. Deed ie het niet, dan werd ie aangeduwd. Ging mijn kersverse echtgenoot heel vroeg naar een boer voor het oplossen van een melkmachinestoring dan werd ik nagewuifd door duwende, hijgende buurmannen. Mijn Trabant reed op mengsmering. Tijdens de eerste oliecrisis van '73 kwam na de autoloze zondag de brandstof op de bon. Via de scheepswerf werden mij ook benzinebonnen verstrekt. Maar mijn Trabant was zo'n “gezonde” drinker, dat het verbruik niet parallel liep met het door de regering toegewezen bonnenquotum. Gelukkig, of misschien ook niet, duurde het bonnentijdperk niet zo lang dat ik zonder kwam te zitten en thuis kon blijven.
Toen we gezinsuitbreiding kregen werd mijn Trabant, nu hij niet meer elke dag werd gebruikt, steeds nukkiger. Zo bleef ie steeds vaker plotseling onderweg stokstijf stil staan. Dan zat er maar één ding op: kinderwagen op het onderstel, hond aan de lijn en lopend naar mijn reisdoel (vroeger hadden we nog geen mobiele telefoon). Ook nu nog kan ik de diverse plaatsen aanwijzen waar ik foeterend, en harde woorden gebruikend, mijn Trabant in de berm heb geduwd. Op een tocht met mijn moeder naar Leeuwarden, om eens lekker uitgebreid te winkelen, liet ie ons halverwege bij de Grote Wielen staan. Alle trucjes, die ik in de loop der jaren had bijgeleerd, om hem weer aan de praat te krijgen mislukten en toen was de accu leeg. Er stopte een politieauto: “Wat is er aan de hand?” “Het kreng doet het niet!” We worden door twee blauwe petten verder de berm ingeduwd, stappen uit en ik doe alsof 'k de deuren op slot doe (de deursloten waren al lang kapot, maar niemand wilde mijn auto hebben, laat staan stelen). Met het politiebusje werden we 7 km verderop in het centrum van de stad uitgezet. Ja, vroeger was de politie nog je beste vriend.
Het kilometers bepakt en bezakt teruglopen van bushalte naar huis was de laatste druppel. Mijn vader kreeg de contactsleutel met de woorden; “Ik wil hem nooit meer zien!” Het onderstel heeft nog jaren dienst gedaan als beestenkar. Daar in Berlijn horen we op de “Unter den Linden” weer dat onmiskenbaar bekende geluid van de Trabant, die vierwielige brommer met dak, ramen en deuren. Maar dan moet de motor het natuurlijk wel doen.
**************************************************
3706 Alleen aan de K-steiger
3707 Flipper staat op z'n winterplekje
3708 Visje eten met onze "útfanhûzer"
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 16-11-2012
Van de bossen in Oost Duitsland en Polen heb ik zo'n 300 foto's, met daarop paddenstoelen, over gehouden. Die moeten, nu we terug zijn in de haven, worden uitgezocht. Veel kunnen weggegooid worden omdat ze niet scherp genoeg zijn. Als de mooisten zijn overgebleven, worden de namen er bij gezocht. Dat gebeurt hoofdzakelijk op internet met het vergelijken van paddenstoelenfoto's van anderen en de beschrijvingen op Waarneming.nl en de Nederlandse Mycologische Vereniging. En daar zit hem nu net even de kneep.
De KPN hotspots in de haven doet het niet meer en daardoor zitten we nu zonder internet aan boord. Gevolg geen toegang tot onze website, en dus ook geen foto's op de site, laat staan dat er paddenstoelennamen opgezocht kunnen worden. Maar ook geen mogelijkheid om je bankzaken te regelen. Waar is de tijd gebleven dat wanneer iemand geld van je moest hebben, die gewoon aanbelde en de rekening aan de deur werd vereffend? Ja, alles was toen gemakkelijker, lang geleden tijdens mijn lagere schooltijd.
Voor de biologieles nam de meester ons meer naar het bos in Noardburgum. Liet ons in de herfst paddenstoelen zoeken. Noemde direct de naam en vertelde over sporen, specifieke kenmerken en of ze giftig waren. Tussendoor benoemde ie de mossoorten die we aansleepten en wees ons de verschillen tussen de Grote Bonte Specht en de Middelste Bonte Specht. Deze bostochten eindigden steevast in een wedstrijd: maak van alle verzamelde herfstspulletjes je eigen herfstbeleving (de meester zal het toen wel anders genoemd hebben, maar dat ben ik vergeten).
Thuis op de boerderij werd in een afgedankt aardappelbakje het mos uitgespreid. De Vliegenzwammen werden in een cirkeltje gepland; daar een hoopje eikels en hier wat kastanjes. Twee kleine poppetjes, een wat grotere lelijk poppetje en in het midden het knibbel-knabbel huisje. Met zure hartjes werd het dak beplakt maar voor de wanden moest iets groters gezocht worden. Gelukkig had mijn moeder net taai taai gekocht. Eerst probeerde ik het met gluton (dat witte spul uit een potje), maar de taaikoeken wilden niet blijven plakken. Voor nieuwe uit het zakje gebruikte ik behangplaksel? Ook niet. Houtlijm? De taai taai viel er na een poosje weer af. Ten slotte lukte het om er vier op de wanden vast te duwen en te lijmen met bisonkit.
Tijdens het opruimen kwam het besef dat je eerst even had moeten vragen of je al die koeken wel had mogen gebruiken. Netjes schraap ik de lijmresten van alle mislukte pogingen en leg ze mooi met de bovenkant naar boven in het zakje terug, goudkleurige sluiting er weer om en snel terug in de trommel. Met de eerste prijs op zak stormde ik de volgende dag de voorkamer binnen. Ho, ho, de huisbaas was er om de huur te innen. Dat werd handje geven, ja meneer, nee meneer en stil zijn. Moeder vult de theekopjes en geeft er taai taai bij. Ik knabbel op de mijne, goh wat is dat ding hard. Nee hij is niet hard, het is gewoon beton! Ik besef dat het tijd wordt om mij uit de voeten te maken en ergens ver uit de buurt te gaan spelen. Buiten kreeg de hond mijn koek, maar ook hij bedankte er voor.
De bakker heeft de schuld gekregen, maar toen op een latere keer ik de huisbaas zijn tanden eens goed had bekeken, heb ik eerlijk aan mijn ouders opgebiecht wat lijm kan doen met taai taai koeken. Ze konden er om lachen en hebben die week wat extra bij de bakker besteed. Nee, dan is het vandaag de dag toch een stuk gemakkelijker: geen vervelende theevisite en een computer die je zo vaak als je maar wilt het zelfde kunt vragen. Volgende week gaan we extra geld steken in een Smartphone. Daarmee kunnen we ons eigen wifi-punt voor de laptop maken, internetten op de telefoon en ook nog bellen. Zijn wij weer helemaal bij de tijd.
**************************************************
3709 In Drachten: stalen onderwaterschip met houten opbouw
3710 Oud verhaal in een nieuw jasje
3711 Weekendje Lauwersmar
3712 Zondag 25 november: eerste herfststorm
3713 Stilte na de storm
**************************************************
Dokkumer Nije Silen, 30-11-2012
Cees is twee weken voor Sinterklaas jarig en ook een stuk minder oud. Gelukkig blijft hij ruimschoots aan de jonge kant van de 65, voor het opschuiven van de AOW-leeftijd is dat wat minder mooi, maar de formulieren voor het aanvragen van prepensioen zijn op de post gedaan. Samen met de kinderen hebben we verjaardagstaart gegeten en traditioneel de lootjes voor 5 december getrokken. Het pakjesfeest vieren we om de beurt bij één van ons thuis en dit jaar is Luitzen de hulppiet.
Dat geeft ons alle tijd om er eerst nog een paar dagen op uit te trekken. Na een laatste wasje en nog wat boodschapjes, gaan we op de middag richting Lauwersmar. Het is een beetje mistig, maar voor morgen wordt een zonnetje voorspeld. Vanuit het Dokkumerdjip komen we op een ondoordringbaar meer. Potdichte mist! We varen een stukje terug en zoeken het eilandje Senneroog op. Het is helemaal voor ons alleen.
De volgende morgen is de mist nog dichter. Geen zon, vogel of ook maar een Zeearend te zien. 's Middags trekt de mist een beetje op. Langzaam wordt het iets helderder en willen we verder varen. Snel nog even op Windfinder kijken: Oostelijke winden rond 6 Beaufort. Ja, dan liggen we het beste beschut in het Dokkumerdjip. Dus varen we nog meer terug. De boegschroef vertikt het en met wat extra gas voor- en achteruit draaien we in het nauwe eilandgeultje en zoeken de steiger bij de kleine passantenhaven op. De mist is weer terug en het wordt vroeg donker.
Om zes uur komt de televisie al aan. Op TV Fryslân is Piet niet zo optimistisch. Hij voorspelt Zuidwester Storm, windkracht 8 en 9 en in het Waddengebied windstoten van 10. Potverdorie dan liggen we hier ook niet erg fraai. Eigenlijk is het in de jachthaven, met de kop op het westen, het lekkerst. Cees kijkt het weer buiten eens aan. Het is pikkedonker, de tegenover liggende oever is met wat moeite te onderscheiden. Snel de touwen los. Het heklicht doet het niet, geeft niet, er is geen mens meer op het water.
Zo liggen we na één nacht weer in onze eigen haven, aan onze eigen steiger met het slingertouw van boven uit de mast weer vast op de wal. Verdwijnt Cees met een bakje zekeringen onder in de ankerbak naar de boegschroef en klimt daarna in de achterstag op zoek naar een los contact in de stroomdraad van het heklicht. Zelf pak ik, met de lootjes op zak, de auto en neem uit de supermarkt pipernuten en poeiermolke met slachrjemme mee.
**************************************************
3714 Sinterklaas treft het niet met het weer
3715 Gelukkig komen de pakjes wel aan
3716 De laatste boot, die van onze Luitzen, gaat de wal op
3717 Op naar het volgende feest
3718 Het vriest 7.2 graden, 8 dec
3719 Sneeuwbuien
3720 Even later is de zon de sterkste
3721 Aan de overkant hangen we vogelvoer op: maïs en meloen met in vet geweekt brood
3722 Drie dagen voor de Kerst: natte sneeuw
3723 IJzel
3724 Gladheid
3725 En mist
3726 Hoog water in de haven, maar lege watertanken, 27 dec
3727 We passen een paar dagen op Luitzen z'n huis in Groningen: maar er wonen ook nog andere mensen
3728 We genieten van het uitzicht
3729 De drukte
3730 En Groningen bij nacht
**************************************************
PRETTIGE FEESTDAGEN
**************************************************
Geen opmerkingen:
Een reactie posten